Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπαιδεία

Ἡ ματιὰ τοῦ Νικητοῦ…!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Στὶς ἡμέρες μας οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί μας συμπεριφέρονται σὰν νὰ ἔχουν χάσῃ διὰ παντὸς κάθε μελλοντικὴ μάχη. Συμπεριφέρονται δῆλα δὴ ὡς ἤδη ἡττημένοι, κι ἀς μὴν ἔχουν δώσῃ κανένα δείγμα ἀγωνιστικότητος.
Ὅταν ἐγὼ γράφω ἤ λέω «ἀγωνιστικότης» δὲν ἐννοῶ τὸ νὰ πιάσω ἕνα ὅπλο κι ὅποιον πάρῃ ὁ Χάρος. Ὁ ἀγών μας, ἄν καὶ γιὰ κάποιους αὐτὸ παραμένει δυσνόητον, εἶναι σὲ τελείως διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸν αὐτοπροσδιορισμό μας, τὸν ἐπαναπροσδιορισμό μας, τὴν αὐτογνωσία μας, τὴν ἀλλαγὴ στάσεως ζωῆς, τὴν ἀλλαγὴ ὀπτικῆς, τὴν οὐσιαστικὴ ἀνατροπὴ ὅλου τοῦ οἰκοδομήματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διαβιούσαμε καὶ τελικῶς τὴν ἀναδόμησίν του ἐκ θεμελίων.
Συνέχεια →

Ναί, τέτοιους «δασκάλους» χρειαζόμαστε!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ὅταν διάβασα τὴν εἴδησι γιὰ τὴν «καθηγήτρια» ποὺ οὔρλιαζε στοὺς μαθητές της πὼς δὲν εἶναι αὐθεντικοὶ Ἕλληνες χαμογέλασα.
Ὄχι μὲ πίκρα, ὅπως γιὰ τόσα ἄλλα ἀνάλογα θέματα στὸ παρελθόν.
Ὄχι…
Μὲ …ἀνακούφισιν!!!
Ναί, κι ἄς φαίνεται παράλογον.
Τέτοια νούμερα χρειάζονται γιὰ νὰ ἀποδομήσουν ἐν τελῶς στὰ μάτια καὶ τῶν πλέον δυσπίστων τὴν ὡμή μας πραγματικότητα.

Συνέχεια →

Νέα γραμματικὴ κι Ἑλληνισμός.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Αγαπητοί συνάδελφοι.
Όπως θα θυμόσαστε, ήμουν εκείνος που άνοιξε το θέμα με τα νέα βιβλία Γραμματικής Ε’  και ΣΤ’ Δημοτικού, όπου τα περιβόητα πέντε φωνήεντα και οι προεκτάσεις τους για το μέλλον της γλώσσας, με το άρθρο μου “Πάρεξ ελευθερία και γλώσσα”.  Εκφράστηκαν πολλές απόψεις, από ειδικούς και μη, ήλθαν στο φως προσπάθειες ομαδικών φορέων για τη γλώσσα, καταστρώθηκε σχέδιο δράσης και από τα μέλη του φόρουμ μας.

Στο μεταξύ παρενέπεσαν και άλλα, συνδεόμενα άμεσα και έμμεσα με τη γλώσσα:
Συνέχεια →

Ἡ Προπαίδεια!

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἔχετε συνειδητοποιήσει τὴν συνειδητὴ προσπάθεια τῶν ἐκπαιδευτικῶν νὰ καταστήσουν τὰ παιδιά μας ἠλίθια; Μᾶλλον, φαντάζομαι πὼς τὸ ἔχετε ἀντιληφθεῖ. 

Ἐχθὲς ὁ φίλος Αἰσχύλος, σχεδὸν ἀπελπισμένος, ζήτησε τὴν βοήθεια φίλων γιὰ νὰ καταφέρῃ νὰ μάθῃ στὰ  παιδιά του τὴν προπαίδεια. Ἔψαχνε ὁ ἄνθρωπος νὰ βρῇ τρόπους γιὰ νὰ καταφέρῃ νὰ τοὺς ἐξηγήσῃ τὰ …ἀνεξήγητα. 

Συνέχεια →

Ἔχουμε στήν χώρα μας παιδεία;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ πιστεύει ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν σὲ ἐπίπεδον κοσμοθεάσεως, κοινὸς τόπος μας παραμένει τὸ γεγονὸς τῆς ἀπαιδείας στὴν χώρα μας. 
Δυστυχῶς, ὅ,τι κι ἐὰν κάνουμε, ὅσα κι ἐὰν ποῦμε, ὅσα κι ἐὰν καταγγείλουμε, τὸ πρόβλημα παραμένει καὶ μεγαλώνει. Στὴν χώρα μας παιδεία δὲν ὑπάρχει. Οἱ δάσκαλοι εἶναι στὴν κοσμάρα τους καὶ τὰ παιδιά μας στὰ χέρια ὄντων ποὺ ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ τὸ πορτοφόλι τους καὶ τὴν θεσούλα τους.

Συνέχεια →

Τέλος καὶ στὰ δωρεὰν σχολικὰ βιβλία!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τέλος στὴν μία χρήσι. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα τὰ βιβλία θὰ εἶναι γιὰ πολλὲς χρήσεις! Δῆλα δὴ θὰ πηγαίνουν τὰ παιδάκια στὸ σχολεῖο, θὰ παίρνουν τὰ βιβλία, ἀλλὰ στὸ τέλος τῆς χρονιᾶς θὰ τὰ ἐπιστρέφουν. Ἐὰν δὲν τὰ ἐπιστρέφουν σὲ ἀρίστη κατάστασιν, τότε οἱ γονεῖς θὰ πληρώνουν τὴν ἀξία τῶν βιβλίων. 
Ζῆσε Μάη μου…

Ἀπὸ μίαν πλευρὰ ἀκούγεται λογικό, ὄχι τόσο γιὰ τὰ βιβλία καὶ τὴν παιδεία ποὺ ἔχουμε πολλάκις μοσχολπληρώσῃ, ὅσο γιὰ τὸν περιορισμὸ τῆς σπατάλης τοῦ χαρτιοῦ. 
Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἐκείνην τὴν πλευρὰ ποὺ τὰ ἔχουμε μοσχοπληρώσῃ, ὄχι, τὸ μέτρον εἶναι ἄδικο γιὰ κάθε παιδὶ καὶ γιὰ κάθε γονέα.

Συνέχεια →