ᾨδὴ Δεκάτη. Ὁ Ὠκεανός

στροφὴ α´.

Γῆ τῶν θεῶν φροντίδα,
Ἑλλὰς ἡρῴων μητέρα,
φίλη, γλυκεῖα πατρίδα μου
νύκτα δουλείας σ᾿ ἐσκέπασε,
νύκτα αἰώνων. 5

β´.

Οὕτω εἰς τὸ χάος ἀμέτρητον
τῶν οὐρανίων ἐρήμων,
νυκτερινὸς ἐξάπλωσεν
ἔρεβος τὰ πλατέα
πένθιμα ἐμβόλια. 10

Συνέχεια

ᾨδὴ Ἐννάτη. Εἰς Ἐλευθερίαν

στροφὴ α´.

Δυστυχησμένα πλάσματα
τῆς πλέον δυστυχησμένης
φύσεως, τελειώνομεν
ἕνα θρῆνον καὶ εἰς ἄλλον
πέφτομεν πάλιν. 5

β´.

Ἡμεῖς κατεδικάσθημεν
ἄθλιοι, κοπιασμένοι,
πάντα ῾νὰ κατατρέχωμεν,
ἀλλὰ ποτὲ δὲν φθάνομεν
τὴν εὐτυχίαν. 10

Συνέχεια

Ἑλληνίδα Μάννα

Σ πρωτοσυνντησα σ χρνους παλαιος,

ττες πονδρεα θρεφε τν μτρα σου.

σουν θηλυκν σεβσμιον,

ραον, ρωτεσιμον

κα μσα σου,

τν λλδα κυοφοροσες,

γεννοσες ρωες!

σουν τονδρειωμνου πολεμιστο Μάννα

καπερφανα βημτιζες,

γρω π τν ρωικν το παιδιο σου Θνατον.

Συνέχεια

ᾨδὴ Ὀγδόη. Εἰς Ἀγαρηνοὺς

στροφὴ α´.

Ἕνας Θεὸς καὶ μόνος
ἀστράπτει ἀπὸ τὸν ὕψιστον
θρόνον· καὶ τῶν χειρῶν του
ἐπισκοπεῖ τὰ αἰώνια
ἄπειρα ἔργα. 5

β´.

Κρέμονται ὑπὸ τοὺς πόδας του
πάντα τὰ ἔθνη, ὡς κρέμεται
βροχὴ ἔτι ἐναέριος
ἐν ᾧ κοιμῶνται οἱ ἄνεμοι
τῆς οἰκουμένης. 10

Συνέχεια

Θαρρεῖς πὼς ὁ Παλαμᾶς ἐὰν ζοῦσε σήμερα καὶ ἔγραφε ὅσα ἔγραψε, θὰ εἶχε κάποιαν τύχη;

Δεσποτάκης Δημήτρης: «Θαρρεῖς πώς ὁ Παλαμᾶς ἐὰν ζοῦσε σήμερα καὶ ἔγραφε ὅσα ἔγραψε, θὰ εἶχε κάποιαν τύχη; Ἤ μήπως θὰ ἔπαιρνε κάποιο βραβεῖον σέ λογοτεχνικόν διαγωνισμόν; Οὔτε διανομέας σὲ ὀβελιστήριον δὲν θὰ ἔβρισκε ἐργασία».

Συνέντευξη στη Ρίκη Ματαλλιωτάκη

Τον λένε Δεσποτάκη Δημήτρη, υπογράφει όμως πάντα ως Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς, ο

Ἕλλην, και στο διαδίκτυο μπορείς να τον συναντήσεις και ως Ηθικό Αυτουργό.
Ασπάζεται επίσης δίχως να διστάζει την άποψη που θέλει τους ποιητάρηδες τους λωλούς του χωριού,  παραδέχεται ότι είναι έτσι, ή έστω κάπως έτσι, και  μας εξιτάρει να τον γνωρίσουμε  λέγοντας πως “Οἱ λίγες ἀράδες ἑνὸς ποιήματος, εἶναι ἡ ταυτότητα ποὺ κρύβει τὸ μέγεθος τῆς λωλάδας τοῦ Ποιητοῦ…”
Αφου μας άνοιξε την πόρτα της ψυχής του λοιπόν ας εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία για να γνωρίσουμε από κοντά έναν τέτοιο “λωλό”.

Τι σημαίνει ποίηση για σένα; 
Πολὺ καλὴ ἐρώτησις! Ὅμως μονάχα μίαν ἀπάντησιν ἔχω, τὴν ὁποίαν ἤδη ἔχω δώσει εἰς τὴν κοινήν μας Φίλη Βένη Παπαδημητρίου.
«Σὰν σταθῶ Ἐλεύθερος σὲ αἰώνια πατήματα ἐπάνω, βουρκώνωντας καθὼς φοβᾶμαι νὰ κυττάξω τὸν ἄλλον Συνέχεια