Ξεκινᾶμε νὰ βιώνουμε τὸν …ἐπίλογο!!!

Πρὸ τριῶν καὶ κάτι ἐτῶν λοιπὸν ἔγραφα γιὰ τὴν ἀχρηστία, τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὴν ἀδαοσύνη τῶν σημερινῶν (φερομένων ὡς) δημιουργῶν, διαχειριστῶν καὶ κρατικῶν λειτουργῶν, ποὺ ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ ἁρπακτές, ἀλλὰ οὐδέποτε γιὰ νὰ ἀφήσουν πίσω τους κάτι ἀξιόλογον καὶ ἀσφαλὲς γιὰ τὸν τόπο καὶ τοὺς ἀνθρώπους του. Ἐργολάβοι, μηχανικοί, πανεπιστημιακοί, πολιτικοί, δημόσιοι ὑπάλληλοι, μὰ καὶ δικαστικοί, σὲ ἕναν φαῦλο κύκλο ἐξαπατήσεως, διαπλοκῆς καὶ πάντα διαρκοῦς λεηλασίας τῶν δημοσίων ταμείων καὶ τοῦ δημοσίου πλούτου.

Μοναδικό τους κριτήριον νὰ ἁρπάξουν πάλι καὶ πάλι, ἐνᾦ τὰ ἔργα ποὺ παραδίδουν (ὅταν τὰ παραδίδουν) εἶναι τόσο εὐπαθῆ, ὅσο χρειάζεται, συντόμως νὰ ἐκταμιευθοῦν νέα κονδύλια, γιὰ νὰ ἐπιδιορθωθοῦν ἢ νὰ ἐπεκταθοῦν. Συνέχεια →

Ξεχνᾶμε τὴν γενοκτονία τοῦ Μελιγαλᾶ

Μελιγαλάς, 16 Σεπτεμβρίου 2012. Ἡ ὁμιλία μου στὸ μνημόσυνο στὴν 68η Ἐπέτειο τῆς Γενοκτονίας τοῦ Μελιγαλᾶ

Τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας μου:

«Τὰ τελευταῖα χρόνια πρωθυπουργοὶ τῆς Ἑλλάδος ἔχουν ἐπισκεφθῇ τὸν Ἄη Στράτη καὶ (πιστεύω) καὶ τὴν Μακρόνησο, τόπους ἐξορίας καὶ φυλακίσεως ἀριστερῶν τὴν περίοδο τῆς Κομμουνιστικῆς Ἐξεγέρσεως τοῦ 1946-49.. Παρ’ ὅ,τι πιστεύω ὅτι τὰ δύο θέματα δὲν σχετίζονται διόλου οὔτε ἐπιδέχονται συμψηφισμό, μὲ λύπη μου σημειώνω ὅτι οὐδεἲς ἀπὸ αὐτούς, οὔτε πιστεύω καὶ κάποιος ἄλλος πρωθυπουργός, ἐπεσκέφθη τὴν Πηγάδα. Ἐλπίζω κάποτε αὐτὸ νὰ γίνῃ καί, μάλιστα, νὰ προσκαλέσουν νὰ ἔλθουν μαζύ τους καὶ οἱ ἠγέτες τῆς ἀριστερᾶς. Αὐτὸ θὰ βοηθήσῃ καὶ τοὺς ἀριστεροὺς νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ λάθος τους καὶ τὴν ἠθικὴ ὀφειλή τους στὰ θύματα, καὶ νὰ προσέλθουν σὲ μίαν μελλοντικὴ ἐκδήλωση μνήμης στὴν Πηγάδα! Τότε μόνον θὰ ἔχῃ ἀρχίσῃ νὰ κλείνῃ ὁ κύκλος τῆς ἀντιπαραθέσεως! Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι τὸ ἴδιο θὰ κάνουν καὶ οἱ ὑπεύθυνες κρατικὲς ἀρχές. Θὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἀθῳώτητα τῶν θυμάτων, καὶ θὰ ἑνώσουν καὶ τὶς δικές τους εὐχὲς μὲ τὶς δικές μας, γιά: Αἰωνία τους ἡ Μνήμη!» Συνέχεια →

Χωρίς ἀποικίες γιατί νά γίνῃς ἀποικία;

Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα πρέπει νὰ μᾶς βασανίζῃ διαρκῶς.
Μεγάλη Βρεταννία, Γαλλία, Γερμανία, Ὁλλανδία, Ἰταλία καί, κυρίως, στὰ σύγχρονα χρόνια, ΗΠΑ εἶναι μερικὲς ἀπὸ τὶς κατ’ ἐξοχὴν χῶρες ποὺ θεωροῦν ἀποικίες τὶς κατακτήσεις τους, ἀκόμη καὶ σήμερα. Ἀπομυζοῦν μὲ ὅλους τοὺς τρόπους τὶς χῶρες (καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοὺ ἐκεῖ λαούς) ἐφ΄ ὅσον πρὶν τὶς ἔχουν καταστρέψη. Συνέχεια →

Λόφος τοῦ Ἀετοῦ

Ὁ λόφος τοῦ ἀετοῦ

Τὸ ἀρχαιότερο νόμισμα μὲ τέθριππο ἔρχεται ἀπὸ τὸ Παγγαῖο καὶ πολὺ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν λόφο 133 ἢ λόφο τοῦ ἀετοῦ, ὅπου ἀνήκει ὁ «ΚΑΣΤΑΣ».

Συνέχεια →

Βασίλειον τῶν ἀνευθύνων καὶ τῶν πλιατσικολόγων

Εἴμαστε μίαν ὡραία ἀτμόσφαιρα σὲ αὐτὴν τὴν χώρα…
Ὁ ἕνας πετᾶ τὴν μπάλα στὸν ἄλλον.
Οὐδεὶς ἔχει τὴν εὐθύνη καὶ ὁ πολίτης στὴν μέση παρακολουθεῖ τὸ πλιάτσικο ποὺ τοῦ κάνουν.

Δεῖτε κι ἀπολαῦστε ἀπάντηση τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἐπώνυμο καταγγελία καταθέτου πού, ἡ ἐν λόγῳ τράπεζα τοῦ πῆρε χρήματα ἀπὸ ἀκατάσχετο λογαριασμό.

Συνέχεια →

Χάσαμε ὅμως σπουδαῖο …«κελεποῦρι»!!!

Ποιός εἶναι, λέει, ὁ Γιᾶν Φᾶμπρ πού ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καὶ ὁ Ἀριστείδης Μπαλτᾶς ἔχρισαν πρό δύο ἐτῶν πρόεδρο τοῦ Φεστιβάλ Ἀθηνῶν;;;

Συνέχεια →