Μπγιάλτεϊνγ { Bealltainn } ή Μπέλτεϊν { Beltaine } ονομάζεται η Γαελική εορτή της Πρωτομαγιάς {και γιατί όχι της Πρώτης Μαγείας …;} στην Ιρλανδία, την Σκωτία {όπου και καλείται Latha Bealltainn, δηλαδή η μέρα του Μπγιάλτεϊν} και την Νήσο Μαν.
Η ονομασία ίσως και να προέρχεται από την Γαελική λέξη bel που σημαίνει λαμπερή και teine που σημαίνει φωτιά {εξ ου και Latha Bealltainn που μεταφράζεται ως Ημέρα της Λαμπρής Φωτιάς} και πιθανόν να σχετίζεται με το όνομα του κέλτικου θεού Μπελενός.
Ὅσοι νοιάζονται καὶ ἀγαποῦν τὸ Ἔθνος μας γνωρίζουν ὅτι ἔχει τέσσερα ἰσχυρὰ θεμέλια, διαχρονικῶς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προβάλουμε. Τὸ Ὅμαιμον, τὸ Ὁμόγλωσσον, τὸ Ὁμόθρησκον καὶ τὸ Ὁμότροπον. Ἤτοι, τὴν κοινὴ καταγωγὴ καὶ γλῶσσα, τὴν ἴδια θρησκεία, τὰ κοινὰ ἤθη καὶ ἔθιμα (παραδόσεις καὶ πολιτισμό). Τοῦτο ἔχει ὁρισθῆ ἤδη πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια: «Τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι, ἤθεά τε ὁμότροπα» (Ἡρόδοτος). Μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε πάντοτε Κράτος (δική μας δηλαδὴ Ἀρχή), ὅμως Ἔθνος καὶ Πατρίδα εἴχαμε ἀνέκαθεν. Θὰ ἀναδείξουμε μὲ τὸ παρὸν σημείωμα τὸ Ὁμόθρησκον, γιὰ νὰ καταδείξουμε στοὺς ἀμφισβητοῦντες τὴν συνέχεια τοῦ Ἔθνους μας, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε ἐπὶ τῆς οὐσίας στὴν Θρησκεία τῶν Ἑλλήνων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Ἀρκεῖ μιὰ μικρὴ ὑποχώρησις ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν ἀπὸ ἀκρότητες καὶ στερεότυπα (δόγματα), ἀρκεῖ μία στοιχειώδης παραδοχή, ὥστε μποροῦμε νὰ φέρουμε φῶς καὶ ἐλπίδα πνευματικῆς ἀναγεννήσεως στὸν Ἑλληνισμό, ἀντὶ ἐχθρότητος, πνευματικοῦ διχασμοῦ (1) καὶ ἐν τέλει μαρασμοῦ, ποὺ λειτουργεῖ πρὸς ὄφελος τῆς PaxJudaica, τῆς NewWorldOrder (Νέας Παγκοσμίου Τάξεως ἤ Παγκοσμιοποιήσεως) ποὺ μᾶς ἐπιτίθεται μὲ ὅλα τὰ μέσα.
Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἔξυπνοι ποὺ δὲν μαζεύουν!!!
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα διαβάσῃ σὲ κάποιο ἱστορικὸ βιβλίο γιὰ τὴν περίοδο στὸ Ναύπλιο, λίγο μετὰ τὴν ἐπανάστασι τοῦ 1821.
Τὰ μόνα χρήματα ποὺ ὐπῆρχαν στὰ ταμεῖα ἦταν τῶν δανείων, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ ἀγωνιστὲς λιμοκτονοῦσαν.
Παρὰ τὴν φτώχεια ὅμως καὶ τὴν πείνα, οὐδεὶς ἤθελε νὰ γίνῃ βαστάζος, ἀχθοφόρος. Κι ἔτσι τὴν δουλειὰ τὴν ἔκαναν οἱ Μαλτέζοι.
Τί σημαίνει αὐτό λοιπόν;
Πώς ἐμεῖς δέν θά δουλέψουμε γιά νά κερδίσουμε τό ψωμί μας; Ἤ μήπως κάτι ἄλλο;
-Γιαγιά γιατί δέν πίνει νερό τό ἄλογο;
-Περιμένει νὰ τοῦ τὸ προσφέρῃς…
-Μά τοῦ ἔβαλα νὰ πιῇ!!!
-Χωρὶς ἕναν καλὸν λόγο τίποτα δὲν γίνεται.. .Ἐὰν γίνῃ μετὰ γίνεται ἀγένεια… Καὶ ἡ φύσις πάντα εἶναι εὐγενικὴ μαζύ μας, ὅταν εἴμαστε κι ἐμεῖς μαζύ της.
Ἀπορία ποὺ τὴν ἔχει ὁ φίλος μου ὁ Ἀναπτήρας…
Μένω, ἔμενον, μενῶ (θὰ μείνω), ἔμεινα, μεμένηκα, ἐμεμενήκειν. Συνεπῶς; περιμεμένηκα!!!
Σύνθεσις; Τήν ξεχάσαμε;
Συζητοῦσα μὲ τὸν φίλο μου τὸν Ὀδυσσέα πρὸ ὁλίγου καὶ χαμογελοῦσα.
Ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία τῶν πολλῶν ὁ φίλος μου.
Θέλει τόσο πολὺ νὰ κάνῃ κάτι γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα καὶ νὰ βοηθήσῃ τὸν κόσμο.
Ἀλλά ὁ κόσμος θέλει; Ἤ ὄχι;
Ἀν τὶ ἀπαντήσεως τοῦ ἐπαρουσίασα μία μικρὴ ἱστορία-ἐρώτημα, σὰν παρομοίωσι τῆς πραγματικότητός μας.
Σὲ μία βάρκα ἔχουν μπεῖ πολλοί, πάρα πολλοί. Στὴν κακοκαιρία ἡ βάρκα βουλιάζει. Ποιοί θά σωθοῦν;
Αὐτοὶ ποὺ ξέρουν κολύμπι, μοῦ ἀπαντᾶ ὁ φίλος μου.
Ναί, αὐτοὶ ποὺ ξέρουν κολύμπι. Οἱ ἄλλοι θὰ πνιγοῦν.
Συνέχεια
