Εἶναι καιρὸς τώρα ποὺ ἀρχίζουμε νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς εἴτε λόγῳ τῶν τουρκικῶν ἀπειλῶν, εἴτε λόγῳ τῶν ἐποίκων, εἴτε καὶ μόνον λόγῳ τῶν ἐξαγορασμένων καὶ ἀνθελληνικῶν (φερομένων ὡς) κυβερνήσεών μας, ποὺ ἀνοικτὰ καὶ δίχως προσχήματα στρέφονται ἐναντίον μας, ἀπειλούμεθα σοβαρά.
Καί, φυσικά, ἂν τί νὰ κυττάξουμε δίπλα μας, γιὰ νὰ διακρίνουμε «συμμάχους» καὶ νὰ ἐπιτύχουμε, σὲ κάποιον (ὁποιονδήποτε) βαθμό, νὰ συγκροτήσουμε «γραμμὲς ἀμύνης», ἐμεῖς παραμένουμε, ἐν τῷ συνόλῳ μας, ἀδρανεῖς, ἐλπίζοντες πὼς θὰ «ἀφυπνισθοῦν», κάποιαν στιγμή, ὅλα αὐτὰ τὰ σαπροφυτικὰ καθάρματα, ποὺ καταχρηστικῶς κατέχουν θέσεις ἐξουσίας καὶ ποὺ συστηματικῶς μᾶς καταστρέφουν. Μὰ αὐτὰ τὰ σαπροφυτικὰ καθάρματα ὄχι μόνον δὲν «ἀφυπνίζονται» μά, ἀποδεικνύεται διαρκῶς, πὼς ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο διαπιστώνουμε πὼς διενεργοῦν τὸ τελευταῖο πλιατσικολόγημά τους, ἔως νὰ δοθῇ τὸ …σύνθημα, νὰ καβαλήσουν τὰ ἑλικόπτερα (ποὺ τοὺς ἀναμένουν μὲ ἀναμμένες τὶς μηχανές) καὶ νὰ ἐξαφανισθοῦν ὁριστικῶς.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὥρα μας νὰ παύσουμε τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε»…
Παγία θέσις τῆς σελίδος μας, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἦταν καὶ παραμένει ἡ Ἀνάγκη τοῦ νὰ γνωρίσουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε, σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν μεγαλύτερο βάθος, τὴν Ἱστορία μας, πρὸ κειμένου νὰ μὴ μᾶς ἄγουν κατὰ πῶς τὰ ἐκάστοτε συμφέροντα ἐπιτάσσουν. Σὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καὶ μόνον πατῶντας ἐπιχειροῦμε ἀπὸ ἐδῶ μέσα, τὰ τελευταία δέκα χρόνια, νὰ φωτίσουμε ἄγνωστὲς ἱστορικὲς πτυχὲς μὰ καὶ νὰ ἀναλύσουμε τὶς παραμέτρους ποὺ σκιάζουν τὴν ἀλήθεια, καθὼς καὶ τὴν σκοπιμότητά τους. Ἐπανερχόμεθα δὲ συχνά-πυκνά, ἰδίως σὲ συνωμοσίες καὶ σκοτεινὲς ἱστορικὲς πτυχές, ὄχι βέβαια μὲ σκοπὸ νὰ καλλιεργήσουμε τὸ μῖσος, παρὰ μόνον γιὰ νὰ παύσουμε νὰ παπαγαλίζουμε ἐμμονικὲς ἀπόψεις, ποὺ οὐδέποτε θὰ ἐξυπηρετοῦσαν ἐμᾶς ὡς λαό, παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ χρηματοδοτοῦν πρακτορίσκους, γιὰ νὰ διασπείρουν κάθε εἴδους ἀερο-ἀρλουμπολογία. Συνέχεια
Χρῆσις ἀκραίων δολιοφθορῶν προαναγγέλλουν ἐρχομὸ μεγάλων δεινῶν
Γιά ποίους ὅμως; Γιά αὐτούς πού γίνονται δέκτες τῆς προπαγάνδας ἤ γιά αὐτούς πού τήν σκηνοθετοῦν;
Μάθαμε γιὰ τὸ μαχαίρωμα τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ τὸ Ἰράν, κατὰ πῶς μᾶς εἶπαν. Κουκουλοφόροι οἱ δράστες, Οἱ κουκουλοφόροι, συνήθως, στὴν χώρα μας (καὶ ὄχι μόνον) εἶναι ἔμμισθα πρακτορίδια ποὺ ἄλλοτε κτυποῦν ἐδῶ κι ἄλλοτε ἐκεῖ, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων καὶ τῶν ἐντολῶν. Ὅπου κουκουλοφόροι νὰ ἀντιλαμβανόμεθα ἔμμισθοι, διότι, ὡς γνωστόν, ὅστις δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ κάτι, κυκλοφορεῖ μὲ τὸ πρόσωπό του ἀνοικτό. Ἐδῶ ἔχουμε θέμα.
Συνέχεια
Χαιρετῶντας (καὶ τιμῶντας) ἐπισήμους;;;
Αὐτὴ ἡ τακτική, ποὺ στὶς παρελάσεις οἱ παραστάτες στρέφουν τὸ πρόσωπό τους πρὸς τοὺς ἐπισήμους, κατ’ ἐμέ, ὄχι μόνον δἒν ἔχει νόημα, ἀλλὰ προσβάλλει καί, τελικῶς, ἀκυρώνει (κυριολεκτικῶς!!!) ὅλον τὸ αἴτιο ὑπάρξεως τῶν παρελάσεων.
Ἡ …ψυχοθεραπεία τοῦ ποδοσφαίρου.
Πυρετὸς τοῦ ποδοσφαίρου ἀπόψε…
Παναθηναϊκὸς – Ὀλυμπιακός…
Ἄλλο ἕνα μᾶτς ποὺ δὲν θὰ δῶ, γιατὶ βαριέμαι ὁποιονδήποτε ποδοσφαιρικὸ ἀγῶνα, ὁπουδήποτε καὶ μὲ ὁποιονδήποτε.
Παρόλα αὐτὰ σέβομαι αὐτοὺς ποὺ τὸ ἀγαποῦν…
Γιατί… Πῶς νά τό κάνουμε; Εἶναι πολλοί. Συνέχεια
Βλέποντας πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες τῶν ἑορτασμῶν μίας Ἐθνικῆς Ἐπετείου
Μία Ἐθνικὴ ἐπέτειος εἶναι ἕνας πολὺ σημαντικὸς δείκτης ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ποὺ ἀκόμη, ἔστῳ καὶ ὑποσυνειδήτως/ἀσυνειδήτως, ἐνασχολῶνται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους.
