Τί δέν πρόκειται νά μείνη;
Ποῦ εἶναι ἡ Εἰσαγγελία;
Πῶς τό εἴπαμε; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: πράκτορες
28 Ὀκτωβρίου 1940. Τὸ πρῶτο Μεγάλο Ὄχι.
Γιὰ αὐτὴν τὴν ἡμέρα δὲν μποροῦμε νὰ γράψουμε πάρα πολλά.
Μόνον ἀναφορὰ μποροῦμε νὰ κάνουμε, πρὸ κειμένου νὰ «ξεσκονίζουμε» κάπως τὶς μνῆμες μας, κάπου κάπου, καὶ νὰ μὴ μᾶς ἰσοπεδώνῃ ἡ ἀμνημοσύνη.
Τὸ πρῶτο Μεγάλο Ὄχι λοιπόν, βάσει ἱστορικῶν καταγραφῶν, ποὺ εἰπώθη σὲ μίαν ἥσυχη οἰκία στὴν Κηφισιά, σὲ κάποιον Ἰταλό, ὀνόματι Γκράτσι, λίγο μετὰ τὴν 3η πρωϊνή, στὶς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, ἀπὸ ἕναν κοντόχονδρο μεσήλικα, ποὺ τὸ ὄνομά του ἦταν Ἰωάννης Μεταξᾶς, δὲν ἦταν Ὄχι, ἀλλὰ ἀνακοίνωσις πολεμική.
Τὸ πρῶτο Μεγάλο Ὄχι, ποὺ δὲν ἦταν ἀκριβῶς Ὄχι, ἀλλὰ τελικῶς τὸ γνωστό: «Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο».
Τὸ πρῶτο Μεγάλο Ὄχι, τοῦ τελευταίου ἔπους τῆς φυλῆς μας, ποὺ ἐλέχθῃ διὰ στόματος Ἰωάννου Μεταξᾶ… Συνέχεια
Ὁ σκατάνθρωπος ὑπερασπιζόμενος ἀπὸ μισανθρώπους.
Ἀκοῦστε με…
Ἐὰν κάποιοι διαδικτυακοί μου φίλοι ἤ φίλες, εἶναι ὑπέρ τῆς προσπάθειας προστασίας τοῦ σκατανθρώπου
ποὺ κατέστρεψε τὴν Μυρτῶ, μποροῦν νὰ τὸν υἱοθετήσουν εἰς τὸ σπίτι τους!
Ἐννοεῖται πὼς ζητῶ νὰ φύγουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν χῶρον
καὶ βέβαια δὲν ἔχουν θέσιν, Συνέχεια
Ἡ Βαρδάρκσα «ἀνεβαθμίσθῃ», ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον ἀ-παιδείας σὲ Μακεδονία!!!
Μέ τέτοιους φίλους τί νά τούς κάνῃς τούς ἐχθρούς;Μέ τέτοιους «δασκάλους» καί συγγραφεῖς «γραμματικῶν», «ἱστορίας» τί νά τούς κάνῃς τούς ἐχθρούς;
Ἔχεις ἀνοίξῃ ἤδη τὶς Κερκόπορτες κι αὐτοὶ σαρώνουν τὰ πάντα…
Συνέχεια
Γιατί μίκρυνε ἡ Ἑλληνική ΑΟΖ;
Θὰ πρέπη νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς δὲν εἶναι ἡ θέσις τῆς χώρας ποὺ τὴν κάνει νὰ ἐνοχλῇ ἀλλὰ τὰ νησιὰ τῆς χώρας.
Δὲν εἶναι δυνατὸν μία πορδὴ στὸν χάρτη νὰ κατέχῃ τόσο μεγάλη ΑΟΖ.
Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ κλείνονται τόσο ἄσχημα οἱ Τοῦρκοι ἐπεὶ δὴ κάτι παλιονησάκια τοὺς φράζουν τὴν ἐλευθέρα διακίνησι.
Τὸ ὅ,τι φυσικὰ ὁ μόνος λαὸς τῆς περιοχῆς, ποὺ δύναται νὰ ἔχῃ τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα στὴν θάλασσα, εἴμαστε ἐμεῖς, δὲν φαίνεται νὰ παίζῃ καὶ τόσο σημαντικὸ ῥόλο. Καταπατητές, κατακτητές, βάρβαροι, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν ἱκανότητά μας, νὰ μποροῦμε νὰ ἐνσωματωνόμαστε στὸν περιβάλλοντα χῶρο καὶ νὰ τὸν «βιώνουμε», δὲν μᾶς τὸ συγχωροῦν. Ἐπὶ πλέον ὅμως πάντα ἐπιθυμοῦσαν αὐτὴν τὴν σχέσι, ὁπότε εἶναι πολὺ λογικόν, γιὰ αὐτοὺς πάντα, τὸ νὰ θέλουν νὰ ἐκτοπίσουν ἐμᾶς γιὰ νὰ στρωθοῦν ἐλεύθερα αὐτοὶ καὶ νὰ ἁλωνίζουν… Συνέχεια
Εἴχαμε κάποτε μία ὡραία Ἑλληνικὴ γλῶσσα!
Τα ελληνικά ήταν και παραμένουν μία δύσκολη γλώσσα. Υπήρχε, όμως, στα παλαιότερα χρόνια μία ηθική υποχρέωση των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης να μιλούν και να γράφουν σωστά ελληνικά.
Για να δείχνουν τον σεβασμό τους προς την πανάρχαια γλώσσα μας και για να γίνονται παράδειγμα προς μίμησιν από τον λαό. Σήμερα δυστυχώς ακούμε και διαβάζουμε σοβαρά γλωσσικά ολισθήματα από –υποτίθεται- μορφωμένους ανθρώπους. Καταγράφω χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: Συνέχεια