Δὲν ξέρω γιὰ ἐσᾶς ἀλλὰ ἐγὼ ἔσκασα στὰ γέλια μὲ τὸ παρακάτω σκίτσο, ἀλλὰ ἰδίως μὲ τὸν σάλο ποὺ ξεσήκωσε…
Γιατί γελοῦσα;
Μά, διότι, τελικῶς εἶναι ἠ πλέον θρασυτάτη κι ἐπίσημος ὁμολογία καὶ παραδοχὴ τῶν σαπροφύτων πὼς μονίμως δροῦν κατὰ τῆς θελήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀνεξαρτήτως προσχημάτων καὶ ἄλλων δικαιολογιῶν.
Συνέχεια
Ἡ μασονοκρατία, ἡ λεσχοκρατία καὶ ἡ ἱδρυματοκρατία ἐλέγχουν ἀπολύτως τὰ (φερόμενα ὡς) κομματικὰ στελέχη τῆς χώρας μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε σὲ κάτι καλλίτερο, μέσα ἀπὸ τὶς δικές τους (ἂς ποῦμε…!!!) προτάσεις. Ὅλοι τους, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, εἶναι τόσο πολὺ διαπλεκόμενοι, ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, δίχως νὰ ὑπερβάλουμε, πὼς πράγματι εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ἐδῶ γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν, μοιράζοντας χάνδρες καὶ καθρεπτάκια στοὺς ἰθαγενεῖς, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει ἔως τὸ τελικὸ κτύπημα. Συνέχεια
Ψῆφος στό κούλλιιι ἤ στό ἀλεξέι;;
Ψῆφος στά μικρά ἤ στά μεγάλα (καὶ ἀποδεδειγμένως μνημονιακὰ) κόμματα;
Ψῆφος ἤ ἀποχή;
Προεκλογικὲς συγκεντρώσεις, λόγια παχειὰ καὶ ὑποσχέσεις στὴν ἀποικία τῶν τοκογλύφων, ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα-δεσμοφύλακες, πρὸ κειμένου νὰ αὐξήσουν τὰ ποσοστά τους στὶς ἐκλογὲς τῆς Κυριακῆς.
Μά, τελικῶς, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητεῖ τὸ αὐτονόητον: τὸ «χρέος».
Γιὰ τὴν ΝουΔουλάρα τοῦ κούλλλιιι δὲν χρειάζεται νὰ ἀναφέρουμε κάτι. Ἦσαν καὶ παραμένουν πιστοὶ ὑπηρέτες τῆς θεωρίας τοῦ «χρέους» καὶ πρὸς τοῦτον ἀκριβῶς, ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα, ὡς οἰκογένεια, «βασιλεύουν» στὰ τῶν πολιτικῶν δρωμένων τῆς χώρας μας.
Καί, μάλιστα, γιὰ νὰ μιλήσῃ στὴν κοσιώνη/μπακογιάννη/μητσοτάκη καὶ στὸν παπαχελᾶ/ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ/ΕΛΙΑΜΕΠ, σπάζοντας τὸ «ἐμπάργκο» ποὺ εἶχε αὐτὸς καὶ τὸ κόμμα του ἐπιβάλλη στὸ κανάλι τῶν ἀλαφουζέων (καὶ ΣΙΑ!!! Διότι δὲν νομίζω νὰ πιστεύουμε πὼς εἶναι μόνον συμφερόντων καὶ ἰδιοκτησίας τῆς ἐν λόγῳ οἰκογενείας τὸ συγκεκριμένο μαγαζάκι…!!!)
Γιατί δέν ἔκατσε στό σπιτάκι του πρό κειμένου νά μήν δοθῇ λαβή ὁλικοῦ καί ὁριστικοῦ του θαψίματος;
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα… Τὸ ἀλεξέι ἀφ΄ ἑνὸς ἐπέτυχε νὰ συσπειρώσῃ τοὺς φίλους του, ἀλλὰ ἀφ΄ ἑτέρου καὶ νὰ πεισματώσῃ τοὺς ἐχθρούς του, μὲ αὐτὴν τὴν συμμετοχή του. Συνέχεια
Εἶναι κοινῶς παραδεκτὸ τὸ γεγονὸς τῆς …ἀδαοσύνης τῆς πλειοψηφίας τῶν ψηφοφόρων.
Πλὴν ἐλαχίστων ποὺ πράγματι καὶ γνωρίζουν κι ἀντιλαμβάνονται τὸ τί ἀληθῶς συμβαίνει στὴν χώρα μας, εἰδικῶς μὲ τὰ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, οἱ πολλοί, γιὰ τοὺς ὁποίους λόγους, ἐξακολουθοῦν σὲ μεγάλον βαθμὸ νὰ διαβιοῦν στὴν …κοσμάρα τους!!! Κι ἔτσι, τώρα εἰδικῶς, ποὺ πλησιάζουν οἱ ἐκλογές, ἀκοῦμε καὶ βλέπουμε καὶ ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ὁ μέσος ψηφοφόρος στὴν χώρα μας δὲν ἐπιλέγει ἀλλὰ ἔχει πεισθῆ πὼς …ἐπιλέγει. Συνέχεια
Κατ’ ἐμὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα κριτήρια γιὰ τὸ ποῦ θὰ πρέπη νὰ δώσω (ἢ νὰ μὴν δώσω) τὴν ψῆφο μου, εἶναι οἱ ἐπίσημες θέσεις τῶν ὑποψηφίων κομμάτων γιὰ τὰ Ἐθνικά μας ζητήματα. Κι ὅταν λέω «Ἐθνικὰ ζητήματα» σαφῶς καὶ δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὸ φλέγον τῆς Μακεδονίας, ἀλλὰ καὶ στὶς νήσους τοῦ Αἰγαίου, ποὺ βάλλονται ἀπὸ τὶς μπολιπολιτισμικὲς Μ.Κ.Ο. τοῦ (κάθε) πSoros, μὰ καὶ στὴν Θρᾴκη μας καὶ στὴν Βόρειό μας Ἤπειρο καὶ τὸν ἐκεῖ δυστυχῆ καὶ λησμονημένο Ἕλληνα.
Συνέχεια
