Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)

Ἀγγελόπουλοι: οἰκογένεια παντὸς καιροῦ!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Θὰ θέσω μόνον ἕνα ἐρώτημα, ἀναφορικῶς μὲ τὸ παρακάτω κείμενον:

Ἡ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ  ἐδημιουργήθη σὲ μίαν περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ἐλευσίνα, ὅπου οὐσιαστικῶς ἐτελοῦντο πάσῃς φύσεως ἱερουργίες-μυστήρια στὴν ἀπωτάτη ἀρχαιότητα.  Αὐτὸ ἴσως σὲ κάποιους νὰ εἶναι γνωστό. Τὸ λιγότερον γνωστόν εἶναι ὅμως ἡ ἴδια ἡ περιοχή. Ἡ «ἱκανότης» αὐτοκαθάρσεώς της καὶ τὸ εἶδος τῶν τελετῶν ποὺ συνέβαιναν ἐκεῖ, διότι «κάτι» ἔλεγε. Κάτι  «ἔδιδε» στὸν συμμετέχοντα. 

Γιά ποιόν λόγο λοιπόν ἐπροτιμήθῃ ἡ Ἐλευσίνα; Μία περιοχὴ πανέμορφη, ἐν τελῶς παρθένος ἀπὸ κάθε παρέμβασι καὶ ὑψηλῶν «μυστηριωδῶν» ἐνεργειακῶν πεδίων; Τί προσπάθησαν νά ἀλλοιώσουν ὅλοι αὐτοί, καὶ οἱ Ἀγγελόπουλοι ἐπίσης, στό τοπίον τοῦ Θριασίου πεδίου; Καί τί κατάφεραν; Τελικῶς,  ἡ ἄγνοια ἢ ἡ Συνέχεια →

Ἐκδηλώθηκε τό τσίρκο τῆς ΔΗΜΑΡ γιά τήν Συρία!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«Η πρόσφατη χρήση χημικών όπλων κορυφώνει τη φρίκη και τον τρόμο από μια σύγκρουση χωρίς διαφαινόμενο τέλος, που τείνει να αποσταθεροποιήσει τόσο τις γειτονικές χώρες όσο και ευρύτερα την περιοχή της Μέσης Ανατολής με σοβαρές επιπτώσεις διεθνώς αλλά και για τη χώρα μας.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δράσει άμεσα ώστε να αποδοθούν οι ευθύνες για την εγκληματική χρήση χημικών όπλων, να ασκήσει όλες τις δυνατές διπλωματικές και πολιτικές πιέσεις για την ταχύτερη παύση των εχθροπραξιών και την εξεύρεση πολιτικής λύσης, μεταξύ όλων των εμπλεκομένων πλευρών προς το συμφέρον του συριακού λαού που θέλει να ζει δημοκρατικά χωρίς την καταπίεση και την αυθαιρεσία του καθεστώτος Άσαντ». Συνέχεια →

Ἀπό πότε μωρέ ἀπαγορεύεται τό ἐλευθέρως «θρησκεύεσθαι»;

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ἐὰν εἶναι καλὴ ἤ κακὴ ἡ κάθε κομματικὴ παράταξις. Νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνομαι. Δὲν ἀξίζει…
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει, καὶ μὲ τὸ ὁποῖον ὀφείλουμε νὰ ἀσχοληθοῦμε σοβαρά, εἶναι τὸ ἐλευθέρως «θρησκεύεσθαι» στὴν χώρα μας. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ ἐὰν κάποιοι ἔχουν τὸν κῶλο ἐμπρὸς καὶ κάποιοι ἄλλοι τὸν ἔχουν πίσω. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα μας σήμερα.

Τώρα μιλάει, ὑποτίθεται, ὁ καλὸς χριστιανός… Χά!

Συνέχεια →

Ποιός ἀνέλαβε νά σώσῃ τήν ἀρκούδα εἴπαμε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Νὰ ξεκαθαρίσω κάτι, γιὰ ἀρχή. Σιχαίνομαι κάθε κόμμα, ἀπόκομμα, τελεία.
Μέσα στοὺς πρώτους καὶ σημαντικοτέρους ποὺ μοῦ προκαλοῦν ἐκνευρισμό, ἐφ΄  ὅσον συζητᾶμε γιὰ κόμματα, εἶναι τρεῖς: ἡ χρυσὴ αὐγή, ὁ τΣΥΡΙΖΑ καὶ τὸ ΚΚΕ. (Καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα, ἀποκόμματα, τελεῖες αἰσθάνομαι ἀναλόγως …ὄμορφα, ἀλλὰ αὐτοὶ οἱ τρεῖς, ἐκτὸς ἀπὸ κομματικοὶ μηχανισμοὶ, ποὺ εἶναι,  ἐμπεριέχουν καὶ τὸν «σωτήρα» στὰ ὅσα διαδίδουν πὼς τοὺς ἀφοροῦν!!!)
Συνεπῶς, οὐδέποτε θὰ λάβω τὸ μέρος τοῦ ἑνὸς ἤ τοῦ ἄλλου. (Μπορῶ ὅμως νὰ διακρίνω, ὅταν ὑπάρχουν, τὰ ὅποια καλά τους.)
Αὐτὴ ἡ ἀπόστασις  ὅμως μὲ βοηθᾶ πάντα νὰ ἔχω μία, κάπως πιὸ καθαρή, ἀντίληψι γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μου. Ἰδίως ἐὰν στόχο τους ἔχουν, ὅλοι αὐτοί, τὸ νὰ προβάλουν, νὰ διαφημίσουν ἤ νὰ διαφημίσουν …«δυσφημῶντας» τὰ μαγαζάκια τους.
Πρὸς τοῦτο ὅταν διακρίνω προσπάθειες «ἀνεβάσματος» κάποιου κόμματος, ἀπὸ ὅποια πλευρὰ κι ἐὰν προέρχεται, ἐκνευρίζομαι πολύ! Πάρα πολύ! Τὰ Συνέχεια →

Ὁ Αὔγουστος τοῦ φὀβου μου

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Το παραμύθι του σοκ έλαβε επίσημα τέλος. Για σοκ θα μιλούσαμε αν κάποιο πρωί σε πετούσαν ξαφνικά από το σπίτι σου δίχως να το περιμένεις. Τώρα πλέον το περιμένεις. Σε προειδοποίησαν με τον πλέον επίσημο τρόπο. Το άφηναν να διαρρεύσει επί μήνες. Δεν αντέδρασες. Το αντίθετο, πήγες διακοπές.

Δε σε κατηγορώ. Αυτό είχες ανάγκη. Άλλωστε ίσως και να μην πίστεψες ότι θα σου πάρουν το σπίτι. Όμως τώρα σε προειδοποίησε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών. «Αν δε σου πάρουμε το σπίτι, θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», σου είπε.

Αν μάθαινες ότι ξέσπασε φωτιά κοντά στο σπίτι σου θα Συνέχεια →

Ναὶ καλὲ σοῦ λέω… Ὁ Παπανδρέου φταίει γιὰ ὅλα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἔγινα …λαθρακουστής, κατὰ λάθος. Δὲν τὸ ἐπεδίωξα ἀλλὰ μοῦ προέκυψε.
Βλέπετε εἶχα κυριολεκτικῶς καὶ φιλοτίμως ἀράξει στὴν βεράντα μου μὲ ἕνα βιβλίο, μήπως καὶ καταφέρω νὰ τὸ μελετήσω ἐπὶ τέλους,  ἀλλὰ οἱ γείτονες εἶχαν ἐπισκέψεις. Καὶ τὶ ἐπισκέψεις!!! Φωνακλάδηκες!!!

Ἐκεῖ λοιπὸν ποὺ ἐπάκχιζα νὰ συγκεντρωθῶ μεταξὺ Σουλίου καὶ Πάργας νὰ ὁ παπποῦς ἀπὸ δίπλα νὰ φωνάζῃ, σχεδὸν νὰ οὐρλιάζῃ, πρὸ κειμένου νὰ ἀκουσθῇ, διότι τὸ GAPατο τοῦ προέκυψε κύριος ὑπεύθυνος ὅλων τῶν κακῶν τῆς Μοίρας του. Καὶ νὰ τὰ καντήλια καὶ νὰ οἱ κατάρες καὶ νὰ οἱ ἀπειλές…
Μαζύ  του κάποιοι συγγενεῖς του, ἀνεψούδια του, ποὺ ὅλο καὶ ἤθελαν νὰ μιλήσουν ἀλλὰ ὁ παπποῦς εἶχε πάρει φόρα, φόρα κατηφόρα…
«Γιατί βρέ θεῖο; Δέν ἔκανε λάθη ὁ Ἀνδρέας;», ἐτολμησε νὰ πῇ μία ἀνεψιά του.
Ποιός εἶδε τὸν θεὸ καὶ δὲν τὸν ἐφοβήθη.
«Μά τί λές ἀνεψιά;  Ὁ Ἀνδρέας ἔδωσε ψωμάκι στὸν κόσμο. Φάγαμε ψωμί… Χορτάσαμε… Τί λές; Ποιός σοῦ ἐφούσκωσε τά μυαλά σου καί λές τέτοια πράγματα; Παπαριές… Ναί, παπαριὲς λές…»
Ποῦ νά τολμήσῃ νά ξαναμιλήσῃ ἡ ἀνεψιά του; Συμφωνοῦσε ὑποχρεωτικῶς…

Συνέχεια →