Ῥέ… φαγωθεῖτε μόνοι σας!!!

Ἡ φράσις τοῦ τίτλου ἀπευθύνεται σὲ ὅλου μας, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον τολμοῦμε, ἀκόμη καὶ τώρα, ποὺ διαλυόμεθα, θρασύτατα κι ἄσκεπτα νὰ ἐνασχολούμεθα μὲ τὸ …μαλλιιί, μὲ τὸ …πουλλλιιὶ ἢ μὲ τὸ …λειριιί!!!

Οἱ ὧρες καὶ οἱ ἡμέρες, κρισιμότερες ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ στὴν ἱστορία μας, ἐπιτάσσουν νὰ συγκεντρωθοῦμε μόνον στὰ ἀναγκαία. Τὰ ἀναγκαία τὰ γνωρίζουμε καὶ δὲν θὰ καταπιασθῶ μὲ τὸ νὰ τὰ ἀριθμήσω ἢ νὰ τὰ καταγράψω.
Τὰ μὴ ἀναγκαία ὅμως ἐπίσης τὰ γνωρίζουμε καὶ ἀπαιτεῖται νὰ τὰ ξεφορτωθοῦμε. Καὶ σχετίζονται, κατὰ κύριον λόγο, μὲ ὅλα αὐτὰ πού, ἔως τώρα, πιστεύαμε γιὰ σημαντικά, ἀλλὰ ἀπεδείχθησαν ἁπλῶς διασπαστικά, παραπλανητικά, περιττά, δευτερεύοντα, χρονοκαθυστερήσεις καί, ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἄρνησις ἀτομικῆς ἀναολογούσης ἀναλήψεως εὐθυνῶν.
Γιὰ ὅλους μας.
Συνέχεια





Δὲν εἶναι (γιὰ τὴν ὥρα) ἐχθροί μας οἱ Τοῦρκοι…

Βαρέθηκα νὰ ἀκούω γιὰ Τούρκους.
Εἶναι ἡ τελευταία φορὰ ποὺ γράφω γιὰ τὰ περὶ πολιτικῶν στὴν χώρα.

Μετὰ ἀπὸ ἕναν ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο, ἀκόμη καὶ ἕνα θερμὸ ἐπεισόδιο, τὸ πολιτικὸ σύστημα θὰ χάση τὸ ἔδαφος κάτω ἀπὸ τὰ πόδια καὶ κοινῶς τὴν …κουτάλα!!!
Τὸ σημερινὸ πολιτικὸ σύστημα, ποὺ ἐφοδιάζεται καθημερινῶς μὲ «προκομμένους», ποὺ τοὺς διασπείρει κυριολεκτικῶς σὲ ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα τῆς χώρας, ἀφοῦ πληρώνονται γιὰ τοῦτο, δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ μᾶς κάνῃ τὴν χάρη.
Συνέχεια





Διεβρωμένες (καὶ πτωχοποιημένες) κοινωνίες μὲ …ψίχουλα «ξεχειλώνουν» τὶς ἀνοχές τους!!!

Τὸ καλοκαίρι ἐγνώρισα μίαν συμπαθεστάτη κυρία. Ἡ κυρία αὐτή, κατηγομένη ἐκ τῆς Χίου, ἔχοντας ὅμως φύγη ἀρκετὰ χρόνια ἀπὸ τὸ νησί της καὶ διαμένοντας ὡς μόνιμος κάτοικος πλέον στὴν Θεσσαλονίκη, ἀντεμετώπισε τελευταία ἕνα πρόβλημα μὲ τὸ πατρικό της στὴν Χίο.
Συνέχεια





Ὑπομονὴ καὶ …δὲν θὰ μᾶς σώσουν!!!

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1974 ἤμουν 13 ἐτῶν καὶ κάτι μηνῶν.
Τὸ Δεκέμβριο τοῦ 2019 εἶμαι 58 ἐτῶν καὶ κάτι μηνῶν.

Τὸ 1974 εἶχα εὐαισθητοποιηθῆ μὲ τὸ Κυπριακὸ καὶ παρακολουθοῦσα (ὅτι μποροῦσα νὰ καταλάβω δηλαδὴ) καὶ ἔνοιωθα ἱκανοποίηση ἀπὸ τὰ ψηφίσματα τοῦ ΟΗΕ.
Συνέχεια





Θά μάθουμε τό τί ἐκέρδισε ἡ χώρα ἀπό τίς τόσες ἐκποιήσεις;

Ὁδηγῶντας πρὸ ἡμερῶν στὴν Ἐθνικὴ ὁδὸ Λαρίσσης-Κοζάνης συνήντησα ἕνα τέτοιο φορτηγό, μὲ τὸ σῆμα τῆς, πρώην, ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ καὶ νῦν Lafarge…

Μίας κερδοφόρου κι εὐρώστου ἑλληνικοτάτης ἑταιρείας, ἡ ὁποία εἶχε τὴν ἀτυχία νὰ εἶναι ἀπὸ τὶς πρῶτες ποὺ ξεπωλήθησαν ἀπὸ τὸν πατέρα τοῦ σημερινοῦ πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἀκολουθεῖ κατὰ γράμμα τὸ ξεπάτωμα τῆς χώρας. (ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΔΗΕ κλπ)
Συνέχεια





Πεθαίνω σὰν χώρα;

«Πεθαίνω σὰν χώρα»;

Ὅποιος παρακολουθεῖ ἀκόμη, ἔστω μὲ βαθὺ σκεπτικισμὸ ἢ καὶ ἀπαισιόδοξα τὸν «πολυεπίπεδο» χαρακτῆρα τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας μας, ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀποφάσεις καὶ τὰ δημόσια ἔργα, τὸν πολιτικὸ ἀμοραλισμὸ καὶ τὴν κοινωνικὴ ἀποῤῥύθμιση (καὶ πολλὰ ἄλλα δυσάρεστα καὶ παρακμιακά), εἶναι δύσκολο ν΄ ἀποφύγῃ ἕνα ὄνομα: Ὄσβαλντ Σπένγκλερ. 

Συνέχεια