Ἄνθρωποι σκουπίδια!

Σιχάθηκα τὶς κάθε εἴδους «κυβερνήσεις», ὁπουδήποτε στὸν πλανήτη. Σιχάθηκα  τὸ σήμερα καὶ τὸν ἑαυτόν μου γιὰ μίαν ἀκόμη φορά!

Σιχάθηκα τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζονται ἑκατομμύρια ἀνθρώπων στὸν πλανήτη. 

Σκουπίδια! Βρωμερά, τρισάθλια, μολυσματικὰ σκουπίδια! Συνέχεια →

Ὁ Ἕλλην δημόσιος ὑπάλληλος!

Εἶχα μίαν συζήτησι μὲ κάποιον φίλο πρὸ ἡμερῶν, γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ ὁ ἴδιος νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι δημόσιος ὑπάλληλος. Καὶ  γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ παραμένουν στὸ δημόσιον, ἢ  νὰ ἀποχωρήσουν. 

Ἰδίως γιὰ τοὺς καθηγητές, τοὺς δασκάλους καὶ τοὺς νηπιαγωγούς, ἦταν ἀπόλυτος ὁ φίλος μου. Δὲν ἔπρεπε μὲ καμμίαν δύναμι νὰ παραμένουν ὡς ὑπάλληλοι ἑνὸς τόσο ὑπανθρώπου συστήματος. Ἑνὸς συστήματος ποὺ καταλήγει νὰ εὐτελίζῃ τὸν ἄνθρωπο, τὴν ἀξιοπρέπειά του καὶ  νὰ καταπατᾶ κάθε μορφῆς ἐλευθερία. 

Συνέχεια →

Ποιά Εὐρώπη ῥέ;

Ποιά;

Ἀπὸτὸνἀγαπητό μου Θεόδωρο  Μαραγκὸτὸπαρακάτω.

Συγκλονιστικόν!

Συνέχεια →

Οἱ μαίανδροι τῶν …Ἴνκας.

Τί ἔχουμε μάθει ἔως σήμερα; Μήπως πώς οἱ Ἴνκας ἀπό τό πουθενά ἐνεφανίσθησαν καί στό …πουθενά κατέληξαν;
Χμμμ… Εἶχαν τελικῶς ὅμως σχέσεις μέ τούς Ἕλληνες; Καί ποιές;

Βλέπετε κάτι σάν …μαιάνδρους ἤ βλέπετε μαιάνδρους; Συνέχεια →

Οἱ μασόνοι καὶ τὰ πράσινα ἄλογα!

Οἱ μασόνοι ποὺ κυβερνοῦν τὸν κόσμο!

Τὰ πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιῶν!

Μυστικὲς λέσχες ποὺ ὁρίζουν ἀκόμη καὶ τὴν ἀνάσα μας!

Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε γύρω μας, μία συνωμοσία, μία ψευτιά, μία πλάνη!

Λὲς καὶ ζοῦμε σὲ μίαν εἰκονικὴ πραγματικότητα!

Ἀλλὰ δὲν εἶναι διόλου εἰκονική!

Εἶναι ἡ δική μας πραγματικότητα ποὺ μᾶς ἔχουν στήσει ἐδῶ καὶ πάρα πάρα πολλοὺς αἰῶνες!

Συνέχεια →

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.

Ἄς μὴ λησμονοῦμε πὼς στόχος, ἐπίσημος, εἶναι τὸ Ἰράν. (Ὁ ἀνεπίσημος εἶναι ἡ σύγκρουσις τῶν «γιγάντων»…)
Γιὰ νὰ φθάσουν ὅμως στὸ Ἰρὰν πρέπει νὰ τὸ κυκλώσουν.
Γιὰ νὰ τὸ κυκλώσουν πρέπει νὰ καταλάβουν κάθε πρόσβασι, πέρασμα, διαδρομή… Δῆλα δὴ πρέπει νὰ ἐλέγχουν τὰ πάντα…
Διότι, ἐξ ὅσων γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν ἱστορία, οἱ πολιορκίες εἶναι ἀποτελεσματικὲς μόνον ὅταν ἀποκλειστῇ ἐν τελῶς ὁ πολιορκημένος… Συνέχεια →