Εἶναι κουτὸ νὰ ζητᾷς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σὲ ἀκολουθήσουν…
Εἶναι πανέμορφο ὅμως νὰ ἀνοίγῃς παράθυρα σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἔρχονται κοντά σου…
Εἶναι ὑπέροχο νὰ δίδῃς καὶ νὰ μοιράζεσαι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Θεώνη Δρακοπούλου (Μυρτιώτισσα). Μία μυθική γυναῖκα
Γεννημένη στήν Κωνσταντινούπολι ἀπό γονεῖς Πατρινούς, ἔζησε σέ πολλές περιοχές τῆς χώρας μας λόγω τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πατέρα της . Ὁ πρῶτος (καί ἀμοιβαῖος) μεγάλος ἔρωτας, αὐτός μέ τόν Γρηγόριο Ξενόπουλο, ἀποτέλεσμα τοῦ οποίου ἦταν τό αὐτοβιογραφικό «Μυστικοί Ἀρραβῶνες», πού μεταφέρει αὐτούσια τήν ἀλληλογραφία τῶν δύο ἐρωτευμένων, δίνοντας μας τήν εὐκαιρία νά θαυμάσουμε τά ὡραιότερα, ἴσως, λόγια γυναίκας, πού ἔχει διασώσει ἡ νεοελληνική λογοτεχνία .
Ὁ ἐθνικός μας Παλαμᾶς, κι’ αὐτός ἐρωτευμένος μέ τήν νεαρή Θεώνη, εἶναι ὁ συνδετικός κρίκος τοῦ ἔρωτά της μέ τόν ἥρωα ποιητή Λορέντζο Μαβίλη, γιά τὀν ὁποῖο ἔγραψε πολλά ἀπό τά ποιήματά της ὅπως τό: Συνέχεια
Ἕνας καθαρὸς κόσμος.
Βλέποντας τὴν παραπάνω φωτογραφία κάτι αἰσθάνθηκα.
Στὴν ἀρχὴ σκέφθηκα νὰ τὴν ἀγνοήσω, ὅπως τόσες καὶ τόσες εἰκόνες ποὺ καθημερινῶς συναντῶ.
Ὅμως λίγα δεπτερόλεπτα ἀργότερα ἐπανῆλθα. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα εἶχε κάτι πολὺ σπουδαῖο καταγράψῃ, κι ἄς εἶναι τὸ θέμα της κάπως …παραφυσικό.
Εἶναι δυνατόν τό νερό νά ῥέῃ μέσα ἀπό ἕναν πίνακα;
Αὐτὸς ποὺ τὸ σκέφθηκε πρέπει νὰ μὴν στέκῃ καλὰ στὰ μυαλά του…
Ἤ στέκει;
Ὁ κύκλος τοῦ ’99.
Aπό το βιβλίο του Αργεντινού ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι, “Να σου πω μια Ιστορία”. 
Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.
Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:
– Ποιο είναι το μυστικό σου;
– Ποιο μυστικό Μεγαλειότατε; Συνέχεια
Ὁ ἀετὸς καὶ τὸ γεράκι.
«Τις παλιές ημέρες οι άνθρωποί μας δεν είχαν εκπαίδευση. Όλη η σοφία και η γνώση ερχόταν σε αυτούς από τα όνειρα. Έβαλαν σε δοκιμασία τα όνειρά τους και με αυτόν τον τρόπο έμαθαν την ίδια τους τη δύναμη».
Ojibwa elder
Ojibwa elder
Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.
“Αγαπιόμαστε” αρχίζει ο νέος.
“Και θα παντρευτούμε” λέει εκείνη.
“Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…”
“Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό…”
“Κάτι που θα μας εγγυάται ότι θα είμαστε για πάντα μαζί.”
“Που θα μας εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ο ένας στο πλευρό του άλλου, ώσπου να συναντήσουμε τον Μανιτού, την ημέρα του θανάτου”.
“Σε παρακαλούμε” ικετεύουν, “πες μας τί μπορούμε να κάνουμε…”
Συνέχεια
“Αγαπιόμαστε” αρχίζει ο νέος.
“Και θα παντρευτούμε” λέει εκείνη.
“Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…”
“Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό…”
“Κάτι που θα μας εγγυάται ότι θα είμαστε για πάντα μαζί.”
“Που θα μας εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ο ένας στο πλευρό του άλλου, ώσπου να συναντήσουμε τον Μανιτού, την ημέρα του θανάτου”.
“Σε παρακαλούμε” ικετεύουν, “πες μας τί μπορούμε να κάνουμε…”
Συνέχεια
Κι ἐσύ τί ἄλλαξες γιά νά ἀλλάξουν οἱ ἄλλοι;
«Κύττα τὶ κάνουν…»
«Κύττα τὶ ψηφίζουν…»
«Κύττα πῶς πηγαίνουν σὰν τὰ πρόβατα…»
Ναί, κυττῶ… Κυττῶ καὶ θλίβομαι.
Ὄχι αὐτούς…
Ἐσέναν.
Συνέχεια