Στὸ μυαλό μας ὑπάρχουν εὐωδιὲς καὶ συγκινήσεις, πόνοι καὶ φόβοι, σκοτεινοὶ δρόμοι, φωτεινὰ σπίτια, πρόσωπα ἀνθρώπων, δωμάτια ζεστὰ καὶ ἄνετα καὶ ἄλλα γεμάτα μυστήρια καὶ φόβο.
Ὅλοι μας ζοῦμε σὲ δύο κόσμους, ποὺ διαπλέκονται σὰν τὴν ἡμέρα μὲ τὴν νύκτα, σὰν τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι.
Στον ἔναν κόσμο ὑπάρχει λάμψις, σιγουριά, καθαρότητα, τρυφερὲς στιγμές, λόγια ἀποδοχῆς καὶ ἀγάπης, δύναμις, σεβασμός, χαρά, ἐνθουσιασμός, ἐξομολογήσεις. Συνέχεια
Χειμωνιάζει…
Χειμωνιάζει σὲ λίγο… Τί χειμωνιάζει;; Χειμώνιασε σχεδὸν …ἐπισήμως…
Λιγότερες ὧρες μᾶς χαϊδεύει ὁ Ἥλιος μας…
Περισότερες ὧρες σκοτάδι…. Καὶ κρύο… Τὸ χειμωνιάτικο κρύο μᾶς κτυπᾶ τὴν πόρτα ἤδη…!!!
Αὐτὸ τὸ κρύο ποὺ σὲ περιόδους σὰν αὐτὴν ποὺ διανύουμε, γίνεται γενοκτονικό.
Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς χιλιάδες ἀστέγους, πολλὲς περισσότερες χιλιάδες συνανθρώπων μας, παγώνουν ἐξ αἰτίας τῆς μὴ δυνατότητος ἀγορᾶς καὶ συντηρήσεως θερμαντικῶν μέσων… Συνέχεια
Ὁ Ἐνγτκαρ Ἀλαν Πόε ἔλεγε ὅτι «ὁ φόβος εἶναι ἔνα συναίσθημά που ἀρέσει στους ἀνθρώπους νὰ τὸ νοιώθουν μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ εἶναι σίγουροι καὶ νὰ τὸ βιώνουν σὲ ἕνα περιβάλλον ἀσφαλείας».
Ἀραγμένοι λοιπὸν ἀναπαυτικὰ στὴν πολυθρόνα μας ἀπολαμβάνουμε τὶςς φρικαλεότητες μέσα ἀπὸ τὴν θαλπωρὴ τοῦ σπιτιοῦ μας καὶ ἐνῶ ὅλα γύρω μας μυρίζουν τζάκι καὶ σπιτικὴ μαρμελάδα, ὑποκύπτουμε σὲ ἔναν ἐλεγχόμενο τρόμο καὶ ἀφηνόμαστε στὸ ῥῖγος τοῦ φόβου, ἴσως ἐπειδὴ πιστεύουμε ὅτι αὐτὸ μᾶς βοηθᾶ νὰ κατανικήσουμε τοὺς δικούς μας φόβους ἢ ἀκόμη καὶ να νοιώσουμε πιὸ ζωντανοί, αὐξάνοντάς τὶς συγκινήσεις μας. Συνέχεια
Φοβόμαστε τὸ αὔριο διότι δὲν τὸ γνωρίζουμε…
Διότι τὸ ἄγνωστο γεννᾶ φόβους…
Μά…
Ἡ ζωὴ εἶναι μικρή, εἶναι ΤΩΡΑ καὶ εἶναι ἐδῶ!!!
Εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔχω καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ θὰ ἔχω, ἐὰν θὰ τὸ ἔχῳ…
Διότι αὐτὸ ποὺ …θὰ ἔχω, οὔτε γνωρίζω τὸ ἐὰν θὰ ἔλθη, ἀλλὰ κυρίως, Συνέχεια
Μεγάλη κουβέντα αὐτή.
Κι ἀκόμη μεγαλυτέρα ἡ …πραγματοποίησίς της!!!
Τί θέλω νά πῷ;
Συνήθως στὶς σχέσεις μας δείχνουμε αὐτὸ ποὺ θέλουν οἱ …ἄλλοι νὰ δοῦν.
Γιὰ νὰ παρουσιάσουμε τοὺς ἑαυτούς μας, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι, μὲ ΟΛΑ τους τὰ ψεγάδια, εἶναι πολὺ δύσκολο ἤ καὶ ἀκατόρθωτον.
Κι αὐτὸ γιατὶ μᾶς σταματᾶ ὁ φόβος τῆς …ἀποῤῥίψεως.
Μὰ ἐκεῖ ἀκριβῶς εἶναι κι ἕνα μυστικὸ κλειδὶ ποὺ πρέπει νὰ χρησιμοποιήσουμε γιὰ νὰ ξεκλειδώσουμε μίαν ἄλλην πραγματικότητα, πιὸ ὄμορφη καὶ πιὸ οὐσιαστική. Συνέχεια
Ἐὰν ἐγὼ σέβομαι, ἐκτιμῷ, τιμῷ, ἀγαπῷ τὸν ἑαυτόν μου, αὐτὸ «ἀκτινοβολεῖται» σὲ κάθε μου πράξιν, ἐκδήλωσιν, συμπεριφορά, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἄνθρωποι ποὺ συναναστρέφομαι νὰ τὸ εἰσπράττουν.
Ὅσο βαθύτερα καὶ πραγματικὰ εἶναι αὐτὰ τὰ αἰσθήματά μου, τόσο περισσότερο οἰ γύρω μου ἀντιλαμβάνονται τὴν εἰκόνα ποὺ …ἐκπέμπω, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ ἡ δική τους συμπεριφορὰ πρὸς ἐμέναν νὰ λειτουργῇ ὡς …ἀνακλαστήρας καὶ τελικῶς ἀκόμη καὶ οἱ …χειρότεροι νὰ συμπεριφέρονται σὲ ΕΜΕΝΑΝ ἄψογα. Συνέχεια
