Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε μία κοινωνία πλήρης ἀναπήρων;
Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε ἡ χώρα μέ τούς περισσοτέρους ἀναπήρους, κατ’ ἀντιστοιχίαν σέ ποσοστιαίαν σύστασιν τοῦ πληθυσμοῦ;
Δέν γνωρίζουμε πώς ἡ βιομηχανία πλαστῶν ἐπιδομάτων, συντάξεων ἀναπηρίας καί ἑλληνοποιήσεως τοῦ κάθε φουκαρᾶ καλά κρατεῖ;
Δέν γνωρίζουμε πώς σέ κάθε μεριά τοῦ Ἑλλαδοξεφτιλιστᾶν προβάλλει κι ἕνας ἐπίδοξος δουλέμπορος, δεξιοτέχνης τοῦ «νόμου» καί καταχραστής τοῦ δημοσίου χρήματος;
Δἐν γνωρίζουμε πώς μέσα σέ ὅλο αὐτό τό «παιχνίδι» τῆς κομπίνας οἱ πλέον ἐνεταγμένοι Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Ἐγὼ δὲν φταίω… Εἶμαι ἀθῴα!!! (ἐπανάληψις)
φωτογραφία
Ἐγὼ δὲν φταίω γιὰ κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν χώρα μου.
Δὲν ἔκλεψα… Δὲν ἔκρυψα κάτι ἀπὸ τὸ δημόσιο… Δὲν εἶπα ψέμματα…
Στὶς ἐκλογὲς ὅμως πάντα ἐψήφιζα…
Συνέχεια
Ὁ ἔλεγχος τῆς σκέψεως (μετὰ παρατηρήσεων)
Ὁ ἔλεγχος τῆς σκέψεως καί, τελικῶς,τῶν κοινωνιῶν, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν ἕνα κατ’ ἐξοχὴν ἀνομολόγητο ὅπλον, ποὺ τὸν χειρισμὸ τοῦ διέθεταν κυρίως τὰ ἱερατεία. Ἄλλοτε κάτι τέτοιο ἦταν πλήρως δυνατὸν κι ἄλλοτε μερικῶς, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως, τῆς δυνάμεως καὶ τῆς ἐπιδράσεως αὐτῶν τῶν «πνευματικῶν κέντρων». Ὁπωσδήποτε τὰ ἱερατεία, παγκοσμίως, διέθεταν τέτοιες γνώσεις, τοὐλάχιστον σὲ μεγάλον βαθμό, γιὰ νὰ κατευθύνουν τὶς μάζες. Καί, ὡς γνωστόν, ἀναλόγως τῶν …«ἀναγκῶν» τους, ἔστρεφαν τὶς κοινωνίες κατὰ ποῦ τὰ συνέφερε. Ἕνα τέτοιο παράδειγμα, σχετικῶς πρόσφατον, εἶναι οἱ σταυροφορίες πού, πέραν τῶν ὑποσχέσεων τῆς λεηλασίας, ὁπωσδήποτε, ὡς πρόσχημα, ἐχρησιμοποιήθη καὶ ὁ θρησκευτικὸς φανατισμός. Συνέχεια
Οἱ κερασιὲς ἄνθισαν κι ἐφέτος..!!!
(στὸ ὄμορφο καὶ ζωογόνο Μαίναλον )
Κύπρος, 1η Ἀπριλίου 1955.
του Κωνσταντίνου Χολέβα,
Πολιτικού Επιστήμονος
Εκείνος ο Απρίλης του 1955 ήταν διαφορετικός από τους άλλους για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Μετά από αιώνες δουλείας σε Φραγκογάλλους, Βενετούς, Τούρκους και Άγγλους τα νιάτα της Κύπρου πήραν στα χέρια τους την τύχη του νησιού. Η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών, η ΕΟΚΑ όπως έγινε γνωστή, άρχισε την ένοπλη δράση της την 1η Απριλίου 1955. Με πολιτικό αρχηγό τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ΄ και στρατιωτικό ηγέτη τον Κύπριο αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού Γεώργιο Γρίβα-Διγενή, λίγοι αλλά αποφασισμένοι νέοι αποφάσισαν να αρχίσουν τον αγώνα με κάθε μέσο για την εκδίωξη της βρετανικής αποικιοκρατίας και την Ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα. Η πρώτη προκήρυξη τα έλεγε όλα μέσα σε λίγες λέξεις:
Χρέος μας ἱερὸν ἡ ἄρνησις τῆς κάρτας τοῦ πολίτου!!! (ἀναδημοσίευσις)
Ἔχουμε μακρὺ δρόμο ἐμπρός μας. Ἔχουμε πολλὰ νὰ κάνουμε.
Μερικὰ ἀπὸ αὐτά, σαφῶς σημαντικά, εἶναι ἡ συμμετοχή μας σὲ κινητοποιήσεις, μαζὺ μὲ ἄλλους, ὅπως αὐτὴ ποὺ προγραμματίζεται γιὰ τὶς 21 Μαΐου (ὥρα 17:00 -5:00 μ.μ.-, συγκέντρωσις στὰ Προπύλαια, παραμονὴ ἔξω ἀπὸ τὴν βουλή) ἀπὸ τοὺς «Ἕλληνες youtubers».
Κι ἐνᾦ διαβιοῦμε σὲ μίαν χώρα ποὺ γιὰ τὸ μόνον ποὺ προστατεύεται εἶναι ἡ ἀσυλία τῶν καταστροφέων της, φθάνουμε, ὁσονούπω, σὲ ἐκείνην τὴν περίοδο ποὺ τὸ αἷμα θὰ ῥέη δίπλα μας κι ἐμεῖς θὰ …σφυρίζουμε ἀδιάφορα, στρέφοντας τὴν κεφαλὴ ἀλλοῦ. Πολλῶ δὲ μᾶλλον ἐὰν αὐτὸ τὸ αἷμα θὰ εἶναι τὸ δικό μας.
Ὄχι διότι εἴμαστε ἀναίσθητοι, ἀλλὰ διότι τελικῶς ἡ φτώχεια, ἡ δυστυχία, ἡ ἀπογοήτευσις καταντοῦν, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, πρώτη καὶ κυριοτέρα ἔκφρασις τῆς πραγματικότητός μας. Ποῦ νά κυττάξῃς καί νά μήν δῇς πόνο καί δυστυχία; Καί πόση δυστυχία κουβαλᾶ ὁ κάθε ἕνας ἀπό ἐμᾶς, μόνος του;
Συνέχεια