Βελήκα Τράικου.

Κάποια πρόσωπα, κάποιες μορφές, κάποιοι ἥρωες, ἀναλόγως τοῦ σημείου ποὺ εὑρίσκοντο κατὰ τὴν διάρκεια ἀγώνων, δὲν δίστασαν νὰ προσφέρουν τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Δὲν λογάριασαν τὴν ζωή τους, τὴν κοινωνική τους ὑπόστασιν ἤ τὴν βολή τους. 
Ὅρμηξαν σὲ ἀγῶνες, σὲ δρόμους ἤ ἀκόμη καὶ στὸ θάνατο, μὲ αὐταπάρνησιν κι Ἔρωτα γιὰ τὴν Ἑλλάδα!
Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν ἦταν σὲ κάποιο μέτωπο ἤ σὲ κάποιο χαράκωμα ἤ σὲ μίαν ἀποστολὴ μεταφορᾶς μηνύματος. Συνέχεια →

Ἔχω ψηλώσει τώρα τελευταῖα!

Δὲν ξέρω πῶς γίνεται, ἀλλὰ τώρα τελευταῖα ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Μὰ πάρα πάρα πολύ! 

Φυσιολογικὰ τὸ ὕψος μου ἔπαψε νὰ ἀλλάζῃ γύρω στὰ 17. Ἔμεινα στὸ 1,70 περίπου, ἕνα κανονικὸ (μὲ τὰ δικά μου δεδομένα) ὕψος. Μάλιστα, τὰ τελευταῖα χρόνια, λίγο τὰ διάφορα γεγονότα καὶ τὰ συναισθήματα ποὺ γεννοῦσαν, λίγο τὰ βάρη τῆς ζωῆς, λίγο ἡ ἡλικία ποὺ τρέχει…..Ἔνοιωθα πὼς τὸ 1,70 μειωνόταν σταδιακῶς.. Συρρίκνωσις λέγεται αὐτό ἐὰν δὲν τὸ ξέρετε. Τώρα τελευταῖα ὅμως κάτι ἔχει συμβεῖ. Ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Δὲν ξέρω πῶς γίνεται καὶ πηγαίνω ἐνάντια στοὺς νόμους τῆς φύσεως… Ἀλλὰ γίνεται. Κάτι στὸ περπάτημά μου, κάτι στὸ βλέμμα μου, κάτι στὴν καθημερινότητά μου, κάτι Συνέχεια →

Οἱ Ἕλληνες πάντα ἐσέβοντο τοὺς θεοὺς τῶν ἄλλων.

Οἱ Ἕλληνες. Ὄχι οἱ κάφροι.
Οἱ Ἕλληνες, ἔνθεοι ἤ ἄθεοι, πάντα πρόσεχαν νὰ μὴ προσβάλουν ἤ νὰ μὴ θίξουν τὰ πιστεύω τῶν ἀλλοπίστων. Δὲν εἰρωνεύοντο, δὲν ὑποτιμοῦσαν καὶ ἰδίως δὲν ἐξύβριζαν.
Σήμερα βέβαια γιὰ νὰ εὕρῃς Ἕλληνα χρειάζεσαι τὸ φανάρι τοῦ Διογένους σὲ μέγεθος …Σελήνης… Κι ἐάν…

Ψίτττ…
Ἐκεῖ στὸν ΣΥΡΙΖΑ…
Τὸ νὰ μὴ πιστεύῃς στὴν ὀρθοδοξία δὲν σημαίνει πὼς πρέπει νὰ ὑβρίζῃς χυδαιότατα τὴν θρησκεία καὶ τὰ ἱερὰ τῶν πιστῶν. Συνέχεια →

Ἀξία ζωῆς 1,40 εὐρώ.

Τόσο ἐκόστιζε ἡ ζωὴ ἑνὸς παλληκαριοῦ ποὺ δὲν εἶχε ἤ δὲν ἤθελε νὰ πληρώσῃ ἕνα εἰσιτήριο.
Κι ἐπεὶ δὴ οἱ καιροὶ ποὺ διανύουμε εἶναι ἰδιαιτέρως πονηροί, θὰ σταθῶ στὸ «δὲν εἶχε» κι ὄχι στὸ «δὲν ἤθελε».
Δὲν θὰ καταπιασθῶ μὲ σχόλια διαφημιστικὰ ποὺ ἀνεβάζουν τὶς πωλήσεις τῶν σκουπιδο«βιβλίων» κάποιων. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὅσο κι ἐὰν ἀσχοληθῇς μὲ τὰ κόπρανα, κόπρανα παραμένουν… Ἄσε τελικῶς ποὺ βρωμίζεσαι…
Θὰ ἀσχοληθῶ μὲ μίαν παράμετρο ποὺ δὲν διάβασα κάπου καὶ ποὺ ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρότερα.

Αὐτὸ τὸ παλληκάρι δὲν ἐπλήρωσε εἰσιτήριο. 1,40 εὐρὼ ἦταν τὸ κόστος. Ἕνα ποσὸ ποὺ ἴσως νὰ μὴν ἔλειπε ἀπὸ τὸ πορτοφόλι του ἐὰν ἠργάζετο ἤ ἐὰν τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα τῆς χώρας ἦσαν διαφορετικά.
Ὅμως δὲν εἶναι διαφορετικά. Καὶ γιὰ νὰ πηδήξῃ ἀπὸ τὸ ὄχημα ἀποδεικνύει φιλότιμο, κάτι ποὺ δυστυχῶς ἔχουμε χάσει πρὸ πολλοῦ. Ἀφῆστε δὲ ποὺ Συνέχεια →

Ἔχω πατέρα ἀστροφυσικό, μητέρα ἰατρό…

Νὰ σᾶς τὰ πῶ πιὸ ἁπλᾶ, ὡς ἀπόφοιτος γυμνασίου ποὺ εἶμαι, μήπως καὶ τὸ καταλάβετε;

ἔχω πατέρα ἀστροφυσικό..συγγραφέα… ὀμορφάνδρα… ὁ τέλειος ἄνδρας ρὲ παιδί μου. Ἐντάξει;
Καὶ ἐγὼ ὁ υἱός του, εἶμαι… ἀμόρφωτος…. ῥεμάλι… κακάσκημος… βρωμιάρης.. κατ’ ἐπιλογήν μου ἄνεργος καὶ κάθε φορὰ πού  μὲ κράζουν, λέω τὰ καλά του πατέρα μου. Συνέχεια →

Τί γνωρίζουμε γιά τό ἐλαιόλαδον;

Ἐλαιόλαδον… τὸ ἱερόν…
Τὸ θαῦμα… Τὸ δῶρο τῆς βροχῆς, τοῦ χώματος καὶ τοῦ ἀέρος…
Ἐλαιόλαδον τὸ θαυματουργόν… Τὸ ἰδανικόν…
Τί γνωρίζουμε ὅμως γιά αὐτό; Μήπως πρέπει νά ἀρχίσουμε σιγά σιγά νά ἐρευνοῦμε σέ βάθος τό τί πρέπει νά γνωρίζουμε πρό κειμένου πράγματι νά μποροῦμε νά ἀπολαμβάνουμε ὅλα αὐτά πού ἔχει νά μᾶς προσφέρῃ; Συνέχεια →