Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Χλόη

Θάλασσα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0


Εἶναι τὰ μάτια ἀστέρευτα
σὰν τὴ φουρτουνιασμένη θάλασσα
ποὺ μ`ἐρωτεύτηκε,
ὅταν ἀμούστακο
μπαρκάρισα παιδὶ
λατρεύοντας μία μοῖρα
ποὺἔσφαλλα
σὰν νόμισα ὅτι ὁρίζω. Συνέχεια →

Ἐσὺ καὶ οἱ Ἄλλοι…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.

Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν


– – – – τότε μόνο ἐννόησα
– – – – – – – – – – – ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου

– – – – – – – – – – – διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ Συνέχεια →

Εὐτυχία…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εὐτυχία…

 Ἀγκάλιασε τὸ γυμνὸ κορμὶ
ποὺ ἄχνιζε ἀκόμα ἀπὸ τὴ ζέστα τοῦ ὕπνου
Τρέμουλο εὐτυχίας μυστικῆς
τὸν συγκλόνισε
Καὶ ἄφησε τὰ χείλη
τρυφερὰ
ν’ ἀκουμπήσουν
καὶ νὰ χνωτίσουν Συνέχεια →

Πῶς νὰ παλέψῃς;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«Νέκρωσε ἡ σκέψη μου στὸ ἂκουσμα·  μ’ ἒπνιξε ὁ πόνος. Κοίταξα τὴν κυρά μου, στήριγμα καὶ λύτρωση τόσα χρόνια καὶ εἶδα τὸ δάκρυ της νὰ κατηφορίζῃ μέσα στὴν χαρακιὰ του χρόνου.
Πῶς νὰ παλέψῃς αὐτὸν τὸν ἐχθρὸ ποὺ ἡ μοίρα ἒφερε τώρα, στὸ λιόγερμα τῆς ζωῆς·; Πῶς νὰ παλέψης αὐτὸν τὸν ἐχθρὸ ποὺ ὃπλα του εἶναι τὰ λόγια τὰ ψεύτικα, θεός του τὸ χρῆμα καὶ ἀνάγκη του, ἡ ἐξουσία!

Συνέχεια →