Τὸ παρακάτω κείμενον, ποὺ θὰ σᾶς παρουσιάσω, ὑπογράφεται ἀπὸ τὴν Ἐρινύα.
Δὲν τὴν γνώριζα καὶ εἰλικρινῶς, χάρηκα πάρα πολὺ γιὰ τὶς σκέψεις της.
Δὲν καταπιάνεται μόνον μὲ τὸ πρόσφατον ἔκτρωμα τῆς κοινοπραξίας ΜΠΙΡΛΝΤΜΠΕΡΓΚ-ΕΛΙΑΜΕΠ, ἀλλὰ μὲ τὶς γενικότερες ἀρχὲς τοῦ κακοῦ, ποὺ λέγεται γραμματικὴ Τριανταφυλλίδου.
Μϊα γραμματικὴ ποὺ πέταξε ἐκτὸς τὶς Δοτικές, τὰ τριτόκλιτα καθῶς ἐπίσης πέρασε στὸν γραπτὸν λόγο τὸ πρῶτο μεγάλον Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες
Ἐξωγήινη ζωή: Ἕνα ἀρχαῖο Ἑλληνικό ἐρώτημα.
To δικό μου σχόλιο σε όσα θα διαβάσετε
Συνέχεια
Ἡ ξεχωριστὴ σχέσις τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων μὲ τὸν σκύλο.
Το παρακάτω κείμενο που θα διαβάσετε, αφορά στην σχέση που είχαν αναπτύξει εξ’αρχής οι αρχαίοι ημών, με όλα τα πλάσματα της φύσης κι ιδιαιτέρως με τον σκύλο.Μια σχέση σχεδόν ισότιμη του ανθρώπου.
Ὅταν τὸ 1931 οἱ Φυλακὲς ὑπερχείλισαν ἀπὸ ὀφειλέτες τοῦ Δημοσίου!
Όποιος δεν θυμάται την ιστορία του,είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει…
…………………………………..
…………………………………..
Η Κυβέρνηση Βενιζέλου σε γελοιογραφία του Νίκου Καστανάκη (1929).
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Παρουσιάζονται συχνά σημαντικές πτυχές της προηγούμενης μεγάλης κρίσης που χτύπησε τη χώρα μας στις αρχές τηςδεκαετίας του 1930. Δεν έχει όμως ακόμη αποκαλυφθεί το δράμα που έζησε ο ελληνικός λαός όταν «αι φυλακαί του κράτους εγέμισαν από τους οφειλέτας του Δημοσίου και το υπουργείον υπεχρεώθη να τους απολύση!», όπως έγραφαν οι εφημερίδες. Ενώ οι επιχειρήσεις έκλειναν η μία πίσω από την άλλη και οι ξένοι Συνέχεια
Ὅταν ὁ Φωτοφόρος Ἀπόλλωνας – Ἡλίου ἔγινε τὸ «Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας».
Γράφει ο Αντώνιος Αντωνάκος
(Φιλόλογος-Ιστορικός)
Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι “Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο” (αγγλιστί “Liberty enlightening the World” γαλλιστί “la Liberte eclairant le monde”), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης. Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Ὁ Δοῦλος Δασκαλογιάννης, γραμματικὸς τοῦ Καστελιοῦ…
Σήμερα, λόγῳ τῆς ἡμέρας, καὶ λόγῳ τῆς βλακείας μας, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ὅ,τι χρειαζόμεθα κάπου κάπου νὰ μαθαίνουμε τὶς ῥίζες μας, ἕνα μικρὸ ἀφιέρωμα.. Τόσο δά..
Στὸν Μέγιστο Δασκαλογιάννη… Συνέχεια