Ὁ ἐντολοδόχος τῶν λαθροπακιστανῶν – γενικῶς, λαθρομουσουλμάνων ἐποίκων καί ὅσων τούς κουβαλοῦν ἐδῶ – Ἀντωνάκης ὁ ἀνοικτομάτης, ἔδωσε ἐντολή νά προχωρήσῃ ἡ ἀνέγερσις τοῦ τεμένους στήν πρωτεύουσα καί μάλιστα μέ………χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Λαοῦ!
Συναγωνίζεται τόν προκάτοχό του, Γιωργάκη – τόν τελευταῖο πολιτικό τῶν Παπανδρέου – στήν ὀσφυοκαμψία. Συνέχεια
Κλήσεις σὲ δεκαπεντάχρονα παιδιὰ γιὰ ἀνάκρισι…
Ἐὰν εἶχαν ἤ ὄχι δικαίωμα νὰ τὸ κάνουν, εἶναι ἄλλο θέμα, διότι ἐκεῖ ὁ νόμος εἶναι τὸ δίκαιον τῆς Ἐλ Ντοράντο. Συνεπῶς οὔτε Σύνταγμα ἰσχύει, οὔτε κράτος, οὔτε φυσικὰ τὰ αὐτονόητα ἀνθρώπινα δικαιώματα.
Τὸ ὅ,τι φυσικὰ παιδιά, μικρὰ παιδιά, πέφτουν θύματα τῆς βίας τους, εἶναι κάτι ποὺ δὲν ἀπασχολεῖ διόλου τὴν φερομένη ὡς πολιτεία, διότι εἴπαμε, δίκαιον εἶναι τὰ συμφέροντα τῶν χρυσοθήρων… Δῆλα δὴ τοῦ… (Χμμμ. Συνέχεια
Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν οι προεδρικές εκλογές και άρχισαν τα όργανα. Μνημόνιο βεβαίως – αλλά και σχέδιο Ανάν, ζητούν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, κατ’ εξοχήν όργανο της «Διεθνούς του Χρήματος». Κι από δίπλα το Ισραήλ, που, αφού έβαλε πολλαπλώς στο χέρι την Κυπριακή Δημοκρατία, τώρα χρησιμοποιεί τον «άξονα» με Κύπρο και Ελλάδα ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Τουρκία!
Ἡ ἐπιχείρησις ἁρπαγῆς τοῦ ἑλληνικοῦ χρυσοῦ ἔχει ἀποσιωπηθῇ ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαθλιώσεως σὲ τέτοιον βαθμό, ποὺ καταντᾶ κυριολεκτικῶς συνωμοσία ἡ κάθε τους πράξις.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς προσπάθειες ἄλλων «ὑπεργολάβων», ὅπως γιὰ παράδειγμα τὶς ὑπογραφὲς Πάχτα καὶ τὶς «ἐνημερώσεις» Παπαχελᾶ, ἔχει δρομολογηθῇ μία ἀπολύτως ἐλεγχομένη προσπάθεια χειραγωγήσεως τῆς κοινῆς γνώμης, πρὸ κειμένου νὰ ἀποσιωπηθῇ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ καλυφθῇ ἡ ληστεία, πίσω ἀπὸ «ἀναπτυξιακὲς» πινακίδες.
(Μία ματιὰ στὸν «ἀναπτυξιακὸ» μπουμποῦκο» θὰ μᾶς πείσῃ διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Ἀλήθεια, μετά ἀπό τόσες κωλοτοῦμπες πού ἔχει κάνῃ αὐτή ἡ κουδουνίστρα, εἶναι δυνατόν σήμερα νά μή μᾶς προκαλῇ τήν μεγίστη καχυποψία ὁποία του ἀναφορά σέ «ἀναπτυξιακές» δράσεις;)
Ἀπεφάσισα λοιπὸν νὰ σὲ ἀκούσω.
Στρώθηκα μὲ ὑπομονή, φόρεσα τὸ καλό μου χαμόγελο, ἐπέτυχα νὰ μαζέψω ὅλην τὴν ὑπομονή μου καὶ κάπως τὰ κατάφερα.
Ἀλλὰ ἀμέσως μετά, ὅταν ἔφθασες νὰ οὐρλιάζῃς γιὰ τοὺς ἐπενδυτὲς ποὺ χάνουμε, μοῦ ἀνέβηκε τὸ αἷμα στὸ κεφάλι.
Συνέχεια
