Χρέος μας ἱερὸν ἡ ἄρνησις τῆς κάρτας τοῦ πολίτου!!! (ἀναδημοσίευσις)

Ἔχουμε μακρὺ δρόμο ἐμπρός μας. Ἔχουμε πολλὰ νὰ κάνουμε.
Μερικὰ ἀπὸ αὐτά, σαφῶς σημαντικά, εἶναι ἡ συμμετοχή μας σὲ κινητοποιήσεις, μαζὺ μὲ ἄλλους, ὅπως αὐτὴ ποὺ προγραμματίζεται γιὰ τὶς 21 Μαΐου (ὥρα 17:00 -5:00 μ.μ.-, συγκέντρωσις στὰ Προπύλαια, παραμονὴ ἔξω ἀπὸ τὴν βουλή) ἀπὸ τοὺς «Ἕλληνες youtubers».

Κι ἐνᾦ διαβιοῦμε σὲ μίαν χώρα ποὺ γιὰ τὸ μόνον ποὺ προστατεύεται εἶναι ἡ ἀσυλία τῶν καταστροφέων της, φθάνουμε, ὁσονούπω, σὲ ἐκείνην τὴν περίοδο ποὺ τὸ αἷμα θὰ ῥέη δίπλα μας κι ἐμεῖς θὰ …σφυρίζουμε ἀδιάφορα, στρέφοντας τὴν κεφαλὴ ἀλλοῦ. Πολλῶ δὲ μᾶλλον ἐὰν αὐτὸ τὸ αἷμα θὰ εἶναι τὸ δικό μας.
Ὄχι διότι εἴμαστε ἀναίσθητοι, ἀλλὰ διότι τελικῶς ἡ φτώχεια, ἡ δυστυχία, ἡ ἀπογοήτευσις καταντοῦν, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, πρώτη καὶ κυριοτέρα ἔκφρασις τῆς πραγματικότητός μας. Ποῦ νά κυττάξῃς καί νά μήν δῇς πόνο καί δυστυχία; Καί πόση δυστυχία κουβαλᾶ ὁ κάθε ἕνας ἀπό ἐμᾶς, μόνος του;

Συνέχεια →

Ἀποτροπιαστικὰ ἐγκλήματα Βελουχιώτου

Ἐγκλήματα τοῦ «Ἄρεως Βελουχιώτου»…: 

Φωτογραφία τοῦ 13χρονου Γεωργίου Μαραθέα ἀπὸ τὸ Νέο Μοναστήρι Δομοκοῦ.

Συνέχεια →

Ἄλλες ἐποχές, ἄλλη διανόησις…

Ἰούνιος τοῦ 1925, στὴν κορυφὴ τῆς λιοφύτου νησίδος Μαδουρῆ κοντὰ στὴν Λευκάδα, ὁ Ἄγγελος Σικελιανὸς ἀπαγγέλει τὸν περίφημο «Ἀστραπόγιαννο» καὶ τὴν «Ὠδὴ στὸν Βαλαωρίτη», ἐπ΄ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑκατὸ χρόνων ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ «βάρδου τῆς Μαδουρῆς» Ἀριστοτέλους Βαλαωρίτου (1824-1879).

Συνέχεια →

Φόρος τιμῆς σὲ ἐκείνην τὴν σπουδαία γενεὰ Ἑλλήνων

Ὁ ἔφεδρος λοχίας τοῦ 5ου Συντάγματος τὸ πρωὶ τῆς 19ης Ἰουνίου τοῦ 1913, συνέταξε τὴν διμοιρία του καὶ ἀνέμενε ἐντολές.

Ἡ σάλπιγγα σάλπισε τὸ «προχωρεῖτε» καὶ ἐφόρμησαν πρὸς τοὺς λόφους τοῦ Λαχανᾶ.

Ἡ σύγκρουσις ἦταν σφοδρὴ καὶ ἡ ἐφ’ ὅπλου λόγχη γυάλιζε στὴν καυτὴ ἡμέρα τοῦ Ἰουνίου.

Ὅμως ἡ διμοιρία του ἦταν ἐμπειροπόλεμος καὶ βγαλμένη ἀπὸ τὸ καμίνι τῆς Ἐλασσόνος, τοῦ Σαρανταπόρου, τῶν Γιανιτσῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἦσαν οἱ νικητὲς τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου. Συνέχεια →

Βιβλιοσχολιάζοντας τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (Θουκυδίδης)

Μία, ἰδιαιτέρως σοβαρὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φυλῆς. Ὅλοι μας θεωροῦμε πὼς ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος ἦταν ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλᾶ μᾶλλον, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ νοοῦμε λάθος τὶς γλωσσικὲς ἔννοιες, κάτι τέτοιο δὲν ἴσχυε. Ὀπωσδήποτε ὑπῆρξαν καὶ ἐμφύλιοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τότε πολεμικῶν ἐπεισοδίων, ἀλλὰ ἦσαν ἀπολύτως τοπικοὶ καὶ οὐδόλως θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηρίσουν γενικῶς τὸν ἐν λόγῳ πόλεμο ὡς ἐμφύλιο. Συνέχεια →

Ἡ κατάληξις τοῦ ναζὶ ἀλεξιπτωτιστοῦ

79η ἐπέτειος σήμερα ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς ἡρωικῆς μάχης τῆς Κρήτης («Luftlandeschlacht um Kreta»). Ἡ πρώτη καὶ μοναδικὴ στὴν ἱστορία μεγάλη ἀεραποβατικὴ ἐπιχείρησις μὲ κωδικὸ «Ἐπιχείρησις Ἑρμῆς» («Unternehmen Merkur») κράτησε δώδεκα (12) ἡμέρες, μέχρι τὴν 1η Ἰουνίου 1941 καὶ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὸν ἀποδεκατισμὸ τοῦ ἐπιλέκτου σώματος τῶν Γερμανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν ποὺ οὐδέποτε ξαναχρησιμοποιήθηκε στὴν διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Οἱ ἀπώλειες σὲ ἀεροσκάφη ἀνῆλθαν σὲ 220 τελείως κατεστραμμένα καὶ περίπου 150 μὲ σοβαρὲς ζημίες. Ἡ ἀπάντησις τῶν Γερμανῶν ἦταν τὰ ἀντίποινα κατὰ ἀμάχων.

Συνέχεια →