
Γέφυρα Πλάκας, πότισμα προβάτων. Φωτ. Κατσούλης Σοφοκλῆς
«Καλλίτερα νὰ εἶχαν πέσει τὰ σπίτια μας παρὰ τὸ γεφύρι»…. Μ’ αὐτὴ τὴν φράση οἱ κάτοικοι τῶν χωριῶν τῶν Τζουμέρκων μεταφέρουν τὸν πόνο καὶ τὴν πίκρα καθῶς τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς, 1ης τοῦ Φλεβάρη 2015, χάθηκε ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ στὰ θολὰ νερὰ τοῦ Ἀράχθου!
Τὸ ἱστορικό γεφύρι τῆς Πλάκας ἔπαψε νὰ ὑπάρχῃ. Μπορεῖ νὰ ἄντεξε στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου, ὅμως δὲν ἄντεξε τὴν μεγάλη καταιγίδα ποὺ χτύπησε τὴν περιοχὴ. Συνέχεια



«…Ὅπως ὁ ἀρχιτέκτονας ἀρχίζει τὸ σχέδιο ἑνὸς νέου κτίσματος μὲ τέσσερεις ἀπλὲς γραμμὲς οἱ ὁποῖες ὁρίζουν ἁδρᾶ τὰ ὅρια τοῦ νέου κτιρίου, ἔτσι, πιστεύω πὼς καὶ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀρχίσουμε τὸ κτίσιμο μιᾶς νέας ἐποχῆς γιὰ τὴν Ἑλλάδα.