Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες

Δημιουργοὶ τοῦ ἡλιακοῦ ἡμερολογίου οἱ Μινωΐτες.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Αποτύπωση ηλιακού ημερολογίου σε μινωικό σφραγιστικό εύρημα, κατασκευασμένο από δόντι ιπποποτάμου. «Οι 12 κοιλότητες που φέρει το σφράγισμα είναι συμβολισμοί σελήνης, είναι ο χρόνος, οι 12 μήνες»

Αὐτὸ ἦταν γνωστό, ἀλλὰ εἶναι σημαντικὸ νὰ τὸ παρουσιάζῃ ἕνα καθεστωτικὸ μέσον ἐνημερώσεως.

Θὰ γίνῃ ἀφ΄ ἑνὸς γνωστότερον, ἀλλὰ τὸ σημαντικότερον εἶναι πὼς τώρα πιά, ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, ἡ ἴδια ἡ Γῆ μας ἔχει «ἀποφασίσῃ» νὰ καταῤῥίψῃ παραμυθολογίες αἰώνων.
Ἔχουμε ἀκόμη θέμα μὲ τὶς χρονολογίες, ἀλλά ποῦ θά μᾶς πάῃ;
Θὰ τὸ ξεπεράσουμε.

Συνέχεια →

Τότε ποὺ στὴν Βιέννη ἐκκολάπτοντο οἱ βιαστὲς τῆς Ἀνθρωπότητος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Ο φάκελος που διατηρούσε η τσαρική αστυνομία για τον Στάλιν, με φωτογραφίες από τις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του περασμένου αιώνα.

Ὅταν θὰ διαβάσετε τὸ παρακάτω κείμενον, θὰ μείνετε μὲ τὴν ἀπορία.

Συναντήθηκαν ἤ ὄχι αὐτά τά ξόανα μεταξύ τους;
Ἀντήλαξαν ἤ ὄχι ἰδέες γιά τό πῶς θά καταστρέψουν τήν Εὐρώπη κι ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ τότε κόσμου;
Συμφώνησαν ἤ ὄχι νά δράσουν σέ παραλλήλους δρόμους;
Ἄς μὴν γελιόμαστε….
Εἶναι ἀστεῖο νὰ πιστεύουμε πὼς τόσο μεγάλες συμπτώσεις δὲν εἶναι συμπτώσεις.
Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ θεωροῦμε πὼς ὅλοι αὐτοί, ὅπως ὁ Τρότσκυ, ὁ Τίτο, ὁ Στάλιν, ὁ Χίτλερ καὶ ὁ Φρόιντ δὲν συναντήθηκαν. Ποῦ δέν συναντήθηκαν; Σέ μίαν Βιέννη πού τότε φιλοξενοῦσε τήν ἀφρόκρεμα τῶν ἰδεῶν καί Συνέχεια →

Ἡ μικροτεχνολογία στὴν Μυκηναϊκὴ περίοδο.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Οἱ ἀρχαιολόγοι, οἱ χρυσοχόοι καθῶς καὶ ὅλοι οἱ ἀντιλαμβάνοντες τέχνες, ἀναγνωρίζουν στὰ εὑρήματα τῆς μυκηναϊκῆς περιόδου μίαν ἀπερίγραπτο σὲ μέγεθος καὶ σὲ σύλληψι τεχνική. Ἀπὸ τὸ πλέον μικρὸ κόσμημα, ἔως τὰ ἀνακτορα, ἤ καὶ τὶς ἁπλὲς κατοικίες, διαπιστώνουμε λεπτομέρειες ποὺ μόνον εἰδικὰ μηχανήματα, γιὰ τὰ δικά μας δεδομένα, θὰ μποροῦσαν νὰ ἀποδώσουν.
Τί συνέβῃ; Τά διέθεταν; Καί ποῦ εἶναι σήμερα; Γιατί δέν βλέπουμε τά ἴχνη τους; Δέν ὑπάρχουν ἤ ἀδυνατοῦμε νά τά ἀναγνωρίσουμε, λόγῳ τῆς διαφορετικῆς μας ὀπτικῆς;

Συνέχεια →

Ἴστρος, ἡ ἑλληνικὴ πόλις τῆς Ῥουμανίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Στὴν Ἴστρο εἶχα πάει πρὸ μερικῶν ἐτῶν, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς ταξειδιοῦ μου στὸν Εὔξεινο Πόντο.
Ἦταν μία ἡμέρα ἡλιόλουστος, ἄν καὶ τὴν προηγουμένη, κατὰ τὰ λεγόμενα τῶν ξεναγῶν, τὸ χιόνι δὲν σταματοῦσε νὰ πέφτῃ. Ἦταν φαίνεται ἔτσι φτιαγμένη ἡ ἡμερα, πρὸ κειμένου νὰ ἀπολαύσουμε ἐμεῖς τὴν περιήγησι.

Συνέχεια →

Εἶναι οἱ Νεάντερνταλ πρόγονοί μας;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἔτσι ἰσχυρίζεται ἡ σύγχρονος ἐπιστημονικὴ κοινότης. Ἔτσι τέλος πάντων θέλουν νὰ πιστεύουν οἱ ἐρευνητές.
Ὅμως…
Αὐτὸ τὸ ὅμως, ποὺ τόσα χρόνια τριγυρίζει στὸ μυαλό μου, καὶ ἦταν αἰτία νὰ διαφωνήσω πολλὲς φορὲς μὲ κάποιους καθηγητές μου, εἶναι τὸ ὅ,τι τὰ εὑρήματα εἶναι διάσπαρτα, ἄσχετα χρονολογικῶς μεταξύ τους καὶ τυχαῖα. Δυστυχῶς, ἤ εὐτυχῶς, δὲν μποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα, γιὰ τὸ πότε ἐνεφανίσθη ἤ ἐξηφανίσθη κάποιο εἶδος, διότι ἀφ΄ ἑνὸς ἔχουν «στριμώξει» τὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου σὲ κάτι μικρὰ Συνέχεια →

Συμπλήρωμα-Διόρθωσις τοῦ ἄρθρου περὶ ὁμοιότητος πίθων.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὅταν πρὸ ἐτῶν ἔπεσε στὰ χέρια μου τὸ βιβλίον τοῦ Ἐνρίκο Ματίεβιτς μὲ τὶς ἀναφορές του στὸ Περοῦ, ἔμεινα ἄναυδος. Μοῦ ἦταν ἀδύνατον νὰ πιστεύσω τὰ εὑρήματα. Ἀπὸ τότε ἐξεκίνησε ἡ ἐξερεύνησίς μου, σὲ πολλὰ ἐπίπεδα, ἀναλόγως τοῦ ποῦ ἐστόχευα κάθε φορά.
Αὐτὸ ποὺ πιστεύω πλέον εἶναι πὼς οἱ παπποῦδες μας πῆγαν, ἐμεγαλούργησαν, ἐδίδαξαν στὴν Ἀμερική, στὴν Βόῤῤειο Εὐρώπη, στὴν Ἀσία, στὴν Ἀφρική, ἴσως καὶ στὴν Ὠκεανία. Τὰ εὑρήματα εὐτυχῶς, ὅσο σπάνια κι ἐὰν εἶναι, ἐπιβεβαιώνουν τὸν ἰσχυρισμό μου.
Συνέχεια →