Ἐτοῦτες τὶς ἡμέρες ἡ γελοιότης τῆς δημοκρατίας τους κτυπᾶ διαρκῶς …συναγερμούς. Ἡ ἀηδία δὲ ποὺ αἰσθάνομαι πλέον μὲ πνίγει τόσο, ποὺ εἰλικρινῶς οὔτε ποὺ θέλω πιὰ νὰ ἀσχολοῦμαι μαζύ τους. Ἐπιχειρῶ νὰ μάθω τὶς εἰδήσεις τῆς ἐπικαιρότητος, ἀπολύτως συνοπτικῶς, ἀλλὰ ἡ μπόχα τῆς ὑποκρισίας τους μὲ πνίγει.
Θέλετε παραδείγματα; Ἀπὸ τὸν ὑπόδικο πάκη (ναί, γαργάρα τὸ ἔκαναν ἄπαντες τὸ …θεματάκι τότε), περάσαμε στὴν μανδὰμ σακελλαροπούλου….
Ἡ Αἰκατερίνη Σακελλαροπούλου, ὡς ὑποψηφία, γιά τὴν θέση Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, πού, πρακτικῶς δὲν ἔχει ὁποιανδήποτε ἐξουσία, εἶναι ἡ ἐπιλογὴ τῆς κυβερνήσεως, 
Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως τί ἔκανε αὐτὴ ὡς Προέδρος ΣτΕ, ποὺ διῳρίσθη τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2018 καὶ τὴν εἶχε προτείνη γιὰ τὴν ἐν λόγῳ θέσι ὁ ἴδιος ὁ τότε πρωθυπουργὸς καὶ νῦν ἀρχηγὸς τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως, Ἀλέξης Τσίπρας: Συνέχεια
Ὄχι γιὰ κάποιον ἄλλον λόγο, ἀλλά, νά… Ὅσο νἆναι, πρέπει νὰ ἀφήσουμε χῶρο ἐλεύθερο στοὺς ἐποίκους νὰ ἐξαπλωθοῦν κατὰ πῶς σχεδιάζεται ἀπὸ τὰ «ἀνώτατα» σαπρόφυτα τοῦ πλανήτου μας.
Βγῆκε τὸ κομματόσκυλον Α΄, ποὺ γενική του γραμμὴ εἶναι μέσῳ μνημονίων νὰ διαγράφῃ κάθε πιθανότητα -κυρίως- τῆς αὐξήσεως τῶν γεννήσεων, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀνεχείας. Πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιον ἄτομον ποὺ μὲ ἀνταλλάγματα οἰκονομικά, βολέματος καὶ ἀτομικῆς του διασφαλίσεως, παπαγαλίζει ὅλα ὅσα ἡ γενικὴ γραμμὴ τοῦ κόμματός του, ἄνευ κριτικῆς, ἐπιβάλλει:
Συνέχεια
Εὐάγγελος Βενιζέλος εἶναι ὁ γίγας ἐκεῖνος τῆς πολιτικῆς, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἐξερεύνηση τῶν μιζῶν στὰ ἐξοπλιστικὰ καὶ ὅταν ἐπαρουσιάσθη ἕνας ἀριθμὸς τραπεζικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ Ἄκη Τζοχατζοπούλου, τόσο στὴν ἐξεταστική, ὅσο καὶ στὰ φέηκ νιοῦζ ποὺ εἶχε πρῶτο τραπέζι πίστα, ἰσχυρίζετο, μὲ τὴν καταλυτικὴ νομομάθειά του, ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ ἀριθμὸ τηλεφώνου.
Συνέχεια
Εἶναι ὀξύμωρον νὰ κυττᾶμε γύρω μας καὶ νὰ διαπιστώνουμε διαρκῶς τὸ πόσο λάθος εἶναι ὅλοι κι ὅλα.
Ἡ αὐτονόητος ἐρώτησις «ἐγώ τί ἔκανα;» ἤ ἡ «ἐγώ τί δέν ἐκανα;», ποὺ κανονικὰ ἔπρεπε νὰ θέτουμε διαρκῶς στοὺς ἑαυτούς μας, γιὰ τὸ κάθε τί, οὐδέποτε ἐκφράζεται. Πάντα φταῖν οἱ ἄλλοι γιὰ ὅλα. Κι ἔτσι, λησμονῶντας πὼς ἤμασταν ψηφοφόροι τῶν μὲν ἢ τῶν δὲ(ν) σήμερα γελᾶμε καὶ θρηνοῦμε, ταὐτοχρόνως, μὲ τὰ (κάθε λογῆς) τσιπροκούλλλιιικα ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα, μά, ἀκόμη καὶ τώρα, ἀδυνατοῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ κατὰ πόσον ἐμεῖς, ὡς ἄτομα, ἀποδεχόμεθα, στηρίζουμε άλλὰ καί, καταληκτικῶς, ὑπερασπιζόμεθα τὴν δημοκρατία (τους), τὶς δημοκρατικὲς ἐκλογές (τους) καὶ φυσικὰ τὶς ὁποιεσδήποτε ἀπόψεις μας, ποὺ μόνον μέσῳ τοῦ κυνοβουλευτισμοῦ τους ἐλπίζουμε νὰ ἐκφρασθοῦν.
Οὐδὲ μία ἀμφισβήτησις, οὐδὲ μία αὐτοκριτική, οὐδὲ μία ἐναλλακτική.
Συνέχεια
