(Τὸ «σ» διαβάζετε σὰν τὸ ἀγγλικὸ Sh ἤ τὸ γερμανικὸ sch.)
Σιάκι 1953 τῇ χρονίᾳ.
Ἄνοιξιν καιρός. Τὰ σόνεα οὔλεα ἐλίαν ἄμα ὁ κρύος κρύος ἔτονε.
Τὰ δενδρὰ οὔλεα τσάτσαλα ἔτον ἄμαν τὰ τσιτσεκόπα ἐσκάλωσαν ἀπ΄ ἔναν ἔναν νὰ ντοῦνε ὀξοκά.
Ὁ ἦλεν ἐσκῶθεν κατακέφαλα ἐκεῖνον τὴν ἡμέραν καὶ μαναχὰ δύο λιβόπα ἐπαρλάεβαν ἅπαν ἄσο πέραν τῇ μαχαλᾷ. Σίτεαν ἔρχουτον τ΄ ἀὲρ΄ τὸ νεφεσόπον, ἐτιρλάνγκεβαν μίαν ᾅδα μίαν ἄκει θαρεῖς καὶ ἐπροσονειδίαζαν τὸν ἧλεν. Συνέχεια
«…Εθελοντές από την Βόρειο Ήπειρο στο έπος του ’40
Σταύρος Στέλιος, από το Λαζάτι Αγίων Σαράντα: Στις 25 Νοέμβρη 1940 κατατάχθηκα εθελοντής πολέμου στον ελληνικό στρατό. Ήμασταν περίπου 500 στο 39-ο σύνταγμα ευζώνων. Φθάσαμε στο μέτωπο του πολέμου στο Τεπελένι στο Ύψωμα του Παπακώστα, στο μέρος που λεγόταν Γκόλιγκα, και πολεμήσαμε για την πατρίδα.
Δεν περιγράφεται με λόγια το να είσαι στον Γκόλιγκα Τεπελενίου, στο υψηλότερο ύψωμα, να σε σφυροκοπούν 80 πυροβόλα του εχθρού μέσα στην χιονοθύελλα, ημέρα και νύκτα, δεν περιγράφεται. Συνέχεια
Ἄρχισαν πάλι οἱ συνήθεις εἰκόνες, ὅπως καὶ κάθε χρόνο τελευταῖα, μὲ τὴν συνήθη παραπληροφόρηση.Ὄχι, δὲν εἶναι καθόλου σωστὸ αὐτό.
Π.χ. ὁ Ὧρος μὲ τοὺς ἄλλους Θεοὺς ποὺ γεννιοῦνται μαζί, ὅπως τὸν Ὄσιρη, ἔχουν νὰ κάνουν μὲ θερινὸ μήνα.
Ὁ Μίθρας ἔχει τὴν γενέθλια ἑορτὴ του τὴν ἐαρινὴ ἰσημερία. Συνέχεια
Τὸν ἔλεγαν Σωτήρη.
Ἕνας ὑψηλός, λυγερόκορμος, καλοβαλμένος νέος. Ἀπὸ τὴν Σταυρούπολι Θεσσαλονίκης. Μόνιμα γελαστός, πρόθυμος, πειθαρχικός. Ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες ποὺ ἡ ἐμφάνισις καὶ συμπεριφορά τους, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἱστορία, ποὺ παρὰ τὸ νεαρό της ἡλικίας, κουβαλοῦν στὶς πλάτες τους, σοῦ μένουν ἀξέχαστοι. Συνέχεια
Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου Ἁλώσεως τοῦ Παλαμηδίου (30 Νοεμβρίου 1822) νὰ ἀφιερώσουμε κάποιες ἀράδες στὸν Πρωταγωνιστὴ τοῦ μεγάλου ἐκείνου ἐπιτεύγματος, τὸν λιγότερο καὶ ἴσως …καθόλου γνωστό, Δημήτριο Μοσχονησιώτη! 
Ὅπως συμβαίνει πάντα (κακῇ τῇ μοίρᾳ ἢ ἡ καλλιέργεια τῶν κακῶν χαρακτηριστικῶν τῆς ἑλληνικῆς ῥάτσας, ἀπὸ ἐπιτηδείους ἐξουσιαστές;) ἐκεῖνοι οἱ ὅποιοι πιστοὶ στὸ ὑπὲρ Πατρῖδος καθῆκον μάχονται ἕως ἐσχάτων καὶ δὲν λαμβάνουν τὴν πρέπουσα ἀναγνώριση, τοὐλάχιστον ἐκείνη ποὺ ἱστορικὰ τοὺς ἀναλογεῖ… Συνέχεια
Τον μύθο μας παραδίδει ο Πλούταρχος, στο Περί Γυναικείων Αρετών, 248a.
Για να τιμωρήσει τον Ιοβάτη, τον άπιστο βασιληά των Λυκίων, ο ήρως Βελλερεφόντης ορμαίνεται από την θάλασσα προς τα μεσόγεια, σέρνοντας πίσω του ένα.. τσουνάμι, ένα πελώριο κύμα της θαλάσσης, που κατακλύζει τον κάμπο ολόκληρο κι αφανίζει τα έργα των ανθρώπων: «καὶ θέαμα δεινὸν ἤ ἐπομένης μετεώρου τῆς θαλάττης καὶ ἀποκρυβούσης τὸ πεδίον». Συνέχεια
