Οἱ χαλύβδινοι κανόνες τοῦ πολιτικοῦ γίγνεσθαι

Οἱ χαλύβδινοι κανόνες τοῦ πολιτικοῦ γίγνεσθαι καὶ οἱ συνέπειες τῆς τηρήσεώς τους.

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

Τὸν δημόσιο βίο τῶν ἀνθρώπων διέπουν κανόνες – «νόμοι» κατὰ τὴν μαρξιστικὴ φρασεολογία. Εἶναι λάθος -ὀλέθριο μάλιστα- τὸ νὰ νομίσῃ κάποιος πὼς οἱ κανόνες αὐτοὶ «εἶναι γιὰ πέταμα». Κάθε ἄλλο! Ἐπειδὴ ὅμως, ὅπως ἐτόνισε καὶ ὁ Δημήτρης Χατζής, «ἀλέθεται [καθημερινὰ] ὁ ἄνθρωπος μὲ τοῦτο καὶ μὲ ἐκεῖνο καὶ τὸ ἄλλο καὶ δὲν προλαβαίνει νὰ πάρῃ χαμπάρι τὸ τί γίνεται γύρω του», καλὸ εἶναι νὰ θυμηθοῦμε τὸν βασικό, τὸν χαλύβδινο κανόνα, ποὺ ἀπαρέκκλιτα ὀφείλει νὰ τηρῇ ὁποιοσδήποτε ἀπευθύνεται σὲ πλήθη∙ συγκεκριμένα:
Συνέχεια





Διατὶ μία ἑξακομματικὴ βουλὴ ἦταν …προγραμματισμένη!!!

Τὴν ἤθελαν, τὴν προπαγάνδιζαν, τὴν προετοίμαζαν ἐδῶ καὶ χρόνια. Συνέχεια





Γιὰ δὲς χαρὰ τὸ …«ἀπερχόμενον»!!!

Δὲς χαρὰ καὶ βγᾶλε συμπέρασμα γιὰ τὸ πόσο …ἧττα ἦταν αὐτὴ ἡ …«ἧττα»!!!

Ἀνάλογος περίπτωσις, πάλι ἀπὸ τὸ ἴδιο ἄτομον, πρὸ περίπου ἐνὸς μηνός, ὅταν ἀνεκοίνωσε πὼς θὰ προκηρύξη ἐκλογές.
Καί, διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς σᾶς παραθέτω καὶ ἔνα ἀκόμη νούμερο, μαζὺ μὲ τὴν χαρά του, ὅταν ἀποχωροῦσε…

Συνέχεια





Δὲν εἶναι διακοσμητικὲς χρυσὲς ἁλυσίδες αὐτὰ ποὺ μᾶς πνίγουν…

Καί,  ἐν μέσῳ πολιτικῶν σωτήρων ποὺ μᾶς χρεωκόπησαν καὶ ἔρχονται μὲ μανία νὰ μᾶς σώσουν, γιατί ἐμεῖς οἱ κοινοὶ θνητοὶ ἁπλᾶ δὲν ξέρουμε τὸ καλό μας… Συνέχεια





Θὰ χορτάσουμε ἀπὸ κάθε λογῆς «κούλλλιιι-δες»…!!!

Ἡ μασσωνοκρατία, ἡ λεσχοκρατία καὶ ἡ ἱδρυματοκρατία ἐλέγχουν ἀπολύτως τὰ (φερόμενα ὡς) κομματικὰ στελέχη τῆς χώρας μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε σὲ κάτι καλλίτερο, μέσα ἀπὸ τὶς δικές τους (ἂς ποῦμε…!!!) προτάσεις. Ὅλοι τους, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, εἶναι τόσο πολὺ διαπλεκόμενοι, ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, δίχως νὰ ὑπερβάλουμε, πὼς πράγματι εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ἐδῶ γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν, μοιράζοντας χάνδρες καὶ καθρεπτάκια στοὺς ἰθαγενεῖς, πρὸ  κειμένου νὰ τοὺς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει ἔως τὸ τελικὸ κτύπημα.  Συνέχεια





Ὑπάρχουν πάντα καὶ τὰ πολὺ …χειρότερα!!!

Ἐὰν αἰσθάνεσθε ἐντελῶς τελειωμένοι…
…πὼς ἡ ἄθλια ὕπαρξίς σας ἔχει πιάση πᾶτο…
…πὼς δὲν σᾶς ἔχει μείνη κάτι ἄλλο παρὰ νὰ δέσετε μία πέτρα στὸν λαιμό σας καὶ νὰ φουντάρετε στὸ κοντινότερο λιμάνι…
…ἁπλὰ σκεφθεῖτε πὼς ὑπάρχει κάποιος, ποὺ ἔχει κάνη δερματοστιξία (τατουάζ) τὸν Μιχαλολιάκο…

Συνέχεια