Ἡ πολυδιαφημιζομένη θετικὴ σκέψις, τὰ τελευταία χρόνια, εἶναι μία -ἐν δυνάμει- μεγίστη παγίδευσις ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς ἐγκλωβίσῃ σὲ ἀκόμη μεταλύτερες ἐμμονὲς ἀπὸ αὐτὲς ποὺ διαθέτουμε. Κι αὐτὸ διότι γιὰ νὰ μπορέσῃ ἡ θετικὴ σκέψις νὰ γίνῃ ὅπλο μας ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ «καθάρουμε» ὅλον τὸν πεποιθησιακό μας μηχανισμὸ ἀπὸ βαρίδια καὶ ἀγκυλώσεις. 
Ὁ κάθε ἄνθρωπος κουβαλᾶ ἕναν ὁλόκληρο μηχανισμὸ ἀπὸ πεποιθήσεις, ἀπόψεις κι ἐμμονές. Πατᾶ ἐπάνω σὲ αὐτὸ τὸ ἀτομικό του οἰκοδόμημα καὶ πορεύεται στὴν ζωή του, στὶς σχέσεις του καὶ στὰ ὄνειρά του, μονίμως ἀγκυλωμένος ἐπάνω στὸν πεποιθησιακό του μηχανισμό, γιὰ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ.
Ἠ θετικὴ σκέψις, ἔτσι, γενικόλογα, δὲν ὁδηγεῖ τὸ ἄτομον κάπου συγκεκριμένα καὶ ἀσφαλῶς, παρὰ μόνον τοῦ ἀποδεικνύει πὼς ναί, ὐπάρχουν καὶ ἄλλες ὀπτικὲς γιὰ τὸν κόσμο μας καὶ γιὰ τὶς ζωές μας. Ὅμως ὄλα αὐτά, γιὰ νὰ παύσουν νὰ διαίπονται ἀπὸ τὴν τυχαιότητα ἀπαιτῶνται δραστικὲς ἀλλαγὲς στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον κάποιος ἀντιλαμβάνεται τὴν ζωὴ καὶ τὸν κόσμο μας.
Ἡ βάσις λοιπὸν γιὰ νὰ λειτουργῇ διαρκῶς ὡς ὅπλον τοῦ ἀτόμου ἡ θετικὴ σκέψις εἶναι ἡ κάθαρσις ὅλων ἐκείνων τῶν ἀπόψεών του, ποὺ τὸ κρατοῦν φυλακισμένο στὶς φοβίες καὶ στὶς ἀνασφάλειες. Ἐν ὀλίγοις… Τὸ νὰ μπορῇς, περιστασιακῶς, νὰ βλέπῃς ἔξω ἀπὸ τὸ παράθυρο τῆς φυλακῆς σου τὸν κόσμο, δὲν σοῦ προσφέρει κι ἐμπειρίες ἐλευθερίας. Ἄρα ἡ θετικὴ σκέψις, ὡς «λαθρο-ματιὲς ἐλευθερίας», δὲν βοηθοῦν ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀλλὰ χρονοκαθυστεροῦν ἀπὸ τὴν μία καὶ μόνη πανανθρώπινο Ἀνάγκη τῆς αὐτογνωσίας.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.