Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ μίαν διαδικτυακή μου περιήγησιν, ἀνεκάλυψα μίαν πολὺ …περίεργο φωτογραφία.
Μία φωτογραφία ἀπὸ ἕνα καλλιτεχνικὸ γεγονός, ποὺ ἔλαβε χῶρα ἐδῶ, στὴν Θεσσαλονίκη μας, μόλις τὸν περασμένο Σεπτέμβριο.
Ἡ ἔκθεσις, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν γνωρίζω ἐὰν πράγματι ἦταν μία ἔκθεσις ἔργων τέχνης ἤ ἐὰν ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλά, παρόμοια ἐκεῖνα ὀργανώματα, ποὺ στόχο ἔχουν τὴν καταστροφὴ τῆς …ἀντιλήψεώς μας περὶ τέχνης.
Ἀλλὰ τὸ θέμα μας σήμερα δὲν εἶναι ἡ ὅποια ἀντίληψις περὶ τέχνης, ἀλλὰ τὸ τί θέλει νὰ μᾶς πῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ τέχνη. 
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἡ ἄνοιξις.
Καλημέρα μας…
Σήμερα ἡμερολογιακῶς, θεωρητικῶς πάντα, μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν.
Κανονικὰ θὰ κρατήσῃ ὁ χειμὼν ἔως καὶ τὸ δεύτερο εἰκοσαήμερο τοῦ Μαρτίου…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀλλάζει τὰ δεδομένα… Τί τώρα τί σέ τρεῖς ἑβδομάδες;
Ἡ ἄνοιξις ἔφθασε…
Ἄνοιξις… Χμμμ… Συνέχεια
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες…
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες ποὺ μᾶς κατεβάζουν στὸν δρόμο…
Μᾶς βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὸν χρόνο…
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες που ἀκραγγίζουν ἕνα εἶδος αἰωνιότητος… Συνέχεια
Μεγαλώνοντας…
Τὸ νὰ γεράσω θὰ τὸ κάνω ἔτσι κι ἀλλοιῶς…
Τὸ νὰ γεράσω ὅμως ὄμορφα καὶ μὲ χάρι θὰ τὸ προσπαθήσω.
Ἡ φύσις μας δίδει τὸ πρόσωπο ποὺ ἔχουμε στὰ εἴκοσι… Συνέχεια
Ἡ δική μου ματιά.
Ἡ δική μου ματιὰ εἶναι κάπως διαφορετική…
Λίγο… Τόσο λίγο, ὅσο νὰ μπορῶ νὰ βλέπω κάπως πιὸ …πίσω ἀπὸ τὶς ὁποίες, ζοφερὲς σαφῶς, καταστάσεις τοῦ σήμερα καὶ νὰ μπορῶ νὰ γεμίζω μὲ ἐνέργεια καὶ …χαρά, ἀκόμη καὶ μέσα στὴν τόση καταστροφή!!!
Δὲν χαίρομαι ὅμως γιατὶ οἱ συνάνθρωποί μου ὑποφέρουν…
Οὔτε διότι ὁ πόνος τῶν ἄλλων μὲ ἱκανοποιεῖ…
Οὔτε χαίρομαι διότι τὰ ἀδιέξοδα αὐξάνονται…
Χαίρομαι διότι πλησιάζουμε στὸ πέρας τῆς διαδρομῆς… Συνέχεια
Ἐπαναδόμησις.
Εἶναι πολὺ δύσκολος αὐτὴ ἡ περίοδος ποὺ διανύουμε.
Εἶναι ἡ ἀρχὴ μίας ἄλλης περιόδου γιὰ τὴν ζωὴ στὸν πλανήτη, ποὺ δυστυχῶς, ἀρνούμεθα νὰ ἀποδεχθοῦμε.
Ὅμως αὐτὴ ἡ ἄρνησις εἶναι καὶ τὸ μεγαλύτερον ἐμπόδιον γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ξεπεράσουμε τὰ …ἐμπόδια!
Διότι τὰ ἐμπόδια πλέον δὲν εἶναι ἐμπρός μας ἀλλὰ …πίσω μας!!! Συνέχεια