Κάθε χρόνο, τέτοιαν ἡμέρα περίπου, ἡ Φύσις μᾶς δίδει τὸ σύνθημα γιὰ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ χειμῶνος, ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, γιὰ τὸν ἐρχομὸ μίας νέας Ἀνοίξεως. Ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ ἀπὸ σήμερα, σιγὰ σιγὰ νὰ μεγαλώνῃ καί, τελικῶς ἔως τὸ τρίτο ἑπταήμερον τοῦ Ἰουνίου, ποὺ κορυφώνεται αὐτὴ ἡ διαδικασία, περνᾶμε ἅπαντες οἱ ζωντανοὶ ὀργανισμοί, … Συνέχεια
Ταξειδεύοντας στὸν κόσμο, εἰσπράττεις τὴν βεβαιότητα τῆς αὐθυπαρξίας σου, ἐνισχύεις τὴν αὐτάρκειά σου, οὐδετεροποιεῖς τὶς ἐξαρτήσεις σου, ἐπιτυγχάνεις τὴν ἀποδοχή σου, ἀλλάζεις ῥότα στὸ μυαλό, γιατὶ ὁ κόσμος εἶναι ἐκεῖ…..ἔξω καὶ περιμένει…..
Τόσο σπάνια… Καὶ τόσο μοναδικά… Καὶ τόσο πολύτιμα… Κι ὅμως, τὰ σημαντικότερα λουλούδια, αὐτὰ ποὺ ὀμορφαίνουν τὸ κάθε τί, δὲν εἶναι γύρω μας… Εἶναι μέσα μας…
Ὅταν εἴμαστε ἀναποφάσιστοι μπροστὰ στὸ σταυροδρόμι, λογικὴ ἤ συναίσθημα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ νοητική μας θέση εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν συναισθηματική μας θέση.
Ὄχι παρακαλῶντας… Ὄχι ἐλπίζοντας… Ὄχι στηριζόμενοι σὲ ἄλλους… Μόνοι μας… Μὲ τὶς δυνάμεις μας… Μὲ τὶς ἀντοχές μας…
Κορμὸς γερὸς κι ἄς πέφτουν τὰ φύλλα… Κόρμος ποὺ προώρισθαι νὰ ζήσῃ… Θὰ ἔλθη ἡ ἄνοιξις καὶ θὰ ξαναφυλλώση!!!
