Ὅλα τὰ παιδιὰ κάποτε μεγαλώνουν.

Γίνονται καλοὶ ἄνθρωποι, κακοὶ ἄνθρωποι…
Γίνονται μεγάλοι ἐπιστήμονες ἤ μεγάλοι ἐγκληματίες.
Γίνονται ἔνθεοι ἤ ἄθεοι.
Γίνονται τὰ πάντα…
Γίνονται μεγάλοι… Δῆλα δὴ ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴμαστε ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἐνήλικες σήμερα. 
Χωρᾶ ἀπὸ ὅλα ἐτοῦτος ὁ πλανήτης.

Ὁ Χίτλερ κάποτε ἦταν παιδί. 

Συνέχεια →

Τὰ βραβεῖα ΝΟΜΠΕΛ!

Τὰ ξέρετε φαντάζομαι…
Ἐὰν ἀνοίξετε τὴν ἀντίστοιχο ἱστοσελίδα στὴν ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ θὰ διαπιστώσετε πὼς ὁ κατάλογος αὐτῶν ποὺ ἔχουν τιμηθῇ μὲ τὰ ἐν λόγῳ βραβεῖα εἶναι ἀτελείωτος. 
Ἰδίως βέβαια πρέπει νὰ σταθοῦμε σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν λάβῃ τὰ εὔσημα γιὰ τὴν προσφορά τους στὴν εἰρήνη!!! 
Θὰ παρακάμψω τὰ πρόσφατα καμώματα, μὲ τὴν βράβευσι τῆς εὐρωπΕϊκῆς Ἐνώσεως καὶ θὰ σταθῶ σὲ κάτι πιὸ …συγκεκριμένο!
Θὰ σταθῶ μόνον σὲ τρία πρόσωπα. 
Σὲ κάποιον ποὺ ἔλαβε τὸ βραβεῖον γιὰ τὴν Εἰρήνη…
Συνέχεια →

Νὰ θέλῃς νὰ φωτίζῃς τοὺς δρόμους…

Εἶναι κουτὸ νὰ ζητᾷς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σὲ ἀκολουθήσουν…
Εἶναι πανέμορφο ὅμως νὰ ἀνοίγῃς παράθυρα σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἔρχονται κοντά σου…
Εἶναι ὑπέροχο νὰ δίδῃς καὶ νὰ μοιράζεσαι… Συνέχεια →

Θεώνη Δρακοπούλου (Μυρτιώτισσα). Μία μυθική γυναῖκα

Γεννημένη στήν Κωνσταντινούπολι ἀπό γονεῖς Πατρινούς, ἔζησε σέ πολλές περιοχές τῆς χώρας μας λόγω τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πατέρα της . Ὁ πρῶτος (καί ἀμοιβαῖος) μεγάλος ἔρωτας, αὐτός μέ τόν Γρηγόριο Ξενόπουλο, ἀποτέλεσμα τοῦ οποίου ἦταν τό αὐτοβιογραφικό «Μυστικοί Ἀρραβῶνες», πού μεταφέρει αὐτούσια τήν ἀλληλογραφία τῶν δύο ἐρωτευμένων, δίνοντας μας τήν εὐκαιρία νά θαυμάσουμε τά ὡραιότερα, ἴσως, λόγια γυναίκας, πού ἔχει διασώσει ἡ νεοελληνική λογοτεχνία .

Ὁ ἐθνικός μας Παλαμᾶς, κι’ αὐτός ἐρωτευμένος μέ τήν νεαρή Θεώνη, εἶναι ὁ συνδετικός κρίκος τοῦ ἔρωτά της μέ τόν ἥρωα ποιητή Λορέντζο Μαβίλη, γιά τὀν ὁποῖο ἔγραψε πολλά ἀπό τά ποιήματά της ὅπως τό:    Συνέχεια →

Ἕνας καθαρὸς κόσμος.

Βλέποντας τὴν παραπάνω φωτογραφία κάτι αἰσθάνθηκα.
Στὴν ἀρχὴ σκέφθηκα νὰ τὴν ἀγνοήσω, ὅπως τόσες καὶ τόσες εἰκόνες ποὺ καθημερινῶς συναντῶ.
Ὅμως λίγα δεπτερόλεπτα ἀργότερα ἐπανῆλθα. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα εἶχε κάτι πολὺ σπουδαῖο καταγράψῃ, κι ἄς εἶναι τὸ θέμα της κάπως …παραφυσικό.
Εἶναι δυνατόν τό νερό νά ῥέῃ μέσα ἀπό ἕναν πίνακα;
Αὐτὸς ποὺ τὸ σκέφθηκε πρέπει νὰ μὴν στέκῃ καλὰ στὰ μυαλά του…
Ἤ στέκει;

Συνέχεια →

Ὁ κύκλος τοῦ ’99.

Aπό το βιβλίο του Αργεντινού ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι, “Να σου πω μια Ιστορία”. Ὁ κύκλος τοῦ '99.

Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.

Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

– Ποιο είναι το μυστικό σου;

– Ποιο μυστικό Μεγαλειότατε; Συνέχεια →