Ἡ στιγμή μου, ἡ κάθε στιγμή μου, ἡ τόση δὰ στιγμούλα μου, αὐτὴ ἡ …ἀσήμαντος, εἶναι τὸ μυστικό.
Μία ζωὴ μπορεῖ νὰ κλεισθῇ μέσα σὲ ἐλάχιστες στιγμές… Αὐτὲς ποὺ ἀπολύτως ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ἐπιλέγω νὰ ζήσῳ μὲ ὅλο μου τὸ εἶναι. Νὰ ἀφαιθῷ καὶ νὰ ἀπολαύσῳ τὸ ὁ,τι δήποτε… Ἀναλόγως τῆς στιγμῆς… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Συνείδησις…
Ἡ συνείδησις, μία πολὺ σπουδαία ὑπόθεσις, ἐπίσης κατὰ πολὺ παρεξηγημένη.
Συν-εἰδός, μᾶς λέει ὁ Δημητράκος. (Συνειδητὴ καί) συνολικὴ γνώσις μετ΄ ἄλλου, ἐπίγνωσις, συναίσθησις.
Οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἡ λέξις συνείδησις σημαίνει νὰ γνωρίζῳ καλὰ τὰ τοῦ ἑαυτοῦ μου.
Δῆλα δὴ πάλι καταλήγουμε στὸ ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ. Συνέχεια
Ἐσύ ἤ ἐγώ;
Εἶχα κάποτε ἕναν συμφοιτητὴ ποὺ πάντα κατάφερνε νὰ εὑρίσκῃ τὰ θέματα τῶν ἐξετάσεων, πρὶν ἀπὸ τὶς ἐξετάσεις.
Ὅταν λοιπὸν ἐρχόταν ἡ ὥρα τῶν ἐξετάσεων εἶχε τὸ θράσος νὰ πουλᾶ θέματα, κατὰ πῶς ἐκεῖνος ἐκτιμοῦσε τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες τῶν ἀγοραστῶν. Σὲ ἄλλον ζητοῦσε τόσα καὶ σὲ κάποιον ἄλλον δύο φορὲς τόσα… Ἤ, ἐὰν τοῦ ἄρεσε κάποια κοπέλλα, ἡ ἀνταλλαγὴ ἐγίνετο σὲ …εἶδος. Συνέχεια
Νά σοβαρευθῶ;
Ἤ ὄχι;
Δὲν ξέρω…
Γενικῶς σοβαρὴ εἶμαι, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως μπορῶ νὰ ἀπολαμβάνῳ. Μπορῶ νὰ διασκεδάζῳ, πέραν τῶν ὁρίων, μὲ κάθε γελοιότητα ἤ φαρσοκωμωδία ποὺ συμβαίνει στὴν ζωή μου. Εἶτε στὸ στενό μου περιβάλλον, εἶτε σὲ ἐμέναν τὴν ἰδίαν, εἶτε ἀκόμη καὶ σὲ γενικότερον ἐπίπεδον, πολιτειακό.
Νά σοβαρευθῶ λοιπόν γιατί; Γιά νά παίξω τόν ῥόλο πού ἄλλοι μοῦ ἐφόρτωσαν;
Ἤ μήπως εἶμαι ἤδη σοβαρή; Διότι έάν ἀδυνατῶ νά πάρω στά σοβαρά τήν ζωή μου, τότε τί νά τήν κάνῳ τήν …ἐλαφρότητα;
Συνέχεια
Μπορεῖς νὰ πάρῃς ἀπὸ τοὺς ἄλλους ΜΟΝΟΝ αὐτὸ ποὺ ἔχουν νὰ σοῦ δώσουν…
Μακάρι νὰ μποροῦσα νὰ πῶ….
Μακάρι νὰ μποροῦσα νὰ ἰσχυρισθῶ πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀγάπησα, μὲ ἀγάπησαν καὶ ἐκεῖνοι, ἤ ὅτι εἶχαν τὶς ἴδιες ἀνάγκες μὲ ἐμένα ἤ ὅτι σκεπτόμασταν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.
Πολλὲς φορὲς εὐχόμουν νὰ εἶχα κάτι περισσότερο ἤ νὰ ἔχω κάτι ποὺ κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ μοῦ δώσῃ…
Ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ συναίσθημα δὲν εἶμαι μόνη… Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ἔχουν βιώσει. Συνέχεια
Ἐάν ἐγώ εἶμαι τό παράδειγμα;
Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι, μέσα σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα καταῤῥεουν, νά ἐπιτυγχάνουμε γιά παραμένουμε ἐμεῖς καθαροί;
Διότι ὅταν ὅλα γύρω μας σαπίζουν, ἀποσυντίθενται, κομματιάζονται, πῶς μποροῦμε νά παραμένουμε ἐμεῖς συγκροτημένοι καί σταθεροί σέ ἀξίες πού ὅλο καί ὑπόκεινται σέ διαρκῶς μεγαλύτερες ἐκπτώσεις;
Ναί, εἶναι δύσκολο. Ἴσως κι ἀδύνατον κάποιες φορές. Μὰ πράγματι ἀξίζει τὸν κόπο. Συνέχεια