Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-Αἴσθημα

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!

Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-αἴσθημα, παραμένει διαχρονικῶς τὸ βασικότερον κριτήριον (κατ’ ἐμέ!) γιὰ νὰ ἀναζητήσουμε καὶ νὰ ἐντοπίσουμε μὰ καί, καταληκτικῶς, νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν (μᾶλλον μία καὶ μοναδική μας) διέξοδον ἀπὸ τὸ ὅλο καὶ πιὸ ἑλῶδες τέλμα μας (πάντα κατ’ ἐμέ!). Ὠθεῖ δὲ ὄλους ὅσους τὸ διαθέτουν καὶ τὸ συντηροῦν καὶ τὸ τροφοδοτοῦν μὲ ἦθος, ἀποφασιστικότητα, διαύγεια, ἐντιμότητα, ἀπολυτότητα καὶ -κυρίως- αὐτογνωσία, νὰ ἐπιλέξουν ἐξ ἀρχῆς πλευρά, σὲ κάθε περίπτωσιν (ἰδίως τοὺς τελευταίους 18 μῆνες), ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιστημονικῶν ἢ μή, ὑπαρκτῶν ἢ ἀνυπάρκτων, ἐπιχειρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν, σῦν τῷ χρόνῳ, νὰ διαθέτουν. Συνέχεια





Ῥέ… φαγωθεῖτε μόνοι σας!!!

Ἡ φράσις τοῦ τίτλου ἀπευθύνεται σὲ ὅλου μας, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον τολμοῦμε, ἀκόμη καὶ τώρα, ποὺ διαλυόμεθα, θρασύτατα κι ἄσκεπτα νὰ ἐνασχολούμεθα μὲ τὸ …μαλλιιί, μὲ τὸ …πουλλλιιὶ ἢ μὲ τὸ …λειριιί!!!

Οἱ ὧρες καὶ οἱ ἡμέρες, κρισιμότερες ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ στὴν ἱστορία μας, ἐπιτάσσουν νὰ συγκεντρωθοῦμε μόνον στὰ ἀναγκαία. Τὰ ἀναγκαία τὰ γνωρίζουμε καὶ δὲν θὰ καταπιασθῶ μὲ τὸ νὰ τὰ ἀριθμήσω ἢ νὰ τὰ καταγράψω.
Τὰ μὴ ἀναγκαία ὅμως ἐπίσης τὰ γνωρίζουμε καὶ ἀπαιτεῖται νὰ τὰ ξεφορτωθοῦμε. Καὶ σχετίζονται, κατὰ κύριον λόγο, μὲ ὅλα αὐτὰ πού, ἔως τώρα, πιστεύαμε γιὰ σημαντικά, ἀλλὰ ἀπεδείχθησαν ἁπλῶς διασπαστικά, παραπλανητικά, περιττά, δευτερεύοντα, χρονοκαθυστερήσεις καί, ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἄρνησις ἀτομικῆς ἀναολογούσης ἀναλήψεως εὐθυνῶν.
Γιὰ ὅλους μας.
Συνέχεια





Δὲν χάσαμε ὅμως τὴν …«ἐθνική μας ἑνότητα»!!!

Νεο-Έλλην, ἕνα σπάνιο εἶδος!!!!!
Συνέχεια





Δὲν σώζεται αὐτὸς ὁ τόπος…

Εἶμαι πεπεισμένος πλέον πὼς ἀκόμα καὶ ἂν ὁ Μπιλὰλ Ἐρντογᾶν ἀγόραζε μία ἀπὸ τὶς πέντε μεγάλες γνωστὲς ἑλληνικὲς ὁμάδες, ὁποιανδήποτε δὲν ἔχει σημασία, μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ βάλῃ ἡμισέληνο ἐπάνω ἀπὸ τὸ σῆμα τῆς ὁμάδος καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὸ γήπεδο ἢ στὰ καθίσματα νὰ ἀναγράφονται σοῦρες τοῦ Κορανίου, καὶ ὡς ἀντάλλαγμα νὰ εὑρίσκεται συνεχῶς μία πενταετία μὲ ντὰμπλ ἡ ὁμάδα, εἶμαι πλέον 100% σίγουρος πὼς οἱ ὀπαδοὶ θὰ τὸν ὑπεδέχοντο μὲ τουρκικὰ τραγούδια στὸ ἀεροδρόμιο…
Συνέχεια





Ὑπάρχουν καὶ ὅρια στὴν ξετσιπωσιά…

Ἐπειδὴ ἡ κριτική μου στὴν μειωμένη πλέον Ἐθνικὴ συνείδηση πολλῶν Κυπρίων προκαλεῖ ἀπαντήσεις τοῦ τύπου: «Εἴδαμε καὶ τοὺς Ἑλλαδίτες!!!» καὶ κάτι τέτοια, θὰ σᾶς πῶ εὐθαρσὼς ὅτι ὄχι οἱ Ἑλλαδίτες δὲν ἔχουν φτάση σὲ τέτοια σημεῖα ξεπεσμοῦ, νὰ περνοῦν ἐμπρὸς ἀπὸ σημεῖα ποὺ ἐδολοφονήθησαν ἐν ψυχρῷ δύο συμπατριῶτες τους καὶ παρὰ ταῦτα νὰ συνεχίζουν ἀνερυθρίαστα τὴν πορεία τους πρὸς τὸ ὁδόφραγμα τῆς ντροπῆς, πρὸ κειμένου νὰ περάσουν στὴν κατεχομένη ἀπὸ τοὺς δολοφόνους τους, γῆ…

Συνέχεια





Ὑπάρχει ἐλπίς νά ξεκολλήσουμε ἀπό τήν πορεία αὐτοκαταστροφῆς μας;

Καταθέτω, μίαν, κυριολεκτικῶς, κραυγὴ ἀπελπισίας, γιὰ νὰ προβληματισθοῦμε, ἐὰν εἶναι δυνατόν…

Ποιός εἶπε ὅτι δὲν χρειάζεται φίλους; Ἐὰν ἀκούσετε κάτι παρόμοιο θὰ εἶναι ἀπὸ κάποιο ἄτυχο θῦμα τῆς νεωτερικότητος χαμένο στὴν πλοκὴ καὶ τὴν ζάλη τῆς ἀνθρωπο-κεντρικῆς κοινωνίας, ὅμως ἡ ἐπιλογὴ καλῶν φίλων εἶναι πού ἀποδεικνύεται ἐποικοδομητικὴ καὶ ἀποδίδει ὅπως αὐτὴ ἡ δημοσίευσις τοῦ φίλου μου Γιώργου Κ.
Συνέχεια