31 Ἰουλίου 1920.

Ἀπ’ τὴν γωνία τῆς ὁδοῦ Παπαδιαμαντοπούλου ὁ Ῥῶσσος ἀκόλουθος παρακολουθοῦσε σαστισμένος τὴν σκηνή: «Εἶδα τοὺς στρατιῶτες νὰ στήνουν τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸ ἄσπρο κοστοῦμι ἐμπρὸς σὲ ἕναν τοῖχο. Ὕστερα ἔκαναν τέσσερα βήματα πίσω. Τότε μόνον κατάλαβα ὅτι ἐτοιμάζονταν νὰ τὸν ἐκτελέσουν. Ἐμεῖς περιμέναμε τὸ τρᾶμ καὶ ἕνας ἄνθρωπος, ἑκατὸ μέτρα πιὸ κάτω, περίμενε τὸν θάνατο.» Συνέχεια

Εσείς, λοιπόν, οι ψύχραιμοι αναλυτές, να το προσέξετε αυτό που κάνετε και ρίχνετε ευθύνες για την τραγωδία στους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων και στον κοσμάκη, πρώτον διότι έτσι παίζετε το παιχνίδι της κυβέρνησης των αχρήστων και δεύτερον διότι δεν αποκλείεται καθόλου, να βρούμε εσάς καμένους στην επόμενη πυρκαγιά.