Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Λέγαμε καὶ κάναμε ὅ,τι ἤθελαν αὐτοί!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Λέει μία μάννα. Ὅ,τι ἤθελαν αὐτοί….

«Εἴχανε τά παιδιά μας. Λέγαμε καί κάναμε ὅ,τι θέλαν ἐκεῖνοι»

Ἀπίστευτη ὁμολογία Ἑλληνίδας μάννας ποῦ ἔζησε τήν ἐποχή τοῦ ἐμφυλίου πολέμου…
Εἶπε πώς τό Κομμουνιστικό κόμμα τούς ἔπαιρνε τά μισά ἀπό τούς γλίσχρους μισθούς, τάχα γιά νά βοηθάει φυλακισμένους συντρόφους στήν Ἑλλάδα, στήν πραγματικότητα ὅμως γιά νά καλοπερνᾶνε στή χλιδή οἱ Ἕλληνες κομματικοί ἡγέτες στήν Πολωνία. Γρήγορα εἶχε ἀπογοητευθεῖ ἀπό τόν κομμουνισμό, πρόσθεσε, κι ἔφυγε ἀπό τό κόμμα.
Ὅταν ρώτησα τήν Καλλιόπη γιά τή συνεργασία της μέ τούς ἀντάρτες στὰ χρόνια του πολέμου, ἀδίστακτα προέβαλε δικαιολογίες κι ἐλογικεύσεις. «Τί Συνέχεια →

2.500 ἐτῶν ἰατρικὰ ἐργαλεῖα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ιατρικά εργαλεία 2.500 ετών

Σπάτουλες, λαβίδες και κοχλιάρια από τάφο της Αττικής

«Ακούν» στο ίδιο όνομα και στην εμφάνιση είναι απαράλλακτα εδώ και χιλιετίες. Θα μπορούσαν με άνεση να βρίσκονται στην τσάντα ενός σημερινού γιατρού ή στον εξοπλισμό ενός σύγχρονου χειρουργείου. Κι όμως βρίσκονται εκτεθειμένα σε μια προθήκη του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά, στον όροφο του κτιρίου που πλαισιώνει στη δυτική και νότια πλευρά το ελληνιστικό θέατρο της Ζέας, στην προθήκη με τα μικροαντικείμενα δεξιά στην αίθουσα με τον αριθμό δύο.

Συνέχεια →

Ἔτσι ἔσφαζαν τοὺς Ἑλληνοκυπρίους…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ διάβασα στὸ defencenet…

Γιὰ ἀκόμη μία φορὰ ἔνοιωσα τὸν πόνο αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.

Καὶ καλά, οἱ νεκροί, εἶτε μέσα ἀπὸ τὸν πόνο, εἶτε ἀκαριαίως, ἔφυγαν…

Συνέχεια →

Γέλως καλός!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀπὸ τὸν φίλο Κώστα Σκανδάλη, κάτι γιὰ νὰ μαθαίνουμε.

«Γέλως καλός». 

ΑΡΧΑΙΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΑΘΑΝΑΤΟ

ΑΡΧΑΙΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΑΘΑΝΑΤΟ

 

(Αμυντική ανάρτηση – κόντρα στους καιρούς)
Το γέλιο είναι υγεία ψυχική και σωματική. Αιματώνονται οι πνεύμονες, μπαίνει οξυγόνο, λειτουργεί καλύτερα η καρδιά, έρχεται ευεξία, ανεβαίνει το ηθικό, επιδρά καλά στις αρρώστιες, λιγοστεύει τις Συνέχεια →

Τώρα τὸ ΝΑΤΟ τὰ βάζει καὶ μὲ τὸν πολιτισμό!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ξεκίνησε μὲ τὸ νὰ τὰ βάλῃ μὲ στρατούς… Πάει καλὰ εἴπαμε… Στρατοὶ μὲ στρατούς, ἂς ποῦμε πὼς τρώγεται… (Λέμε τώρα, διότι μόνον στρατιωτικὰ δὲν τὰ ἔβαλε…)

Μετὰ τὰ ἔβαλε μὲ τοὺς ἀμάχους… Ἐκεῖ φωνάξαμε, γράψαμε, βρίσαμε… Ἀλλὰ πάλι οἱ ἄμαχοι δολοφονοῦνται…

Τώρα φαίνεται πὼς τελείωσαν οἱ στρατοί, τελείωσαν οἱ ἄμαχοι καὶ εἶπε νὰ τὰ βάλῃ μὲ τὰ μνημεῖα πολιτισμοῦ…. 

Το ΝΑΤΟ βομβάρδισε την καλύτερα διατηρημένη αρχαία ρωμαϊκή πόλη στη Λιβύη

Τὸ χαρτάκι ἀπὸ τὸ φιδάκι….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἶχα μία τηλεφωνικὴ συζήτησι μὲ ἕναν καλὸ φίλο πρὸ ἡμερῶν καὶ μοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τὶς σκέψεις του. 

Εἶχε ἀγοράσει μόλις ἕνα πακέτο μὲ ἀντικουνουπικὰ φιδάκια. Τίποτα ἰδιαίτερον. Τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ ἑτοίμαζε τὸ φιδάκι γιὰ τὴν κουνουποπροστασία του, παρετήρησε τὸ χαρτάκι. Χαμογέλασε κι ἀμέσως μετὰ μιλήσαμε. 

Οἱ σκέψεις του; Ὄχι καὶ τόσο ἀστεῖες…

Συνέχεια →