Οἱ μυστικὲς ἑταιρεῖες ποὺ προετοίμασαν τὸ 1821 β’ μέρος
Ἔργο ἄγνωστου ζωγράφου ποὺ ἀπεικονίζει τὸν Καποδίστρια ὡς Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος, πέρ. 1829-1831. Ἰδιωτικὴ συλλογή. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Ἱστορίαι τῶν Ἀνθρωπίνων Πράξεων
Οἱ Ἕλληνες
Διαφωτισμὸς – Ἐπανάστασις
Συνέχεια
Γεγονότα καὶ ἀλήθειες γύρω ἀπὸ τὸ «Πολυτεχνεῖο»
Οἱ Ἱστοριοδιφοῦντες ἐραστὲς τῆς Ἀληθείας συνδέουν τὴν 17η Νοεμβρίου 1973 στὴν ἀκολουθία ἐξυπηρετήσεως τῶν Σιωνιστικῶν συμφερόντων, ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Χούντας (1967) ἕως τὴν ἔναρξη τῆς Κομματοκρατίας (Μεταπολίτευσις 1974) καὶ τὴν προδοσία τῆς Κύπρου..
(…στὸ Σήμερα εἶναι προφανεστάτη ἡ παράδοσις τῆς Κυριαρχίας καὶ ὁλοκλήρου του Πλούτου μας στὰ Σιωνιστικὰ Ἀφεντικά). Συνέχεια
Δημοκρατικὴ ἀπέραντη σιωπὴ γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο
Οἱ Χουντικοὶ κατὰ καιροὺς ἔχουν παραδεχθῆ πολλὰ ἀπὸ ὅσα συνέβησαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἐπιχειρηματολογώντας γιὰ τὸ ἐὰν ἦσαν σωστὰ ἢ ὄχι.
Ξέρουμε, γιὰ παράδειγμα, ὄνομα κι ἐπώνυμο ἀπὸ τὸν στρατιώτη ποὺ ὁδηγοῦσε τὸ ἅρμα ποὺ ἔριξε τὴν πύλη τοῦ Πολυτεχνείου.
Ὥρα μας νὰ παύσουμε τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε»…
Παγία θέσις τῆς σελίδος μας, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἦταν καὶ παραμένει ἡ Ἀνάγκη τοῦ νὰ γνωρίσουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε, σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν μεγαλύτερο βάθος, τὴν Ἱστορία μας, πρὸ κειμένου νὰ μὴ μᾶς ἄγουν κατὰ πῶς τὰ ἐκάστοτε συμφέροντα ἐπιτάσσουν. Σὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καὶ μόνον πατῶντας ἐπιχειροῦμε ἀπὸ ἐδῶ μέσα, τὰ τελευταία δέκα χρόνια, νὰ φωτίσουμε ἄγνωστὲς ἱστορικὲς πτυχὲς μὰ καὶ νὰ ἀναλύσουμε τὶς παραμέτρους ποὺ σκιάζουν τὴν ἀλήθεια, καθὼς καὶ τὴν σκοπιμότητά τους. Ἐπανερχόμεθα δὲ συχνά-πυκνά, ἰδίως σὲ συνωμοσίες καὶ σκοτεινὲς ἱστορικὲς πτυχές, ὄχι βέβαια μὲ σκοπὸ νὰ καλλιεργήσουμε τὸ μῖσος, παρὰ μόνον γιὰ νὰ παύσουμε νὰ παπαγαλίζουμε ἐμμονικὲς ἀπόψεις, ποὺ οὐδέποτε θὰ ἐξυπηρετοῦσαν ἐμᾶς ὡς λαό, παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ χρηματοδοτοῦν πρακτορίσκους, γιὰ νὰ διασπείρουν κάθε εἴδους ἀερο-ἀρλουμπολογία. Συνέχεια
Ἱερὰ Ἁρμονία τῶν Μινωϊτῶν
Τὰ δίσεκτα ἁρμονικὰ μινωϊκὰ χρόνια 
Μὲ τὴν τελεία ἐναλλαγὴ στοὺς μῆνες, μὲ ἀπόλυτο ἁρμονία ποὺ δὲν ἐπετεύχθη ἀκόμη καὶ σήμερα, ἐβάδιζαν οἱ Μινωΐτες στὰ δίσεκτα ἱερὰ χρόνια καὶ ὄχι μόνον, σὲ ἕναν τέλειο ὑπολογισμὸ τοῦ χρόνου.
Στὰ κανονικὰ χρόνια ὁ Φεβρουάριος εἶχε 29 ἡμέρες καὶ στὰ δίσεκτα 30. Τότε ἡ ἐναλλαγὴ τῶν μηνῶν ἦταν συμμετρικὴ καὶ ἄρα ἁρμονική. Ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ἦταν αὐτὴ γιὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ἕνα ἔτος ἱερό.
Συνέχεια