Ὅμως στὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν οἱ δικαστὲς ἀν τὶ νὰ δικάζουν, ἐκτελοῦν ἐντολές…

Επειδή αρκετά είναι τα αγελαία που τσιμπούν στην προπαγάνδα του Αντωνάκη, η παρακάτω δημόσια δήλωση μου ελπίζω να θέσει το θέμα, έστω και με το γλαφυρό τρόπο που αυτή είναι δομημένη, στην πραγματική του διάσταση:

Συνέχεια →

Ῥέ, μπράβο συσπείρωσις…!!!

Πρώτη φορὰ στην ἱστορία συγκεντρώθηκαν τόσοι σὲ συμπαράσταση!
Ὅλοι οἱ ἠγέτες, μᾶλλον ὅλοι οἱ προσκυνημένοι ἠγέτες τοῦ κόσμου, συγκεντρώθηκαν στὸ Παρίσι γιὰ νὰ διαδηλώσουν κατὰ τοῦ Χαλιφάτου, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἐλευθερίας καὶ δημοκρατίας.
Δὲν εἴχαν ὅμως τὴν ἴδια εὐαισθησία γιὰ τὶς γενοκτονίες ποὺ ἔγιναν, καὶ συνεχίζουν να γίνονται, στον κόσμο.
Καὶ συνεχίζουν να ταπεινώνουν τὴν συνείδηση τῶν πιστῶν τοῦ Μωάμεθ μὲ καρικατοῦρες τοῦ προφήτῃ.
Συνέχεια →

Ἡ …«νεκρανάστασις» τοῦ Καρατζαπαίρνη.

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, δὲν εἶναι …«νεκρανάστασις». Εἶναι …«ὑποχρεωτικὴ στράτευσις» γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν …τοκογλύφων.  Κάτι σὰν …ἐπιστράτευσις ἕνα πρᾶγμα!!!

Ὁ Καρατζαπαίρνης ἔπνεε τὰ λοίσθια ἐδῶ καὶ μῆνες. Ἀπὸ τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2012 καὶ μετὰ εἶπαν νὰ τὸν …ἀνασύρουν ὅμως γιὰ …ἐφεδρεῖα. Δὲν μᾶς …ἔπεισαν. «Πάτωσε», σὲ ποσοστά, περισσότερο κι ἀπὸ τὸν …πᾶτο.
Στὶς εὐρωεκλογὲς μάλιστα τὸ εἴδαμε τὸ …παραμῦθι του νὰ ἀργοανασύρεται…
Μὰ δὲν τοῦ …βγῆκε. Ἔκανε καὶ μίαν ἔνστασιν, ἀλλὰ ἐπίσης …ΔΕΝ!!!
Τὸ κόμμα του καὶ ὁ ἴδιος ἦσαν γιὰ τὴν ἀνακύκλωσιν, ἐδῶ καὶ καιρό, ἰδίως μετὰ τὴν ψήφισιν* τοῦ πρώτου μνημονίου καὶ τὴν στήριξιν τῶν GAP-Παπαδῆμου. Ἕναν Παπαδῆμο ποὺ πρῶτος (;;;) ἐπρότεινε καὶ στὴν συνέχεια ἐστήριξε.

Ἐὰν συνυπολογίσουμε φυσικὰ στὰ παραπάνω καὶ τὴν πρόσφατον ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ Καρατζαφέρη, ἀπὸ τὸν Χατζηνικολάου, μὲ ἀφορμὴ τὶς …«ἀποκαλύψεις» γιὰ τὶς ἁρπακτὲς τοῦ «ἐθνοσωτῆρος», ἀπὸ τὰ «δωράκια» τῶν ἐξοπλιστικῶν, τότε συζητᾶμε γιὰ ἕναν καταποντισμό-ἀφανισμὸ τοῦ ἐν λόγῳ κόμματος , μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες.
Μάλιστα στὸ πρόσωπο τοῦ Καρατζαπαίρνη ἀρχίσαμε νὰ διακρίνουμε καὶ ἕναν τέλειο ἀποδιοπομπαῖο τράγο. Συνέχεια →

Ἀναζητῶντας δικές μας στιγμές.

Δὲν ἔχει σημασία τὸ πῶς θὰ τὶς περάσουμε, ἀρκεῖ αὐτὸ ποὺ θὰ ἐπιλέξουμε, νὰ μᾶς γεμίζῃ εὐαρέσκεια.
Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν θὰ εἶναι, γιὰ ἀρχή, μόλις μερικὰ λεπτά, ἀρκεῖ νὰ εἶναι δικά μας.
Δὲν ἔχει σημασία τὸ ἐὰν θὰ συμφωνοῦν οἱ γύρω μας, ἀρκεῖ νὰ τὸ θέλουμε ἐμεῖς πάρα πολύ. Συνέχεια →

Τὸ «χιοῦμορ» στὴν πολιτική…

Τὸ «χιοῦμορ» στὴν πολιτική...Πόσα κιλά ἠλίθιος πρέπει νά εἶσαι, ὅταν τήν καταστροφή τοῦ ἀρτίως δεδομημένου συστήματος (ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω) τήν συγκρίνεις μέ ἱστορικά γεγονότα, πού δέν ἔχουν κάποιαν σχέσι μέ τήν ἀπόλυτο πολιτική παρακμή, σέ μίαν χώρα πού τό σύστημα (ἄρτιον, ὅπως εἴπαμε) ἔχει τόσο βαθειὲς ῥίζες, ποὺ οὔτε ἕνας πόλεμος μπορεῖ νά τό ξεῤῥιζώσῃ…; Συνέχεια →

Γιατί ψηφίζω «Κίνημα Δημοκρατῶν Σοσιαλιστῶν»

Ἡ σχέσις μου μὲ τὴν οἰκογένεια παπανδρέου ξεκινᾶ ἀπὸ τὰ πολὺ παλαιὰ χρόνια…
Τότε ποὺ ἡ μαμά μου μὲ εἶχε πάει, βρέφος ἀκόμη, στὴν Θεσσαλονίκη καὶ «πέσαμε» ἐπάνω σὲ μίαν συγκέντρωσι τοῦ παπποῦ Γεωργίου Παπανδρέου…
Συνέχεια →