Στὴν Ἀγγλία στὸ στάδιο Γουέμπλει ἔγινε «κάλεσμα»-προσευχὴ ἀπὸ τὸν Μουεζίνη, πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Iftar.
Τὸ Ῥαμαζάνι, ὁ ἱερὸς μουσουλμανικὸς μῆνας, ξεκίνησε ἐφέτος στὶς 7 Μαΐου.
Περιλαμβάνει δύο κύρια γεύματα: τὸ Σουχοῦρ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνατολή, καὶ τὸ Ἰφτάρ, μετὰ ἀπὸ τὴν δύση. Στὸ Ἰφτὰρ ποὺ ἀκολουθεῖ μετὰ τὸ τέλος τῆς ἡμερησίαας νηστείας, εἶναι εὐπρόσδεκτα καὶ ἄτομα ποὺ δὲν ἀσπάζονται τὸν μωαμεθανισμό. Συνέχεια
Πολὺς λόγος ἔγινε γιὰ τὴν …ἀποπομπὴ τοῦ μπένυ. Πολὺς λόγος ἔγινε καὶ γιὰ τὴν «ἀνταμοιβὴ» (ἤ, ἄλλως, ἀποκατάστασιν) τοῦ καμίνιους σὲ ἐκλόγιμο θέσιν, στὸ ψηφοδέλτιο ἐπικρατείας τοῦ μΠατΣοΚ.
Διότι, ὡς γνωστόν, τὸ καμίνιους ἦταν, εἶναι καὶ πολὺ πιθανὸν συντόμως νὰ ξαναγίνῃ «χρησιμότατον»…
Δὲν «καίγονται» τέτοια «χαρτιὰ» ἀπὸ τοὺς γνωστούς μας (πάντα προνοητικοὺς) τοκογλύφους.
Εἶναι πλέον γεγονὸς καὶ ἐπιστημονικὰ ἀποδεδειγμένο πὼς ὁ δείκτης εὐφυΐας (IQ) τῶν ἀνθρώπων μειώνεται στὶς ἀναπτυγμένες χῶρες.
Ὅπως ἀναφέρει τὸ ἀμερικανικὸ δίκτυο «NBC», οἱ ἄνθρωποι τείνουν νὰ γίνονται πιὸ «χαζοί». Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς αὐτὲς οἱ ἐκλογές, δημοτικές, περιφερειακὲς καὶ εὐρωβουλευτικές, ἦσαν ἡ χαρὰ τῆς γελοιότητος.
Ὅ,τι πιὸ τίποτα ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Τιποτιστᾶν μᾶς προέβαλε τὴν φάτσα του, μᾶς κουνοῦσε τὸ δάκτυλο καὶ τελικῶς, σὲ ἀρκετὲς ἐκ τῶν περιπτώσεων, σήμερα κατέχει κάποιαν ἀπὸ τὶς πλέον ἀκριβοπληρωμένες θέσεις τῆς (τάχα μου) διοικήσεως.
Τὸ ἀποκορύφωμα ὅμως ὅλων αὐτῶν εἶναι τὰ ὅσα διεδραματίσθησαν στὴν Ἀττικὴ καί, κυρίως, στὸν Δῆμο Ἀθηναίων, ὄπου, κατὰ τὰ γνωστά, τὸν πρῶτο λόγο ἔχουν τὰ συμφέροντα τοῦ μπάρμπα τους τοῦ γιώργη πSoros.
Κοινῶς μᾶς ἔπαιξαν κατὰ πῶς βολεύοντο κάποιοι κι ἐμεῖς, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, χορέψαμε.
Συνέχεια
Πατούλης ἤ δούρου;
Δίλημμα σκληρό… Σκληρότατον…
