Ὁ Αἰγυπτιακὸς πολιτισμός, κατὰ τὸν Πλάτωνα, εἶναι νεώτερος τοῦ Ἑλληνικοῦ κατὰ τοὐλάχιστον χίλια χρόνια.
Ἐγὼ πάλι πιστεύω πὼς ὁ Ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι κάτι τελείως διαφορετικό, ἀλλὰ ἐφ΄ ὅσον ἀναφερόμαστε στὴν σύγχρονο ἱστορία, τὴν γνωστὴ δῆλα δὴ ἱστορία, θὰ πρέπῃ νὰ περιοριστῶ στὰ ὅσα ἡ ἐπίσημος πολιτεία, ἐπιστήμη, καθῶς καὶ τὰ εὑρήματα ἀναφέρουν.
Αὐτὰ λοιπὸν τὰ εὐρήματα εἶναι πολὺ περίεργα.
Ναὶ μὲν ἀποδεικνύουν τὴν ἑλληνικὴ ἐπιρροὴ σὲ κάθε σημεῖον τοῦ πλανήτου, ἀλλὰ ἤ ἀποσιωπόνται ἤ καταστρέφονται ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἐρμηνεύονται κατὰ πῶς βολεύει τὸν κάθε ἕνα.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Τὰ Ἀδώνεια καὶ ὁ κῆπος τοῦ Ἀδώνιδος.
Τα Αδώνεια
Σε ανάμνηση του θανάτου και της αναστάσεως του Θεού ετελούντο κάθε χρόνο τα Αδώνεια. Σε άλλες περιοχές η γιορτή γινόταν στα μέσα του μηνός Βοηδρομίωνος (Αύγουστος – Σεπτέμβριος ) και αλλού, στην κυρίως Ελλάδα την άνοιξη κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.
Ἡ ἀπόβασις τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ στὴν Σμύρνη.
Μόλις μπήκε ο Μάιος της χρονιάς εκείνης, 1919. Ο μικρασιατικός Ελληνισμός χαιρόταν την άνοιξη με τα λουλούδια και τις ωραίες ακρογιαλιές. Ημέρα πρωτομαγιάς και οι κάτοικοι της Σμύρνης βγήκαν στην εξοχή για να απολαύσουν τις ομορφιές της φύσης, που η άνοιξη τους χάριζε απλόχωρα.
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, στην παραλιακή αυτή πόλη της Μ. Ασίας, το ελληνικό στοιχείο υπερείχε, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, σαφώς των άλλων εθνοτήτων, τόσο ως προς τον αριθμό, όσο και ως προς τον πλούτο. Σύμφωνα με στοιχεία που μας παρέχει ο Παντ. Κοντογιάννης στο έργο του, Γεωγραφία της Μ. Συνέχεια
Τὸ ὁμόθρησκον τῶν Ἑλλήνων.
Ὅσοι νοιάζονται καὶ ἀγαποῦν τὸ Ἔθνος μας γνωρίζουν ὅτι ἔχει τέσσερα ἰσχυρὰ θεμέλια, διαχρονικῶς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προβάλουμε. Τὸ Ὅμαιμον, τὸ Ὁμόγλωσσον, τὸ Ὁμόθρησκον καὶ τὸ Ὁμότροπον. Ἤτοι, τὴν κοινὴ καταγωγὴ καὶ γλῶσσα, τὴν ἴδια θρησκεία, τὰ κοινὰ ἤθη καὶ ἔθιμα (παραδόσεις καὶ πολιτισμό). Τοῦτο ἔχει ὁρισθῆ ἤδη πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια: «Τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι, ἤθεά τε ὁμότροπα» (Ἡρόδοτος). Μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε πάντοτε Κράτος (δική μας δηλαδὴ Ἀρχή), ὅμως Ἔθνος καὶ Πατρίδα εἴχαμε ἀνέκαθεν. Θὰ ἀναδείξουμε μὲ τὸ παρὸν σημείωμα τὸ Ὁμόθρησκον, γιὰ νὰ καταδείξουμε στοὺς ἀμφισβητοῦντες τὴν συνέχεια τοῦ Ἔθνους μας, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε ἐπὶ τῆς οὐσίας στὴν Θρησκεία τῶν Ἑλλήνων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Ἀρκεῖ μιὰ μικρὴ ὑποχώρησις ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν ἀπὸ ἀκρότητες καὶ στερεότυπα (δόγματα), ἀρκεῖ μία στοιχειώδης παραδοχή, ὥστε μποροῦμε νὰ φέρουμε φῶς καὶ ἐλπίδα πνευματικῆς ἀναγεννήσεως στὸν Ἑλληνισμό, ἀντὶ ἐχθρότητος, πνευματικοῦ διχασμοῦ (1) καὶ ἐν τέλει μαρασμοῦ, ποὺ λειτουργεῖ πρὸς ὄφελος τῆς PaxJudaica, τῆς NewWorldOrder (Νέας Παγκοσμίου Τάξεως ἤ Παγκοσμιοποιήσεως) ποὺ μᾶς ἐπιτίθεται μὲ ὅλα τὰ μέσα.
Ἀκυρώνεται ἡ «κάθοδος τῶν Δωριέων»;
Καί τί;
Τώρα θά ξεμάθουμε τά ὅσα ψευδῆ μᾶς μάθαιναν τόσες δεκαετίες;
Ἄ πὰ πά…
Δὲν εἶναι νὰ ἐμπιστεύεσαι τὴν μάθησί σου στοὺς φερομένους ὥς ἀνθέλληνες. (Ναί, αὐτοὶ εἶναι οἱ μέγιστοι ἠλίθιοι παγκοσμίως καὶ πασχίζουν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος νὰ παρουσιάσουν τὴν ἱστορία βάσει τῶν δικῶν τους …«ἀντιλήψεων». Ὅμως ἡ ἱστορία, ὑπομονετικὴ γάρ, γράφεται ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Ὄχι ἀπὸ ἠλιθίους παγκοσμίου βεληνεκοῦς!)
Τὰ χαμένα ἀριστουργήματα τοῦ Φειδία
Ο Φειδίας (περ. 490 π.Χ. – 430 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και αρχιτέκτονας, ο οποίος έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες της Κλασικής εποχής. Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία, το οποίο φιλοτέχνησε ο Φειδίας, ήταν ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Φειδίας σχεδίασε επίσης τα αγάλματα της θεάς Αθηνάς που βρίσκονταν στην Ακρόπολη των Αθηνών, δηλαδή την Αθηνά Παρθένο, που βρισκόταν μέσα στον Παρθενώνα, και την Αθηνά Προμάχο, ένα κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα που βρισκόταν ανάμεσα στο Ερεχθείο και τα Προπύλαια. Συνέχεια