Τί ἀπέγινε μέ τά …«παιδιά» τοῦ Βελβενδοῦ;

Θυμάστε τί εἶχε γίνει πρίν ἀπό λίγο καιρό;

Μία ὁλόκληρος κοινωνία ξεσπάθωσε ἐναντίον πέντε ἐπιπολαίων νεαρῶν, μετεφηβικῆς ἡλικίας, μὲ πάθος, στὰ ὅρια τῆς λύσσας καὶ φανερὴ διάθεσι νὰ ἀποδώσῃ στὴν ὕπαρξη αὐτῶν καὶ τῶν ὁμοίων των, ὅλα τὰ δεινά της καί, στὸ ὄνομα τῆς παραβατικότητός των, νὰ διακηρύξῃ, μὲ περισσὴ ὑποκρισία, τὴν δική της -δῆθεν- βαθειὰ προσήλωσι στὸν νόμο καὶ στὴν τάξι. Συνέχεια →

Εἶμαι ἤ …νομίζω πώς εἶμαι;

Ἡ ἐπίγνωσις τοῦ ποιὸς εἶμαι, τὸ ΓΝΩΘΙΣΕΑΥΤΟΝ οὐσιαστικῶς τῶν παππούδων μας, εἶναι μία  μεγάλη διαδρομή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὀ Ἄνθρωπος διαρκῶς μαθαίνει…
Μὰ ὄταν κάποιος μπαίνῃ σὲ αὐτὴν τὴν πορεία, τότε σιγὰ σιγά, ἀλλὰ σταθερά, ἀρχίζει νὰ ἀποκτᾷ ἐπίγνωσιν τοῦ ποιὸς εἶναι, σὲ ὅλες του τὶς ἐκφράσεις.
Αὐτὴ ἡ κατάστασις ἀρχίζει καὶ δίδει στὸ ἄτομο τὴν ἱκανότητα νὰ ἀναγνωρίζῃ τὰ καλά του καὶ νὰ «σκαλίζῃ» τὰ κακά του, πρὸ κειμένου νὰ τὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ τὰ ἐξαλείψῃ. 
Τέτοιοι Ἄνθρωποι εἶναι ἐλάχιστοι γύρω μας καὶ συνήθως «ἐκπέμπουν» ἕναν ἀέρα αὐτοπεποιθήσεως, ποὺ βασίζεται στὴν αὐτογνωσία. Συνέχεια →

Ὅταν ἀμφισβητοῦμε τὸν ἑαυτόν μας…

Οἱ περισσότεροι ἀμφισβητοῦμε τὸν ἑαυτὸ μας κατὰ καιρούς…
Ὁρισμένοι μάλιστα τὸν ἀμφισβητοῦν τόσο ἔντονα, τόσο ποὺ πολλὲς σχέσεις, ποὺ δεν ἐπρόκειτο νὰ διαλυθοῦν, ἐκλονίσθησαν ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ φοβόταν τόσο πολύ. Συνέχεια →

Οἰ ἄλλοι ἀναγνωρίζουν σὲ ἐμᾶς αὐτὰ ποὺ κι ἐμεῖς ἀναγνωρίζουμε σὲ …ἐμᾶς!!!

Ἐὰν ἐγὼ σέβομαι, ἐκτιμῷ, τιμῷ, ἀγαπῷ τὸν ἑαυτόν μου, αὐτὸ «ἀκτινοβολεῖται» σὲ κάθε μου πράξιν, ἐκδήλωσιν, συμπεριφορά, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἄνθρωποι ποὺ συναναστρέφομαι νὰ τὸ εἰσπράττουν.
Ὅσο βαθύτερα  καὶ πραγματικὰ εἶναι αὐτὰ τὰ αἰσθήματά μου, τόσο περισσότερο οἰ γύρω μου ἀντιλαμβάνονται τὴν εἰκόνα ποὺ …ἐκπέμπω, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ ἡ δική τους συμπεριφορὰ πρὸς ἐμέναν νὰ λειτουργῇ ὡς …ἀνακλαστήρας καὶ τελικῶς ἀκόμη καὶ οἱ  …χειρότεροι νὰ συμπεριφέρονται σὲ ΕΜΕΝΑΝ ἄψογα. Συνέχεια →

Ἡ ὀμορφιὰ κάθε ἀνθρώπου…

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι θεωροῦν ὄμορφους τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ ὄχι τοὺς ἑαυτούς τους.
Ὅμως ὁ κάθε ἄνθρωπος ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸ πνεῦμα, μὲ σκοπὸ νὰ εἶναι ἀληθινὰ ὄμορφος. Συνέχεια →

Ἐγκράτεια.

Ἐν καὶ κρατῶ…
Ὀ Δημητρᾶκος μᾶς λέει πὼς σημαίνει τὸ νὰ εἶναι κάποιος κύριος τῶν παθῶν του καὶ ἠ ἀποχὴ ἐκ τῶν ἡδονῶν.
Παρακάτω ὅμως διαβάζουμε ἐπίσης πὼς ἐγκρατὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει ἐξουσία, ὀ ἐξουσιάζων, ὁ στερεῶς κρατῶν, ὀ στιβαρός,  Συνέχεια →