Ἡ ἀληθινὴ ἱστορία, ἄν καὶ ἀναφέρῃ μόνον τμῆμα της στὰ σχολικὰ βιβλία, οὐσιαστικῶς δὲν ἔχει ἀκόμη καταγραφεῖ. Οὔτε καὶ θὰ καταγραφῇ συντόμως, διότι δὲν ὑπάρχουν ἀκόμη ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἀπαραίτητοι καὶ σημαντικοὶ ποὺ θὰ τὸ κάνουν.
Ἄς πιάσουμε ἕνα μικρὸ παράδειγμα, ποὺ λέγεται παιδομάζωμα.
Ἄν καὶ στὸ σχολεῖο πράγματι ἐγὼ εἶχα διδαχθεῖ τὴν ὕπαρξί του, οὐσιαστικῶς αὐτὸ ἦταν μία τόση δὰ μικρὰ ἀναφορά, μέσα στὰ τόσα ἄλλα ποὺ ἔπρεπε νὰ μάθουμε. Σὰν λεπτομέρεια, ἰδίως μάλιστα ὅταν οἱ περισσότεροι διδάσκαλοι τὴν προσπερνοῦσαν ταχύτατα, παρέμενε στὰ ἀζήτητα. Μόνον ἐὰν κάποιος ἀπεφάσιζε νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρὰ μὲ τὴν μελέτη τῆς ἱστορίας μποροῦσε νὰ συνειδητοποιήσῃ τὸ τὶ ἐσήμαινε, γιὰ τὶς τότε κοινωνίες, τὸ παιδομάζωμα. Τὸ ὄ,τι παρέμενε μία διαρκὴς γενοκτονία κατὰ τῶν πληθυσμῶν ποὺ τελοῦσαν ὑποτελεῖς στὴν ὀθωμανικὴ παράνοια.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Ἡ ἐκδίκησις τῶν Ἁρμενίων.
Ἡ ἀτομικὴ ἀνάληψις τῆς τιμωρίας, ὡς ἀναφαίρετον δικαίωμα, τί εἶναι; Θεία δίκη; Νέμεσις; Σὲ μίαν γενοκτονία, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ Νέμεσις! Οὔτε θεία δίκη! Σὲ μίαν γενοκτονία ὑπάρχει τὸ θύμα κι ὁ θύτης. Ἐὰν τιμωρεῖται ὁ ἐγκέφαλος ἀθωώνεται τὸ χέρι ποὺ διέπραξε τὴν γενοκτονία; Καὶ ποῦ εἶναι ἡ ἀτομικότητα;
Ὁ συστηματικὸς ἀφανισμὸς παναρχαίων πληθυσμῶν ἀπὸ τοὺς νεό- ἢ παλαιό- Τούρκους, δὲν εἶναι ἕνα φαινόμενον τυχαῖον. Οὔτε πρωτοεμφανίσθηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰῶνος. Ἁπλῶς τότε ἔλαβε διαστάσεις χιονοστιβᾶδος.
Δημιουργοὶ τοῦ ἡλιακοῦ ἡμερολογίου οἱ Μινωΐτες.
Αποτύπωση ηλιακού ημερολογίου σε μινωικό σφραγιστικό εύρημα, κατασκευασμένο από δόντι ιπποποτάμου. «Οι 12 κοιλότητες που φέρει το σφράγισμα είναι συμβολισμοί σελήνης, είναι ο χρόνος, οι 12 μήνες»
Αὐτὸ ἦταν γνωστό, ἀλλὰ εἶναι σημαντικὸ νὰ τὸ παρουσιάζῃ ἕνα καθεστωτικὸ μέσον ἐνημερώσεως.
Θὰ γίνῃ ἀφ΄ ἑνὸς γνωστότερον, ἀλλὰ τὸ σημαντικότερον εἶναι πὼς τώρα πιά, ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, ἡ ἴδια ἡ Γῆ μας ἔχει «ἀποφασίσῃ» νὰ καταῤῥίψῃ παραμυθολογίες αἰώνων.
Ἔχουμε ἀκόμη θέμα μὲ τὶς χρονολογίες, ἀλλά ποῦ θά μᾶς πάῃ;
Θὰ τὸ ξεπεράσουμε.
Τότε ποὺ στὴν Βιέννη ἐκκολάπτοντο οἱ βιαστὲς τῆς Ἀνθρωπότητος.
Ο φάκελος που διατηρούσε η τσαρική αστυνομία για τον Στάλιν, με φωτογραφίες από τις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του περασμένου αιώνα.
Ὅταν θὰ διαβάσετε τὸ παρακάτω κείμενον, θὰ μείνετε μὲ τὴν ἀπορία.
Συναντήθηκαν ἤ ὄχι αὐτά τά ξόανα μεταξύ τους;
Ἀντήλαξαν ἤ ὄχι ἰδέες γιά τό πῶς θά καταστρέψουν τήν Εὐρώπη κι ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ τότε κόσμου;
Συμφώνησαν ἤ ὄχι νά δράσουν σέ παραλλήλους δρόμους;
Ἄς μὴν γελιόμαστε….
Εἶναι ἀστεῖο νὰ πιστεύουμε πὼς τόσο μεγάλες συμπτώσεις δὲν εἶναι συμπτώσεις.
Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ θεωροῦμε πὼς ὅλοι αὐτοί, ὅπως ὁ Τρότσκυ, ὁ Τίτο, ὁ Στάλιν, ὁ Χίτλερ καὶ ὁ Φρόιντ δὲν συναντήθηκαν. Ποῦ δέν συναντήθηκαν; Σέ μίαν Βιέννη πού τότε φιλοξενοῦσε τήν ἀφρόκρεμα τῶν ἰδεῶν καί Συνέχεια
Ἡ μικροτεχνολογία στὴν Μυκηναϊκὴ περίοδο.
Οἱ ἀρχαιολόγοι, οἱ χρυσοχόοι καθῶς καὶ ὅλοι οἱ ἀντιλαμβάνοντες τέχνες, ἀναγνωρίζουν στὰ εὑρήματα τῆς μυκηναϊκῆς περιόδου μίαν ἀπερίγραπτο σὲ μέγεθος καὶ σὲ σύλληψι τεχνική. Ἀπὸ τὸ πλέον μικρὸ κόσμημα, ἔως τὰ ἀνακτορα, ἤ καὶ τὶς ἁπλὲς κατοικίες, διαπιστώνουμε λεπτομέρειες ποὺ μόνον εἰδικὰ μηχανήματα, γιὰ τὰ δικά μας δεδομένα, θὰ μποροῦσαν νὰ ἀποδώσουν.
Τί συνέβῃ; Τά διέθεταν; Καί ποῦ εἶναι σήμερα; Γιατί δέν βλέπουμε τά ἴχνη τους; Δέν ὑπάρχουν ἤ ἀδυνατοῦμε νά τά ἀναγνωρίσουμε, λόγῳ τῆς διαφορετικῆς μας ὀπτικῆς;
Ἴστρος, ἡ ἑλληνικὴ πόλις τῆς Ῥουμανίας.
Στὴν Ἴστρο εἶχα πάει πρὸ μερικῶν ἐτῶν, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς ταξειδιοῦ μου στὸν Εὔξεινο Πόντο.
Ἦταν μία ἡμέρα ἡλιόλουστος, ἄν καὶ τὴν προηγουμένη, κατὰ τὰ λεγόμενα τῶν ξεναγῶν, τὸ χιόνι δὲν σταματοῦσε νὰ πέφτῃ. Ἦταν φαίνεται ἔτσι φτιαγμένη ἡ ἡμερα, πρὸ κειμένου νὰ ἀπολαύσουμε ἐμεῖς τὴν περιήγησι.