Ὄχι, δὲν εἶναι φωτογραφία ἀπὸ τὸ συλλαλητήριο τοῦ ΠΑΜΕ…
Εἶναι ἐκεῖ ποὺ φωνάζεις «Φονιάδες τῶν λαῶν καταναλωτές» Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὸ …«καροτάκι» «συλλογικὸ καλό»!
Νὰ σκεφθοῦμε τὸ «συλλογικὸ καλό», μᾶς καλεῖ ὁ πρωθυπουργός, σὲ ἄρθρο του στὴν ἐφημερίδα «κεφάλαιο».
Ἡ ἐπίκληση τοῦ «γενικοῦ καλοῦ» εἶναι πολὺ δημοφιλής, διότι δίνει δικαίωμα στὸν ὁποιονδήποτε νὰ διεκδικήσῃ τὸ ὀ,τιδήποτε ἀπὸ τὸν ὁποιονδήποτε. Συνέχεια
Πολὺ …«ἀπειλητικό» ἦταν τὸ ΠΑΜΕ τὸ Σάββατο γιὰ τοὺς κρατοῦντες.
Τὰ συμπεράσματα δικά σας…
Ἐγὼ παραθέτω μόνον φωτογραφίες καὶ σκέψεις φίλων…
Τὶς πρὸ ἄλλες ἔκανε συλλαλητήριο τὸ ΠΑΜΕ.
Μὲ ἀνοικτὸ ΜΕΤΡΟ, ΧΩΡΙΣ φράκτη, ΧΩΡΙΣ ΜΑΤ…
Τὰ συμπεράσματα δικά σας γιὰ τὴν «μάχη» ποὺ δίνει τὸ «ἀντισυστημικό» ΚΚΕ.
Τὰ κλιτὰ μέρη (ζ) [Γ΄ κλίσις οὐσιαστικῶν δ, ἡμιφωνόληκτα]
Ἄν τὲ γειά…!!!
Ὅταν κάτι τελειώνῃ, τελειώνει. Δὲν χωρᾶ παρατάσεις, ἐλπίδες, ἀναμονές, ὑπομονές, λοξοκυττάγματα καὶ ὀπισθοχωρήσεις.
Ὅσο δύσκολο κι ἐὰν εἶναι, ὅσες ὑποσχέσεις, ὅρκοι, συναισθήματα κι ἐὰν δένουν κάποιους ἀνθρώπους, κάποιες φορές, πολὺ συχνά, φθάνει ἡ στιγμὴ τοῦ ἀποχωρισμοῦ.
Καὶ τότε, ὅσο κι ἐὰν εἶναι ὀδυνηρὸ κάτι τέτοιο, τόσο πιὸ ἐπικτακτικὸ εἶναι νὰ πάρουμε γρήγορα τὶς ἀποφάσεις μας, νὰ ἀφήσουμε πίσω μας ἕνα χαμόγελο ποὺ θὰ χωρᾶ ὅλην τὴν ἀγάπη μας καὶ νὰ συνεχίσουμε. Συνέχεια
Τί θά συνέβαινε ἐάν οἱ κρυφές μας ἐπιθυμίες μποροῦσαν νά πραγματοποιηθοῦν;
Ὅταν ἤμασταν παιδιὰ καὶ ἀκούγαμε τὴν ἱστορία τοῦ Ἀλαντίν, ὀνειρευόμασταν νὰ βροῦμε αὐτὸ τὸ μαγικὸ λυχνᾶρι, ποὺ ὅταν θὰ τὸ τρίβαμε θὰ ἔβγαινε ἀπὸ μέσα του τὸ τζίνι καὶ θὰ ἐκπλήρωνε τὴν κάθε ἐπιθυμία μας.
Καθὼς μεγαλώναμε ὅμως, παραιτηθήκαμε ἀπὸ τὴν ἰδέα τοῦ νὰ γίνονται τὰ πράγματα μαγικὰ στὴν ζωή μας.
Τί θά γινόταν ὅμως ἂν οἱ κρυφές μας ἐπιθυμίες μποροῦσαν νά πραγματοποιηθοῦν;
Ποιές εὐχές θά κάναμε; Συνέχεια
