Ὅπου δὲν ὑπάρχει λόγος, πίπτει …βιβλίον!

Ὅπου δὲν ὑπάρχει λόγος, πίπτει …βιβλίον!1
Καθόμασταν λοιπν κι μες σνα τραπέζι, πως τόσοι κα τόσοι γύρω μας, αύτς τς μέρες. Στ τραπέζι ατταν κι Μάκης. 
Τί στί Μάκης; νας γνωστός, παλαιόθεν, γύρω στ πενήντα, οκογενειάρχης κανησυχν μ τ δρώμενα τς ποχς μας! πως δλα δή λοι μας. 
Καθίσαμε πλάι πλάι κα πιάσαμε τν κουβέντα. (Τχω τ χούι.. θεράπευτον!)
Κάποιαν στιγμ Μάκης, στν προσπάθειά του ν μ πείσ πς πάρχουν κα καλο δάσκαλοι, μο περιέγραψε μίαν προσωπική του μπειρία, προερχομένη π τ γυμνασιακά του χρόνια. Μάλλιστα σχυρίστηκε Μάκης, πς ν κα τ σύστημα κρατ σ κατάστασιν μηρείας τος δασκάλους, τελικς ατοί, ἐὰν θέλουν ν εναι σωστοί, βρίσκουν τρόπους γι ν διδάξουν τς λήθειες. 

Εχαν λοιπν στορία κα καθηγήτρια ρώτησε τ παιδιά, γι τ ποιός επε τ ΟΧΙ στος ταλούς. νας μαθητς παντπόλυτον βεβαιότητα, δυστυχς γι ατόν!) πς τ ΟΧΙ τ επε Μεταξς. ντμως γι λόγον, ντίλογον τέλος πάντων κάτι πο ν καταδεικνύ τν ποιότητα κα τθος κα τν συνείδησιν τς καθηγητρίας, λαβε,  κατόπιν μίας στραπιαίας κινήσεως, τ βιβλίον τς στορίας στ …δόξα πατρί!

«Σς ξήγησε γιατί;» ρώτησα ξαλλη τν Μάκη!
«Ναί, μς επε πς τ ΟΧΙ τ επε λαός!!! Κα φυσικπ τότε κατάλαβα πς ατ καθηγήτρια ταν καλή!»
«Σς τό ατιολόγησε;»
«χι καλέ, ορλιαζε κα τ καταλάβαμε λοι μας!!!»

Τί λέτε λοιπόν; άν κάποιος, δίως μαθητής, διαφωνε μαζύ μου, δικαιομαι νά τοκσφενδονίσω στό δόξα πατρί κάποιον τόμο; Δικαιομαι νά τοκσφενδονίσω γιά παράδειγμα ναν τόμο πό τόν ΠΥΡΣΟ το Δρανδάκη; Νά τόν ποτελειώσω στό τσάκα τσάκα;

Μο πρε δύο ρες, δύο λόκληρες ρες, πρ κειμένου ν ΑΠΟΔΕΙΞΩ μναφορς, σπολύτως ποδεκτπ τ σύστημα βιβλιογραφία, πς τ ΟΧΙ τ επε μπάρμπα Γιάννης! Κα μάλλιστα, πς δν επε  κριβς ΟΧΙ, λλ τ περίτρανον (κα κατ Γκράτσι γραπτν μολογίαν), «Alors, c’est la guerre» (Λοιπόν, χουμε πόλεμον).

Δν θέλω ν ξαναπιάσω τ νμα π τν ρχή. Τρία χρόνια μελετοσα κα μελετοσα κα μελετοσα βιογραφίες το Μεταξ, π κάθε πλευρά. π τν πτικ το θαυμαστοως τν πτικ τοστερικς πολεμίου το Μεταξ
χω τν «παραξενι» ν θέλω ν μάθω κάθε λόγο, πτικήν, ντίθετον κα σύμφωνον γνώμη, ποφορ στ πρόσωπον τοποίου μελετ τν βιογραφία. Ατ βέβαια μο παίρνει πολ χρόνο. λλταν σχολομαι μ κάτι, τ κάνω καλά. 
Δν πρξα ποτέ μου πρ καμμίας δικτατορίας. Δν πρξα ποτ λάτρης θαυμαστς τς καταδυναστεύσεως. ντιθέτως μάλλιστα. π μικρ παιδ μάχομαι γι τν λευθερία μου, τ δίκαιά μου κα τν φαρμογ το νόμου. Μεγαλώνοντας ατρχισε νπεκτείνεται σ κάθε μου συναναστροφήν. (Τελικς, λοι π τ περιβλλον μου θελαν κάποιον ν τος στηρίξ σ δίκαιες παιτήσεις τους, μβαζαν …μπρς κι ατοκολουθοσαν!) 
μως κριβς γιλα ατ, μπορ νναγνωρίσω θετικ (κι ρνητικ) χαρακτηριστικ σ κάθε ναν, ποχει παίξει κάποιον σημαντικ μόλο στν στορία μας. (φ’ σον τν χω μελετήσει φυσικά!)

Εμαι θαυμάστρια τοργου το Μεταξ, χι τς δικτατορίας του.
Θαυμάζω τν προσωπικότητά του, τργο του κα τν προνοητικότητά του.
Ατν τν προνοητικότητα πο στάθηκε βασικ ατία τοπους τς λβανίας. χι γιατ δν εχαμε τ σθένος νντιταχθομε στν φασισμ το Μουσολίνι, λλ διότι μς λλειπε πλισμός. Μς λλειπε τ χρμα. Μς λλειπε ποδομή.
Κι κριβς ατπέτυχε Μεταξς. Παρ’ ,τι μάλλιστα χώρα χρωστοσε (τ πρωτότυπον!!) κα τς Μιχαλος, κατάφερε Μεταξς ν κερδίσ (κα σ διεθνς δικαστήριον) τν περίφημον στάσιν πληρωμν, πρ κειμένου νξοικονομήσ τπαραίτητα χρήματα κα νξοπλίσ τν χώρα. (Τ πρωτότυπον πίσης…)

ταν Μεταξς φιλοπόλεμος; ταν φιλογερμανός; ταν τέλος πάντων κατά τς λευθερίας τν λλήνων;

Μεταξς θεωροσε, πως κατ’ μ κι κάθε σώφρων πολιτικός, πς δν χρειάζεται ν εσαι φιλοπόλεμος, λλὰ ἑτοιμοπόλεμος. ταν εσαι τοιμοπόλεμος χθρός σου σπολογίζει διαφορετικά κι σχεις τν δυνατότητα νμυνθς, ἐὰν τπαιτήσ περίστασις, κι χι σκύβοντας ν πς δουλικότατα: «περστε, περστε…» πως κάνουν κάποιοι λλοι σήμερα νερυθρίαστα! 

Θ τ θέσω λοιπν π τν μορφν ρωτημάτων. 
άν Μεταξς ταν φιλοπόλεμος, δέν θά φρόντιζε νά προετοιμάσ τόν λαό γιά κάτι τέτοιο; ντιθέτως μάλλιστα, μερίμνησε σ βθος γι τ ερηνικργα, χρησε τν (πολιτικό του ντίπαλο καψηλόβαθμον στέλεχος το τότε ΚΚΕ) Δημητρτο, πουργν ργασίας, δημιούργησε τ ΙΚΑ, τκτάωρον, τπιδόματα μητρότητος, δειν, συντάξεις καλλα πολλά, πο οδες ως τότε εχε τολμήσει. 
Ποιόν κανε πουργό του επαμε; Τόν Δημητρτο; Μά μήπως τελικς ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ν τελς τό ΚΚΕ καί τούς λόγους πάρξεώς του μέ ατήν τήν πρωτοβουλία του;
Καί τί πέτυχε; φ’ νς φίμωσε γι πάρα πολ καιρ τς βλακώδεις φωνές, φ’ τέρου προσέφερε στν λα κάτι πο πράγματι χρειαζόταν: κοινωνικ δικαιοσύνη!!!! 
κι σημαντικότερος λόγος πο κάθε μόρφωτος ριστεροκάτι (μ)δάσκαλος (κι χι μόνον) λυσσ μ τν Μεταξ! Δν τος κυνήγησε, δν τος φυλάκισε, δν τος δίωξε! Τος φήρεσε τπλα, προσφέροντας στν λα ατ πο χρειαζόταν!!! Κοινς; Τούς χρήστευσε!)

Μετπ τν βομβαρδισμ τς «λλης» κανονικ θπρεπε ν φροντίσ ν τονώσ τν φιλοπόλεμον διάθεσιν το λαο. ντιθέτως Μεταξς πέλεξε τν σιωπή. «ποκοίμιζε» τν λα μ ερηνικργα, πεμάκρυνε τος κομμουνιστές, διότι ωσσία (τότε σοβιετικνωσις) ταν σύμμαχος μ τν Γερμανία κα κατ’ πέκτασιν ΦΙΛΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ, κα ξεκίνησε τ τελικν στάδιον τς προετοιμασίας γι ΑΜΥΝΑ!!!! 

Βλέπετε, μία στρατιωτικδιοφυΐα , πως ατ το Μεταξ, πο συνέβαλλε ς κεντρικς γκέφαλος σλες τς μχες τν βαλκανικν πολέμων, ς μπνευστς σχεδν λων τν πιτελικν σχεδίων τς ποχς (ξοπλισμς στρατευμάτων, στρατιωτικο σχεδιασμοί, μάχη Μπιζανίου, μχες Θεσσαλίας, Μακεδονίας), πο προσέφερε, ν κι  π θέσιν χαμηλοβάθμου ξιωματικο, πηρεσίες πουργοξωτερικν στς κυβερνήσεις Βενιζέλου, (χμμμ, ποιός επαμε πώς ταν κυριότερος πολιτικός ντίπαλος το Μεταξ; Μήπως Βενιζέλος; Κι πέλεξε Βενιζέλος τόν ντίπαλόν του ς πουργό του; Τρελλός ταν;) πο παρίστατο σλες τς διαπραγματεύσεις μ τς βαλκανικς χρες, ς κεντρικν πρόσωπον, δν γινόταν ν περάσπαρατήρητος π τος χθρος τς λλάδος. πρεπε ν φύγπ τν μέσιν. Ν σπιλωθ κα ζωντανς, λλδίως νεκρός! (Ναί, ν τ ξέρετε, τος νεκρος τος φοβονται περισσότερο π τος ζωντανούς, διότι μεταμορφώνονται σμιθέους! Κι ατος τος τρέμουν!!!)

τσι λοιπόν, να πρόσωπο πο μόνον καλκανε γι τν λλάδα, κατήντησε νναφέρουμε τνομά του κα ν μς στραβοκυττάζουν ς …φασίστες! Ποιός; Μεταξς πο πολέμησε τν φασισμ μ λύσσα!  (χι, δν ταν γιος. νθρωπος ταν κα Πατριώτης! Κι ατ δν το τ συγχωρον! Τ λάθη του κατονταπλασιάστηκαν κα τ θετικά του ργα θάφτηκαν. Τέτοιοι εναι ο τιποτένιοι!  ξαφανίζουν τ πρότυπα πρ κειμένου ν βασιλεύ στος τυφλος μονόφθαλμος!!!)

λλά γιατί χαρακτηρίσθ φιλογερμανός;
Μεταξς, ς στρατιωτικδιοφυΐα ποταν, νεγνωρίσθμέσως π τν  βασιλι Κωνσταντνο κι στάλη στν στρατιωτικκαδημία το Βερολίνου. κε μάλλιστα ρίστευσε στ πάντα κα σ τέτοιον βαθμό, ποναρτήθναμνηστικ πλακέτα μ τξς κείμενον: «Οδν λυτον δι τν ωάννην Μεταξ». 
θαύμαζε τος Γερμανούς, τν μεθοδικότητά τους, τν συνέπειά τους. λλ πρτα κι πάνω πλα ταν πατριώτης. λλην! Δν θ μποροσε ΠΟΤΕ ν τοποθετήσ τν Πατρίδα του σ δευτέραν Μοίρα! Κι τσι πραξε σλην τν ζωή του! (ν ντιθέσει φυσικ μ κάτι κ@λόπαιδα, πο μοναδικός τους στόχος ταν πικράτησις το κόμματός τους, καταπατντας κι κυρώνοντας κάθε ννοιαν Πατρίδος, θνικς Συνειδήσεως, συνειδήσεως, συνόρων, δεσμν αματος καθικς… Μήπως τούς ξέρετε; Μήπως τούς συναντμε πλέον καθημερινς; Παντο; Στά πάντα;)

Σαφς λοιπν κα δν ταν φιλογερμανός. θαύμαζε τν Γερμανία ως κείνου το σημείου πο δν θθιγε τ συμφέροντα τς Πατρίδος του. λλος λλως τε ταν χθρός μας τότε. πιφανειακς οταλοί, λλ οσιαστικς ογλλοι. Ατο μάλλιστα πραξαν τ μέγιστα πρ κειμένου ν μς «χώσουν» στν Β΄ Παγκσμιον Πόλεμον, γιδιόν τους φελος πάντα, δν τήρησαν ΠΟΤΕ καμμίαν συμφωνία προπολεμική, οτε κα μεταπολεμικ κα διέπραξαν τν ναυτικν ποκλεισμόν στν Πειραι, ξ ατίας τοποίου πέθαναν πσιτία χιλιάδες λληνες, κατ τν διάρκεια το πρώτου χειμνος τς κατοχς. (Μάθαμε κάτι στό σχολεον γιά ατά; Μπᾶᾶᾶαααα… Σιγά.. Κα γι ατ Μεταξς φταιγε!)

ταν μήπως κατά τς λευθερίας τν λλήνων; χι κατ’ μέ, να γι τος ναρχοαριστερούληδες. 
Τί ννο;
κείνην τν περίοδον χρειαζόμασταν ναν γέτη πο θ μποροσε ν δ λίγο πι πέρα π τν μύτη του, πο δν θ καταπιανόταν σ φαγωμάρες μ τν ποιονδήποτε, πρ κειμένου νποδείξ τν ποιαν βλακεία, πο θντιλαμβανόταν πς ο στρατιωτικοξοπλισμο θ μς διεσφάλιζαν τν λευθερία μας. Κι ατν τν εχαμε. ταν Μεταξς. 
ν κι ζήτησε π τν βασιλι νφαρμόσ δικτατορία, κι ατς δωσε τν δεια,  τώρα πι πιστεύω πς τκανε γι ν κατοχυρώσ τν λευθερία μας κι χι γι ν τν διαπραγματευθ ν τν μειώσ
Ο πράξεις του κα τ γραπτά του ποδεικνύουν ατ ποσχυρίζομαι. λλως τε, κόμη κα ο πολιτικοί του χθροί, ατο ποντιλάμβάνονταν τ στοιχειώδη, τν μακάριζαν. Οσιαστικς κατάφερε κα «πέρασε» στν συνείδησιν το λαο (καθς κα τν πολιτικν του ντιπάλων) τν ντίληψιν: «τώρα λοι μαζ δουλεύουμε σκληρά, πρ κειμένου ν σώσουμε τν πέροχη Πατρίδα μας κα ν τν κρατήσουμε λεύθερη». Ατ συνέβ μ πολλος τρόπους. Σαφς κα μ κάποιες προπαγανδιστικς μεθόδους, ποκείνην τν ποχρχισαν ν πρωτοεμφανίζονται στν Ερώπη κα στν μερική. 
γιναν κα σαχλαμρες. λλ τ γενικόν, τ κεντρικόν του ργον ταν κα παραμένει μέγιστον. Δίχως τν Μεταξς, σα ΟΧΙ κι ἐὰν λεγε λαός, θταν κούφια. Διότι τ πραγματικ ΟΧΙ, τ πρτον κα σημαντικότερον, τ επε γέτης, ποος φρόντισε μ κάθε δυνατν τρόπο ν «δομήσ» σκέψιν, ντίληψιν, στάσιν ζως ΝΙΚΗΤΟΥ!!!! Κι πέτυχε! Πότε πί τέλους θά τό πάρουμε πόφασιν; 

λλς τξετάσουμε κι π τν λλην πλευρά.
άν Μεταξς λεγε στόν Γκράτσι: «περιπερστε», τί κριβς θά κανε λαός; Πότε θά ξεκινοσε τήν ντίστασιν; Σέ πόσον χρόνο; Καί τί ποτελέσματα θά εχε; 
Ναί, δν θ εχαμε τόσες νικηφόρες μχες στν λβανία. Να τίποτα δν θ συνέβαινε στν Μακεδονία. Μήπως μως καί τό ντάρτικον θά ταν κάτι πού θά καθυστεροσε πολύ περισσότερο νά ξεκινήσ; Ποιός λλως τε χρηματοδοτοσε τό ντάρτικον στήν λλάδα τότε; Μήπως πάλι γλλία; (Φτο, πάλι μπρός μας τγγλοσαξόνια…  Πολλ δάκτυλα, μακρυά, χωμένα παντο κα λερωμένα μ ποταμος αματος!!!)

Ατ λέγαμε μ τν Μάκη. 
Τί παθε Μάκης; φστε τα…. Πολλπαθε… Κα τ σημαντικότερον ποπαθε, τώρα, κε γύρω στ πενήντα του, εναι πο  πρέπει νποδομήσναν λόκληρον κόσμο πο το εχαν χώσει μέσα στ κεφάλι του. Δύσκολον; Πραγματοποιήσιμον; 
Δν ξέρω… Δική του πόφασις.

Φιλονόη.

Σημείωσις:

Τί σκέφτηκα τώρα; Σήμερα τ ΟΧΙ τ λέει λας κι χι γεσία. Κάτι συμπτώσεις μως… Τούμπα τ πράγματα, τούμπα… Λέτε νά καταφέρ λαός κάτι; Λέτε νά πιτύχ τό ,τιδήποτε;   Λέτε νά νατρέψ φυσικούς νόμους καί κανόνες, κάνοντας γιά πρώτην φορά στήν στορία τήν κπληξιν; γ δν τ πιστεύω… ναμένω τν γέτη νναλάβ τνία, ταν θλθρα του. Διότι δίχως γέτη, λας εναι χλος. Βορ στ χέρια κάθε πιτηδείου! ργαλεον καγχόνη γι τν διον τν αυτόν του!

 τί ἀκριβῶς ἔγινε μέ τήν γαλλική ἐπανάστασιν;


τί ἀκριβῶς ἔγινε μέ τήν γαλλική ἐπανάστασιν;

φωτογραφία καί φωτογραφία 

(Visited 61 times, 1 visits today)




Leave a Reply