Πρὸς τὴν Ἰδιωτικὴν Ἐπιχείρησιν μὲ τὴν ἐπωνυμίαν: «Α.Α.Δ.Ε.» ἢ «Ἀνεξάρτηο Ἀρχὴ Δημοσίων Ἐσόδων», ἐγγεγραμμένη εἰς γερμανικὰ καὶ ἀμερικανικὰ ἀρχεῖα, καθὼς καὶ τὸν προϊστάμενον αὐτῆς ὀνομαζόμενον Γεώργιον Πιτσιλῆ,
Κοινοποίησις εἰς δῆθεν Ὑπουργὸν κ. Εὐκλείδην Τσακαλῶτον…
τῆς δῆθεν «κυβερνήσεως»,
δῆθεν χώρας, ἀποικίας μὲ τὸ Ψευδώνυμον «Ἑλλάς»… Συνέχεια
Τί νά σᾶς πῶ;
Ἰατρὸς δὲν εἶμαι…
Ψυχο-κάτι ἐπίσης δὲν εἶμαι.
Θεραπευτής, γενικῶς, δὲν εἶμαι.
Ἐν τούτοις, βάσει αὐτῶν ποὺ μοῦ ἔχουν ἀναλύση κατὰ καιροὺς γνῶστες τοῦ ἀντικειμένου, γνωρίζω ἀκροθιγῶς κάποια πράγματα (δίχως φυσικὰ νὰ εἶμαι καὶ εἰδικός). Συνέχεια
Πόση ἀλήθεια ἀκτινοβολοῦν τά παρακάτω γραφόμενα;
Θὰ σᾶς γελάσω. Πολὺ φοβᾶμαι πὼς καθίστανται κι αὐτὰ ἐρμηνεῖες κι ὄχι πληροφορίες.
Πρὸς τοῦτον καὶ κρατᾶμε μὲ προσοχὴ τὶς ὅποιες ἀληθεῖς πληροφορίες ἐνυπάρχουν καὶ ἀγνοοῦμε τὰ ὑπόλοιπα.
(Ποιές εἶναι οἱ ἀλήθειες τοῦ παρακάτω κειμένου; Ἐδῶ μᾶς θέλω…)
Tὰ περίφημα «Λευκὰ Καπέλα»
Εἶναι μερικὰ στοιχεία προπαγάνδας, ποὺ δὲν γίνεται νὰ περάσουν ἀπαρατήρητα.
Παρατηρώντας τα δέ, εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ …«προβλεύσουμε» τὸ μέλλον μὲ ἀκρίβεια (ὄχι ἀπαραιτήτως χρονική!), πρὸ κειμένου νὰ προφυλακτοῦμε ἀπὸ τὰ νέα μας δεινά. Ἕνα τέτοιο στοιχεῖον εἶναι καὶ ἡ (ἂς ποῦμε) πρόβλεψις τοῦ τέλος κάποιων ἡγετῶν…
Ἕνα οὐσιῶδες στοιχεῖο στὸ νὰ κατανοήσουμε τοὺς ὑπάρχοντες μηχανισμούς, ποὺ καὶ μᾶς σκοτώνουν καὶ μᾶς καθιστοῦν νοητικὰ ἐλεγχομένους, εἶναι ὁ μηχανισμὸς ποὺ στηρίζει τὸ χρῆμα, ἀλλὰ οὐδέποτε τὸ ἴδιο τὸ χρῆμα. Τὸ χρῆμα, σὲ ὅλες του τὶς μορφές, παρέμενε, παραμένει καὶ θὰ παραμένῃ μέσον ἐλέγχου ἀλλὰ ὄχι αὐτοσκοπὸς τῶν σαπροφύτων τοῦ πλανήτου. Ἡ κάθε εἴδους σύμβασις, ποὺ ὑποστηρίζει τὸ χρῆμα, σὰν (ἂς ποῦμε) φιλοσοφία, εἶναι αὐτὴ ποὺ στὴν πραγματικότητα ἐλέγχει παγκοσμίως τοὺς πληθυσμούς. Συνέχεια
Ἔλαβα πρὸ καιροῦ τὸ μήνυμα ποὺ ἀκολουθεῖ καὶ τοῦ ὁποίου ὁ συγγραφέας του ἐπιθυμεῖ νὰ παραμείνῃ ἄγνωστος.
Τὸ παραθέτω μὲ κάθε ἐπιφύλαξι γιὰ τὴν ἐξιστόρησι καὶ τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια.
«Ὁ πιλότος τῆς Panamerican, μᾶς ἐπληροφόρησε ὅτι ἔπρεπε νὰ δέσουμε τὶς ζῶνες μας, καθὼς σὲ λίγα λεπτὰ θὰ προσγειωνόμασταν στὸ aeropuerto internacional de Pudahuel.
Ἔσβησα τὸ τσιγάρο μου, κάπνιζα τότε Marlboro κόκκινα, καὶ κύτταξα τὸ ῥολόι μου: ἦταν 6:00 ἡ ὥρα τὸ ἀπόγευμα τῆς 9ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1973.
Ὁ πρώιμος ἀνοιξιάτικος ἥλιος ἔδυε στὸν Εἰρηνικὸ παίζοντας μὲ τὰ ὑπέροχα χρώματα τῆς Χιλῆς, ποὺ τόσο ὀμορφα ἀνεδύοντο τὴν ἄνοιξη.
Συνέχεια
