«Ἡ ἀπάντησις τῶν Ζαποροζίων Κοσσάκων».

Καὶ ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἑξακοσιοστῷ ἑβδομηκοστῷ ἕκτῳ, ὁ βδελυρὸς χάνης τῶν ὀσμανῶν Μουχαμέτης ὁ Τέταρτος, τάδε γέγραπται τοῖς γενναίοις Οὐκρανοῖς Κοσσάκοις τῆς Ζαποροζίας: Συνέχεια →

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα  ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.

Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
 Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια →

«Griechenland ist von Anfang dieses Krieges aufgesprüht !».

«Griechenland ist von Anfang dieses Krieges aufgesprüht !».
(Ἡ Ἑλλὰς ψεκάζεται ἤδη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ τοῦ πολέμου!).
20/ 4/ 1918. Συνέχεια →

Θὰ μποροῦσε…

 

Θὰ μποροῦσε...Κάθε φορά ποὺ πηγαίνω Σούνιο, ἀπὸ τὴν παραλιακή, μοῦ ἔρχονται στο μυαλὸ οἱ κουβέντες ἐνὸς φίλου ἀπὸ τὴν Ἀμερική.

Ὅταν τὸ 2010 εἴχαμε κάνει μαζὶ τὴν διαδρομή, μοῦ εἶπε ἐντυπωσιασμένος:
«Τὶ Γαλλικὴ Ῥιβιέρα, Μονακὸ καὶ ἀνοησίες… Συνέχεια →

Οἱ Ἕλληνες οὐδέποτε ἔκλιναν γόνυ ἤ αὐχένα.

Ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας ποτὲ δὲν προσκύνησε ἄνθρωπο ἢ θεό. Ἡ Γαλλίδα Ἑλληνίστρια Ζακλὶν ντὲ Ῥομιγύ, στὴν ὁμιλία της στην Πνύκα, τὸ 1995 εἶπε:

«Οἱ Ἕλληνες εἴχαν καταλάβει ὅτι ἡ ἰδιαιτερότητά τους ἤταν νὰ μὴν ὑποκλίνονται μπροστὰ σὲ ἄνθρωπο, καὶ να μὴ δέχονται τὴν ἀπόλυτο ἐξουσία».

Στην Ἀνατολὴ ἡ γονυκλισία ἤταν πολὺ σύνηθες φαινόμενο. Συνέχεια →