Μὲ δύο λόγια νὰ μὴ σᾶς κουράζω κι ὅλας….
Ἕνα κράτος «χωνὶ» ἐπέτρεψε τὴν ἀνεξέλεγκτο ῥοὴ μὴ ἐλεγχομένων ὀρδῶν, παίζοντας μὲ ἰδεοληψίες καὶ ξεράσματα.
Ἕνα κράτος «χωνὶ» ἐπέτρεψε στὴν κάθε Μ.Κ.Ο. νὰ γίνῃ χαλίφης στὴν θέση τοῦ χαλίφου… κράτος ἐν κράτει… «ἀλληλέγγυοι» αὐτοί… ῥατσιστὲς ἐμεῖς.
Συνέχεια
Αὐτὴ ἡ τακτική, ποὺ στὶς παρελάσεις οἱ παραστάτες στρέφουν τὸ πρόσωπό τους πρὸς τοὺς ἐπισήμους, κατ’ ἐμέ, ὄχι μόνον δἒν ἔχει νόημα, ἀλλὰ προσβάλλει καί, τελικῶς, ἀκυρώνει (κυριολεκτικῶς!!!) ὅλον τὸ αἴτιο ὑπάρξεως τῶν παρελάσεων.
Οὐδέποτε μπόρεσα νὰ καταλάβω γιατί όλοι αὐτοί, ποὺ μᾶς κουβαλῶνται ἐδῶ πέρα, δὲν στρώνουν τὸν κῶλο τοὺς κάτω νὰ φτιάξουν τὶς χῶρες τους.
Ἡ Εὐρώπη εἶναι ἡ μονὴ Ἤπειρος ἡ ὁποία ὑπέστη δύο παγκοσμίους πολέμους.
Τὸ «παγκοσμίους», βέβαια, τὸ θεωρῶ ὑπερβολικό, ἀφοῦ στὴν οὐσία τὸ κύριο θέατρο ἦταν ἡ Ἤπειρός μας. Συνέχεια
Μία Ἐθνικὴ ἐπέτειος εἶναι ἕνας πολὺ σημαντικὸς δείκτης ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ποὺ ἀκόμη, ἔστῳ καὶ ὑποσυνειδήτως/ἀσυνειδήτως, ἐνασχολῶνται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους.
Εἶναι ὧρες γιὰ περισυλλογή. Εἶναι ὧρες γιὰ …«ἐνδοσκοπήσεις». Εἶναι ὧρες (αὐτό)-καθάρσεως.
Κι ὄσο αὐτὲς οἱ διεργασίες μᾶς συμβαίνουν (διότι μᾶς συμβαίνουν!!!), τόσο περισσότερο οἱ εἰς βάρος μας πιέσεις αὐξάνονται. Δὲν εἶναι κορόιδα τὰ σαπρόφυτα. Γνωρίζουν θαυμάσια τὸ πότε ἀπειλεῖται ἡ ἐξουσία τους. Πρὸς τοῦτον καὶ τόσες λυσσώδεις πιέσεις καὶ τσιρίδες καὶ κραυγὲς εἰς βάρος μας. Γνωρίζουν αὐτοί, μὰ καιρὸς εἶναι νὰ γνωρίζουμε κι ἐμεῖς… Καὶ γνωρίζουμε…
(Ἴσως ὄχι ἀπαραιτήτως στὸ συνειδητό μας, ἀλλὰ ὑποσυνειδήτως καὶ ἐνστικτωδῶς ἢδη γνωρίζουμε μὰ καὶ ἢδη πράττουμε…!!!)
Τί εἶναι προτιμότερον;
Συνέχεια
