Τὸ φιλοσοφικό, τὸ πολιτικὸ καὶ τὸ μυθολογικὸ θεολογικὸ ἀξίωμα.

Στὸ σύνολο τῶν ἑλληνικῶν θεολογικῶν ἀξιωμάτων δυνάμεθα νὰ διακρίνωμε τρεῖς βασικοὺς τομεῖς, βάσει τοῦ διαχωρισμοῦ τοῦ Ἀριστοτέλους, ἤτοι: τὴν φιλοσοφικὴ θεολογία, τὴν πολιτικὴ καὶ τὴν μυθικὴ (ἢ ποιητική).

Ἡ φιλοσοφικὴ καὶ πολιτικὴ θεολογία διάκεινται ὡς πολιτιακὰ ἐγκαθιδρύματα, (ὅπως: ἑορτές, ναοί, βωμοί, πανεπιστήμια, συγγράμματα, ἐπιστημονικὲς καὶ πολιτικὲς θεωρίες) τὰ ὁποῖα, λόγῳ τοῦ ἐξωτερικοῦ χαρακτῆρος των, λεηλατήθησαν καὶ ὑπέστησαν τὸ μεγαλύτερο βάρος τῶν καταστροφῶν, ἀπὸ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν μονοθεϊστῶν. Συνέχεια →

Τί συμμετοχή πληρώνουμε γιά τά φάρμακα;

Ἐάν ἤμαστε ἀσφαλισμένοι; (Διότι οἱ περισσότεροι δὲν εἴμαστε πλέον ἀσφαλισμένοι…!!! Νὰ τὸ θυμόμαστε!!!)

Τί μᾶς ἔλεγε λοιπόν τό μπιμπίκιον; Θά μᾶς ἔλθη φθηνότερα τώρα μέ τά γενόσημά του;
Ἄν τὲ καλέ… Καί τόν πιστέψαμε; Ποιός πιστεύει πλέον τό μπιμπίκιον; Συνέχεια →

Νά ξεκαθαρίσουμε τό τί σημαίνει ἡ λέξις Ἡγέτης;

Ὁ Ἡγέτης Ἄγει. Ἄγει ὅμως διὰ τῆς πειθοῦς κι ὄχι διὰ τῶν συναισθηματικῶν ἐκβιασμῶν ἤ διὰ τῆς παραπλανήσεως ἤ διὰ τῶν ἀπειλῶν.
Ἄγει διότι διαθέτει ἦθος, διότι διαθέτει συναίσθησιν, διότι εἶναι ἱκανὸς νὰ θυσιαστῇ γιὰ τοὺς συντρόφους του, πρῶτος καὶ καλλίτερα. Καὶ δὲν ἄγει τὰ σημερινὰ προβατοκοπάδια ποὺ ΝΟΜΙΖΟΥΝ πὼς ἀκολουθοῦν ὅ,τι γυαλίζει ἤ ὅ,τι σφυρίζει ἤ ὅ,τι κουδουνίζει… Συνέχεια →

Οἱ Ἑλληνικὲς Πυραμίδες καὶ οἱ Ἕλληνες Φαραῶ.

Ὁ Ἡρόδοτος μᾶς βεβαιώνει  πὼς οἱ ἱερεῖς τῆς Αἰγύπτου τὸν ὁδήγησαν στὰ ἄδυτα τῶν Πυραμίδων καὶ καταμέτρησαν μπροστά του μεγάλη σειρὰ σκαλιστῶν ἀγαλμάτων, 341 γενεῶν, ἀπὸ τοὺς βασιλεῖς ποὺ κυβέρνησαν τὴν χώρα.

Μᾶς βεβαιώνει ἐπίσης πὼς οἱ Αἰγύπτιοι βασιλεῖς ἦταν ΟΛΟΙ Ἕλληνες, ἐκτὸς ἐλαχίστων.

Τὴν πρώτη μεγάλη πόλη ποὺ ἔκτισαν στὴν Αἴγυπτο οἱ Έλληνες τὴν ἔκτισε ὁ Ἀκτὶς ὁ Ῥόδιος καὶ τὴν ὀνόμασε Ἡλιούπολη, ἐπειδὴ οἱ Ῥόδιοι λάτρευαν τὸν Ἀπόλλωνα – Ἥλιο, ὡς πρωταρχικὸ θεό.

Ἀκολούθησαν οἱ Ἀθηναῖοι μὲ τὴν πόλη Σάιδα, πρὸς τιμὴν τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς, ἡ Μέμφις τοῦ Μίνωος, ἡ Πανόπολις πρὸς τιμὴν τοῦ θεοῦ Πανὸς καὶ ἀκόμη 120 πόλεις, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ Ἄβαρις. Συνέχεια →

Ἐὰν ἐγὼ εἶμαι καλά…

Τότε ὅλα εἶναι καλά.
Τότε οἱ ἄνθρωποι ποὺ μὲ περιβάλλουν εἶναι καλά.
Τότε αὐτοὶ ποὺ ἐπηρεάζονται ἀπὸ ἐμέναν εἶναι καλά.
Τότε ὅλος ὁ κόσμος μου εἶναι φωτεινὸς καὶ λαμπερός…
Καὶ τότε ἡ ἡμέρα μου εἶναι μοναδική, λαμπερή, ἀνεπανάληπτος… Συνέχεια →

Ἀλλαγὴ προοπτικῆς.

Πολλές φορές ἡ ἐπικοινωνία μας μὲ κάποιον φθάνει σὲ ἀδιέξοδο καὶ αὐτὸ μᾶς ἀφήνει μιὰ αἴσθηση πικρίας, ἀπογοητεύσεως καὶ νοιώθουμε σὰν νὰ μὴν ἔχουμε καμμιὰ ἐπιλογή. Αὐτὸ συμβαίνει γιατί στὴν πραγματικότητα ὁ τρόπος ποὺ βλέπουμε τὰ πράγματα εἶναι περιοριστικὸς καὶ δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ διακρίνουμε ὅτι ἔχουμε κι ἄλλες ἐπιλογές. Συνέχεια →