Ἡ Ἐκμάθησις τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὡς Εὐοδωτικὸς Παράγων στὴν Ψυχοεκπαιδευτικὴ Ἐξέλιξη τοῦ Παιδιοῦ

Ἡ Ἐκμάθησις τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὡς Εὐοδωτικὸς Παράγω στὴν Ψυχοεκπαιδευτικὴ Ἐξέλιξη τοῦ Παιδιοῦ

Ἡ πρώτη ἔρευνα στὴν Ἑλλάδα σχετικὰ μὲ τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν στὴν Πρωτοβάθμια Ἐκπαίδευσι ὀφείλεται σὲ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Τὴν διεξήγαγε τὸ Ἀνοικτὸ Ψυχοθεραπευτικὸ Κέντρο[1], ἀπὸ τὸ 1999 ἕως καὶ τὸ 2002, μὲ ἀφορμὴ τὴν αὔξησι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθησιακῶν δυσκολιῶν, πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες χαρακτηρίζονταν ἀπὸ τὰ Κέντρα Διάγνωσης, Ἀξιολόγησης καὶ Ὑποστήριξης (Κ.Δ.Α.Υ.) «ὡς δυσλεξίες». Συνέχεια →

Βορειοελλαδῖτες καί ἑλληνική γλῶσσα;;; Καμμία σχέσις!!!

Ἔχουν σχέσιν μεταξύ τους αὐτά τά δύο;;;
Ὄχι φυσικά, βάσει αὐτῶν ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ πολὺς Σταμάτης Κραουνάκης.

Ἄλλως  τὲ ὁ Σταμάτης, ὅπως φυσικὰ καὶ δεκάδες σὰν κι αὐτόν, καλλιτέχνες, ποὺ εἶναι … ἀνώτεροι τῶν πολιτικῶν  (ὁπότε ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν βγάζει καὶ τὰ ἀνάλογα συμπεράσματα γιὰ τὸ εἶδος τῶν καλλιτεχνῶν) γνωρίζει καλλίτερα. Συνέχεια →

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Λευκάς)

Λευκάς. Ἡ ὁμηρικὴ νῆσος Ἰθάκη τοῦ Ἰονίου πελάγους.

Λευκὰς                    Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                   §
Λ Λαερτιάδεω                          384
ε ἕδος                                       181                                        3
υ ὑπέρτατον                            649                                        1
κ κεῖται                                     351                                      2α Συνέχεια →

Δυσμαθία: Οἱ συνέπειες ἐκ τοῦ μονοτονικοῦ στὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ

«Ἡ Ἐκμάθηση τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὡς Εὐοδωτικὸς Παράγων στὴν Ψυχοεκπαιδευτικὴ Ἐξέλιξη τοῦ Παιδιοῦ»
(Πιλοτική, μὴ Παρεμβατική Ἔρευνα Πεδίου)

Ἰ. Κ. Τσέγκος, Ψυχίατρος
Δ. Βεκιάρη, Σχολικὴ Ψυχολόγος,
Θ. Παπαδάκης, Χ. Τερλίδου, Κλινικοὶ Ψυχολόγοι
Δυσμαθία: Οἱ συνέπειες ἐκ τοῦ μονοτονικοῦ στὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ Συνέχεια →

Ὁ δόλος.

Ὁ δόλος προξενεῖ καὶ τὴν δολιοφθορά, ἀλλὰ καὶ τὴν διαβολή.
Ὅμως ἡ λέξις δόλος, κατὰ τὸν Δημητράκο, σημαίνει τὸ δέλεαρ, τὸ δόλωμα πρὸς ἄγραν ἰχθύων ἤ ζῴων τῆς ξηρᾶς ἤ πτηνῶν. Ἐπίσης σημαίνει μέσον ἤ τέχνασμα ἀγρευτικόν. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα, ποὺ ἀφοροῦν στοὺς ἀνθώπους, λέγονται μεταφορικῶς.  (Μέσον ἤ τέχνασμα πρὸς ἐξαπάτησιν, πανουργία, κατεργαρία.) Τέλος σημαίνει τὴν ἔξιν πρὸς δολίευσιν, τὴν δολιότητα. Συνέχεια →

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Δάφνη)

Δάφνη. Νύμφη τῶν δασῶν, τὸ ἱερὸν δένδρον τοῦ θεοῦ Φοίβου Ἀπόλλωνος.

Δάφνη                         Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                        §
Δ δένδρεον                      153  
ά Ἀπόλλωνος                    86      
φ Φοίβου                        672               Συνέχεια →