Ἡ φάρσα τῆς  28ης Ὀκτωβρίου, 2013

Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα παρά μόνο σε θεσμούς και υποχρεώσεις  που απορρέουν από αυτούς. Αν και δεν είμαι ειδικός για το πρωτόκολλο των παρελάσεων, εντούτοις έγινε τόση άσκοπη συζήτηση στα ΜΜΕ και ειπώθηκαν τόσες λεπτομέρειες που ο κάθε ακροατής των ειδήσεων έγινε ειδικός στο πρωτόκολλο και φορτίστηκε με τόση άχρηστη πληροφόρηση που στο τέλος παρέμεινε μπερδεμένος για την ουσία της υπόθεσης.

Με συντονισ Συνέχεια

Στάσις πληρωμῶν κι ἔξοδος ἀπό τό εὐρώ τώρα;

Στάσις πληρωμῶν κι ἔξοδος ἀπό τό εὐρώ τώρα;Ναί, γιατί ὄχι;
Νὰ χάσουμε περισσότερα ἀποκλείεται. Νὰ κερδίσουμε ναί, ἔχουμε πολλὲς πιθανότητες.
Βέβαια, ἔχει προηγηθῇ τὸ πλιάτσικο, ἡ καταστροφή, ἡ δήμευσις… Ὑπογραφὲς ποὺ καθιστοῦν πιὸ δύσκολη τὴν ἄνοδο καὶ τὴν ἀνάκαμψι, ἀναφορικῶς μὲ τὴν περίοδο ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ κάνουμε. Σαφῶς καὶ ἦταν πολὺ καλλίτερο τὸ νὰ περάσουμε στὴν δραχμὴ πρὸ δύο ἤ τριῶν ἐτῶν. Σαφῶς καὶ τὰ προβλήματα θὰ ἦσαν διαφορετικά… Ὅμως καὶ τώρα εἶναι μία καλὴ στιγμή. Συνέχεια

Ξεσηκωνόμαστε, τοὺς ἀνατρέπουμε καὶ παλινορθώνουμε τὴν δημοκρατία ἤ γυρίζουμε στὰ χωριά μας, ὅσοι ἔχουμε, καὶ φυτοζωοῦμε ὡς τὸ τέλος μας.

Κερατέα 2011. Καταστολή της…Δημοκρατίας;

σ.σ.netakias- επίκαιρο ακόμη και σήμερα (α’δημοσίευση 11/02/2011)

του Θρακός Αναρμόδιου Συνέχεια

Ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος καὶ ἕνα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο

Ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος καὶ ἕνα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο1

Ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος καὶ ἕνα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο1

Η 24η Οκτωβρίου 1962 ήταν η ημέρα που ο πλανήτης μας έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην πυρηνική καταστροφή. Ήταν ακόμα ηη μέρα που ο Αλέξης πήρε το καινούργιο του ποδήλατο.

Η αποκορύφωση του ψυχρού πολέμου ξεκίνησε με την εισβολή των Αμερικάνων στον κόλπο των Χοίρων, στην Κούβα, τον Απρίλιο του ‘62. Η εισβολή απέτυχε, αλλά ο Κάστρο κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τα βάλει μόνος με το μεγαθήριο του Κένεντι. Έτσι ζήτησε τη συνδρομή της σοβιετικής αρκούδας. Η ΕΣΣΔ του Χρουστσόφ άρχισε να εφοδιάζει το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας με πολεμικό υλικό. Συνέχεια

Λάθος στόχος κι ἀποτέλεσμα;

Ἄν καὶ θὰ μποροῦσα νὰ σχολιάσω πολλά, γιὰ τὸ παρακάτω, κατὰ βάσιν, ἐπεὶ δὴ συμφωνῶ, μὲ τὸν τρόπο προσεγγίσεως, θὰ ἐπαναλάβω μόνον τὸ πασιφανές:
σὲ μίαν δημοκρατία, πού, ὑποτίθεται πὼς κάποιοι ὑπερασπίζονται, ὀφείλουμε πρῶτα καὶ κύρια ἀπὸ ὅλα, νὰ προστατεύσουμε τὴν ὁποίαν φωνή, καθὼς καὶ τὸ δικαίωμά της νὰ ἐκφράζεται. Ὅσο διαφορετικοὶ κι ἐὰν εἶναι κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς, ἤ ὅσο διαφορετικὲς κι ἐὰν εἶναι οἱ ἀντιλήψεις του, εἶναι πολὺ πιὸ σημαντικὸ νὰ προασπιστοῦμε τὸ δικαίωμά τους νὰ ἐκφράζοντι παρὰ νὰ ἐπιχειρήσουμε τὴν φίμωσί τους.
Ἡ φίμωσις, καθὼς καὶ κάθε μορφὴ βίας, στὸ μόνον ἀποτέλεσμα ποὺ ὁδηγεῖ, εἶναι στὸ νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτὴ ἡ βία ἐπάνω μας. Συνέχεια

Καλὴ συνείδηση φίλοι μου.

Έφθασα αισίως τα 48 χρόνια. Φέρνω μέσα μου δεκαετίες κοινωνικής εμπειρίας ,  χρήσιμες επιστημονικές γνώσεις ως Δικηγόρος, αλλά και μία καθοριστική για την αντιμετώπιση κρίσεων εκπαίδευση στους Βατραχανθρώπους και Αλεξιπτωτιστές. Παρά την εκπαίδευσή μου, που βοηθά στο να βρίσκω δημιουργικές διεξόδους σε περιόδους ακραίως δυσκολιών, αισθάνομαι ότι όλοι οι Έλληνες έχουμε βρεθεί μέσα σε μία αριστοτεχνικά στημένη παγίδα, τη φύση της οποίας δεν αντιληφθήκαμε εγκαίρως. Συνέχεια