Δὲν θέλουν νὰ μᾶς πάρουν περισσότερα χρήματα. Τί νά τά κάνουν; Ἔχουν μόνοι τους τόσα πολλά, ποὺ τρέφονται ἄνετα τοὐλάχιστον τρεῖς ἐπόμενες γενεές μας…
Δὲν θέλουν νὰ μᾶς πάρουν τὰ σπίτια… Τί νά τά κάνουν; Συλλογές;
Ἔχουν ἄλλως τὲ στὴν ἰδιοκτησία τους …ΟΛΟΝ τὸν πλανήτη. Τά …καλυβάκια μας νομίζουμε πώς ἔβαλαν στό μάτι;
Δὲν θέλουν νὰ μᾶς ἁρπάξουν τὰ χωράφια μας ἤ τὰ αὐτοκίνητά μας…
Τί νά τά κάνουν; Ἔτσι κι ἀλλοιῶς αὐτοὶ ἀπὸ φτυάρι καὶ γκασμᾶ δὲν γνωρίζουν… Συνέχεια
Αἰσθάνεσαι κάτι νὰ διαποτίζῃ τὴν ἀτμόσφαιρα, τὸ δέρμα σου, τὴν σκέψιν σου…
Τὸ σῶμα σου παραμένει σφιγμένο καὶ τεντωμένο, δίχως νὰ γνωρίζῃς τὸν λόγο…
Κάτι σὲ κάνει νὰ μὴ κοιμᾶσαι… Νὰ μὴ χορταίνῃς… Νὰ μὴ χαλαρώνῃς…
Μία φωνούλα μέσα σου σοῦ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ πὼς πρέπει νὰ προσέχῃς ἀλλὰ ἡ ἄγνοια τοῦ τὶ ἔρχεται μεγαλώνει τὴν ἀνησυχία, δίχως νὰ βοηθᾷ στὴν προετοιμασία γιὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅποιου κινδύνου. Συνέχεια
Διαρκής, καθημερινός, ἀσταμάτητος.
Μία στιγμὴ νὰ σταματήσῃς, γιὰ νὰ ἀναπαυθῇς, δὲν ἔχεις.
Μᾶχες καθημερινές, ἀσταμάτητες, μὲ ἐμᾶς, μὲ τοὺς γύρω μας, μὲ τὰ πιστεύω μας…
Ἀναθεωρήσεις, ἀνακατατάξεις, ἀναπροσαρμογές… Συνέχεια
Ὁ Ἐνγτκαρ Ἀλαν Πόε ἔλεγε ὅτι «ὁ φόβος εἶναι ἔνα συναίσθημά που ἀρέσει στους ἀνθρώπους νὰ τὸν νοιώθουν, μὲ τὴν προϋπόθεσι νὰ εἶναι σίγουροι καὶ νὰ τὸ βιώνουν σὲ ἕνα περιβάλλον ἀσφαλείας»…
Ἀραγμένοι λοιπὸν ἀναπαυτικὰ στὴν πολυθρόνα μας ἀπολαμβάνουμε τὶς φρικαλεότητες, μέσα ἀπὸ τὴν θαλπωρὴ τοῦ σπιτιοῦ μας καὶ ἐνῶ ὅλα γύρω μας μυρίζουν τζάκι καὶ σπιτικὴ μαρμελάδα, ὑποκύπτουμε σὲ ἔναν ἐλεγχόμενο τρόμο καὶ ἀφηνόμαστε στὸ ῥῖγος τοῦ φόβου, ἴσως ἐπειδὴ πιστεύουμε ὅτι αὐτὸ μᾶς βοηθᾶ νὰ κατανικήσουμε τοὺς δικούς μας φόβους ἢ ἀκόμη καὶ νὰ νοιώσουμε πιὸ ζωντανοί, αὐξάνοντάς τὶς συγκινήσεις μας. Συνέχεια
Μπορεῖς νὰ τὴν κρατήσεις σ΄ ἕνα γυάλινο βάζο καὶ νὰ ἀπολαμβάνεις ἐγωιστικὰ τὴν ὀμορφιά της, εἴτε μπορεῖς νὰ τὴν ἐλευθερώσεις γιὰ νὰ βρεὶ τὸ ταίρι της
…«Πεταλοῦδες» μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἰδέες…
Βάζο μπορεῖ να εἶναι τὸ ἐγὼ μπορεῖ καὶ ὁ φόβος τῆς ἀποτυχίας… Συνέχεια
Κάνουν τοὺς καλοὺς φίλους…
Λέει ὁ σοφός μας λαός.
Ὅμως γιὰ νὰ δοθοῦν ἤ γιὰ νὰ πραγματοποιοῦνται ἀπαιτοῦνται ΔΥΟ πρόσωπα. Αὐτὸς ποὺ ἐξηγεῖται κι αὐτὸς ποὺ ἀκούει.
Τὶς περισσότερες φορὲς ὅμως δὲν εἶναι ἔτσι… Εἶναι τελείως διαφορετικά…
Γενικῶς ἠ πραγματικότης εἶναι κάπως πιὸ …πεζῆ. Συνέχεια
