Αὐτὸ ποὺ συχνὰ πυκνὰ ἀκούω εἶναι γιὰ τὰ ὅσα σκέπτεται ὁ κάθε ἑνας ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴν ὑποτιθεμένην κρίσιν.
Τὴν κρίσιν, στὴν ὁποίαν μπήκαμε, μπαίνουμε ἀκόμη βαθύτερα, συνεχίζουμε, ἐξακολουθοῦμε ἀλλὰ φῶς δὲν φαίνεται στὸ πέρας τῆς πορείας.
Βυθιζόμεθα, βουλιάζουμε, καταστρεφόμεθα… Ἐλπίδες πολλές, ἀλλὰ κουτσουρεμένες… Κάθε ἡμέρα καὶ περισσότερο κουτσουρεμένες…. Ἀλλὰ ὄχι ἀνύπαρκτες… Ἐδῶ παραμένουν καὶ μᾶς κρατοῦν ζωντανούς, ἤ… ἡμιθανεῖς!!!
Τί δέν καταλάβαμε; Συνέχεια
Οἱ ἐποχές μας εἶναι δύσκολες. Περίεργες.
Φαίνονται αὐτοὶ ποὺ ἀνεβαίνουν ὑψηλότερα, σὰν τὶς μαϊμοῦδες…
Προβάλλονται αὐτοὶ ποὺ ἁρπάζουν τὰ περισσότερα… Σὰν τὶς κίσσες…
Δοξάζονται αὐτοὶ ποὺ λὲν τὰ περισσότερα ψέμματα… Σὰν τὸν Πινόκιο… Συνέχεια
Ἡ στιγμή μου, ἡ κάθε στιγμή μου, ἡ τόση δὰ στιγμούλα μου, αὐτὴ ἡ …ἀσήμαντος, εἶναι τὸ μυστικό.
Μία ζωὴ μπορεῖ νὰ κλεισθῇ μέσα σὲ ἐλάχιστες στιγμές… Αὐτὲς ποὺ ἀπολύτως ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ἐπιλέγω νὰ ζήσῳ μὲ ὅλο μου τὸ εἶναι. Νὰ ἀφαιθῷ καὶ νὰ ἀπολαύσῳ τὸ ὁ,τι δήποτε… Ἀναλόγως τῆς στιγμῆς… Συνέχεια
Ἡ συνείδησις, μία πολὺ σπουδαία ὑπόθεσις, ἐπίσης κατὰ πολὺ παρεξηγημένη.
Συν-εἰδός, μᾶς λέει ὁ Δημητράκος. (Συνειδητὴ καί) συνολικὴ γνώσις μετ΄ ἄλλου, ἐπίγνωσις, συναίσθησις.
Οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἡ λέξις συνείδησις σημαίνει νὰ γνωρίζῳ καλὰ τὰ τοῦ ἑαυτοῦ μου.
Δῆλα δὴ πάλι καταλήγουμε στὸ ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ. Συνέχεια
Εἶχα κάποτε ἕναν συμφοιτητὴ ποὺ πάντα κατάφερνε νὰ εὑρίσκῃ τὰ θέματα τῶν ἐξετάσεων, πρὶν ἀπὸ τὶς ἐξετάσεις.
Ὅταν λοιπὸν ἐρχόταν ἡ ὥρα τῶν ἐξετάσεων εἶχε τὸ θράσος νὰ πουλᾶ θέματα, κατὰ πῶς ἐκεῖνος ἐκτιμοῦσε τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες τῶν ἀγοραστῶν. Σὲ ἄλλον ζητοῦσε τόσα καὶ σὲ κάποιον ἄλλον δύο φορὲς τόσα… Ἤ, ἐὰν τοῦ ἄρεσε κάποια κοπέλλα, ἡ ἀνταλλαγὴ ἐγίνετο σὲ …εἶδος. Συνέχεια
Ἤ ὄχι;
Δὲν ξέρω…
Γενικῶς σοβαρὴ εἶμαι, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως μπορῶ νὰ ἀπολαμβάνῳ. Μπορῶ νὰ διασκεδάζῳ, πέραν τῶν ὁρίων, μὲ κάθε γελοιότητα ἤ φαρσοκωμωδία ποὺ συμβαίνει στὴν ζωή μου. Εἶτε στὸ στενό μου περιβάλλον, εἶτε σὲ ἐμέναν τὴν ἰδίαν, εἶτε ἀκόμη καὶ σὲ γενικότερον ἐπίπεδον, πολιτειακό.
Νά σοβαρευθῶ λοιπόν γιατί; Γιά νά παίξω τόν ῥόλο πού ἄλλοι μοῦ ἐφόρτωσαν;
Ἤ μήπως εἶμαι ἤδη σοβαρή; Διότι έάν ἀδυνατῶ νά πάρω στά σοβαρά τήν ζωή μου, τότε τί νά τήν κάνῳ τήν …ἐλαφρότητα;
Συνέχεια
