Ἀνατροπή.

Τρέπω σημαίνει ἐκ-τρέπω ἀπὸ τῆς πορείας του κάτι. Στρέφω. Ἀλλάζω πορεία.
Ἐὰν προσθέσουμε καὶ τὸ «ἀνά», τότε ἔχουμε οὐσιαστικῶς …ἀναποδογύρισμα.
Ναί, ἀλλά…
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἀφορᾶ καὶ μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ καταπιάνομαι σήμερα μὲ τὴν λέξιν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὰ ὅσα θεωρῶ ἔως τώρα  ἀπόλυτα κι ἀδιαπραγμάτευτα, τὰ ὁποία καὶ ὀφείλω νὰ ἐπανεξετάσω καὶ νὰ καθάρω. Συνέχεια →

Στὴν ζωὴ δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις.

Στὴν ζωὴ δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις…
Καμμιὰ ἐγγύηση δὲν ἔχουμε πὼς ἡ ζωὴ θὰ ἐξελιχθῆ ὅπως θὰ θέλαμε καὶ πὼς οἱ ἄνθρωποι γιὰ τοὺς ὁποίους νοιαζόμαστε καὶ ἀγαπάμε, θὰ μᾶς συμπεριφερθοῦν καλά. Συνέχεια →

Ἥρως εἶναι…

Αὐτὸς ποὺ κάθε στιγμή, ὅσο στραβὰ κι ἐὰν ἔρχονται τὰ πάντα, χαμογελᾶ καὶ ἐξακολουθεῖ τὴν πορεία του. 
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ὅταν πέφτῃ σηκώνεται…
Εἶναι αὐτὸς ποὺ δίδει τὸ χέρι του στὸν διπλανό του, κι ἄς τὸ ἔχῃ ἕνα καὶ μοναδικό.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται… Ποὺ δὲν τὸ βάζει κάτω… Συνέχεια →

Ἀντέχουμε τήν …ζωή;;;

Συνήθως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας δὲν ἀντέχουν τὴν ἀνάληψιν τῆς εὐθύνης τοῦ ὁποιουδήποτε ῥίσκου.
Μικρά, ἐπαναλαμβανόμενα βήματα, καθημερινῶς, ῥουτινιασμένα, πρὸ κειμένου νὰ διασφαλισθῇ στὸ μεγαλύτερον δυνατὸ τμῆμα της ἡ …ἀσφάλεια ποὺ αἰσθανόμεθα.
Ὀ μικρός μας κόσμος, αὐτὴ ἡ …πλασματικὴ πραγματικότης, εἶναι οὐσιαστικῶς ἡ φυλακή μας, ποὺ ὅμως ΜΟΝΟΙ μας ὁρίζουμε. Συνέχεια →

Καλές καί κακές ἄμυνες;

Ἂν ἤμουν ἀναγκασμένη νὰ ἀπαντήσῳ στὸ ποιὲς ἄμυνές μας μᾶς προστατεύουν καλλίτερα στὴν ζωή, θὰ ἔλεγά πὼς δεν ὑπάρχουν καλὲς ἄμυνες καὶ εἶσαι πιὸ ἀσφαλὴς ὅταν βάζῃς στὴν ἄκρη τὰ ὅπλα καὶ τοὺς Συνέχεια →

Νά θυμηθοῦμε ἤ νά διδαχθοῦμε;

Σὰν σήμερα, τοῦ προφήτου Ἠλία, πρὸ σαράντα ἐτῶν, ὁ γνωστὸς αἱμοχαρὴς μογγόλος, σακάτεψε τὴν νῆσο τῆς Ἀφροδίτης, ἐκτελῶντας ἐντολὲς …«ἐκλεκτῶν»-«περιουσίων» καὶ ἐπαναλαμβάνοντας αὐτὸ ποὺ ἡ φύσις του τοῦ ὅρισε.
Αἷμα… Πολὺ αἷμα…
Σημάδια ποὺ οὐδέποτε θὰ σβήσουν, καὶ ἀπὸ τὰ κορμιὰ ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς μνῆμες.

Σήμερα, τέσσερις δεκαετίες ἀργότερα, σὲ μνημονιακὲς ἐποχὲς πλέον, καὶ γιὰ τὴν Κύπρο μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα μας, ὁ μογγόλος ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἀποχωρήσει ἀλλὰ σιγὰ σιγὰ πετᾶ τὴν μάσκα καὶ παραδίδει τὴν σκυτάλη, μὲ πολλὰ …τσαλίμια, στὰ πραγματικά του ἀφεντικά: τὸ Ἰσραήλ.
Ἕνα Ἰσραὴλ ὅμως ποὺ ἐδῶ κι αἰῶνες πασχίζει νὰ ξεπατώσῃ ἀπὸ τὴν Κύπρο τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ τώρα φαίνεται πὼς τὰ καταφέρνει μὲ τὴν βοήθεια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, τῆς Τουρκίας καὶ τῶν Κυπριακῶν κυβερνήσεων. Συνέχεια →