Θυσία τοῦ …τρελλοῦ!!!

Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἕνα παλληκάρι ἔπεσε ἀπὸ σφαῖρες Ἀλβανῶν στοὺς Βουλιαράτες τῆς Βορείου Ἠπείρου, διότι, ἐπισήμως πάντα, ὕψωσε τὴν ἑλληνικὴ σημαία στὸ σημεῖο ταφῆς Ἑλλήνων πολεμιστῶν τοῦ ἑλληνο-ἰταλο-ἀλβανικοῦ πολέμου.

Πρὸ ἐτῶν ἔνα ἄλλο παλληκάρι ἔπεσε, μὲ τὰ ἴδια προσχήματα, στὴν Κύπρο, στὸν τόπο δολοφονίας τοῦ ἐξαδέλφου του. Συνέχεια





Μητσοτάκης καὶ ἄκρα δεξιὰ

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

Ἀδιαλείπτως ἐμμένοντας στὸ πατρογονικὸ ἔθος, εἶχα ξυπνήσει λίγο μετὰ τὴν ἀνατολή∙ καὶ ἔτσι, κατὰ τὶς 8:00΄ τὸ πρωὶ εὑρισκόμουν στὸ κατώφλι βιβλιοπωλείου, μὲ τὸν ἰδιοκτήτη τοῦ ὁποίου εἶχα ἤδη συνεννοηθῆ νὰ παραλάβω ὡρισμένους τόμους…

Φεῦ! Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονο! Τὸ ἦθος τῆς πασοκοσυριζαιϊκῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει κάποιαν σχέση μὲ ἐκεῖνο τῆς Πατρίδος μας τῶν μέσων τοῦ Κ΄ αἰώνα. Ὁ φίλος βιβλιοπώλης ἀπουσίαζε βέβαια – καὶ ὅταν προσεπάθησα νὰ ἐκμαιεύσω ἐξήγηση τῆς –θεωρητικῶς ἔστω- ἀνεξήγητης ἀπουσίας του, ἐνεὸς διεπίστωσα ὅτι μόνο οἱ ὁδοκαθαρίστριες ἤσαν πρόσφορες σὲ συζητήσεις ἑρμηνευτικὲς τοῦ φαινομένου. «Τρελλός εἶσαι;», μοῦ εἶπε μία ἀπὸ τὶς συμπαθέστατες βιοπαλαίστριες. «Ἐὰν σοῦ εἶπε στὶς 8:00΄, τυχερὸς θὰ εἶσαι, ἐὰν τηρήσῃ τὸν λόγο του καὶ ἔλθῃ κατὰ τὶς 9:15΄». Συνέχεια





Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς (β)

Γράφαμε τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2018, ἀμέσως μετὰ τὴν δολοφονία Κατσίφα, πὼς δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ πειραχθῇ καὶ …τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιὰ ὁμογενοῦς, ἐὰν δὲν ἔδιδε ἄδεια -ἢ ἀκόμη καὶ ἐντολή- ἡ δική «μας» κυβέρνησις. Μάλιστα ὁ κύριος Μιχαλόπουλος, τοῦ ὁποίου τὸ κείμενον, μὲ τὴν ἄδειά του, ἐπεξεργάσθηκα, ἦταν ἀπόλυτος ἐπ΄ αὐτοῦ. Καί, προφανῶς, δικαιώνεται σήμερα. Συνέχεια





Θὰ χαροῦμε κι ἐμεῖς λίγο μὲ τὴν ἀναμπουμπούλα…

Γράφεις στὶς μηχανὲς ἀναζητήσεως τὸ ὄνομα πολάκης καὶ ἔνα κατεβατὸ δημοσιευμάτων ἐμφανίζεται, ἰδίως μὲ τὰ τελευταία καμώματα τοῦ ἐν λόγῳ «ἐθνοσωτῆρος».

Κατὰ τὸ γνωστὸν λοιπόν: «στὴν ἀναμπουμπούλα ὁ λύκος χαίρεται», ἔτσι κι ἐμεῖς τώρα, ποὺ φαγώνονται (ἀληθῶς ἢ ψευδῶς) μεταξύ τους κάποια ἀπὸ τὰ γνωστά μας σαπρόφυτα, διαπιστώνουμε πὼς οἱ ἀποκαλυψοῦλες (λίγες-δυστυχῶς) ἐμφανίζονται δειλά-δειλά, πρὸ κειμένου κι ἐμεῖς νὰ μὴν μένουμε ἐν τελῶς στὰ μαῦρα μας τὰ μεσάνυκτα. Συνέχεια





Γιατί ἐμεῖς;

φωτογραφία ληφθείσα ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ Παπαδόπουλο, στὸ συλλαλητήριον τῆς 20ης Ἰανουαρίου 2019

Γιατί; Μὰ διότι δὲν εἴμαστε αὐτὸ ποὺ μᾶς πρέπει…
Διότι δὲν μάθαμε (ἤ, γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ξεμάθαμε) νὰ ἐκτιμοῦμε αὐτὸ ποὺ ἔχουμε, νὰ τὸ συντηροῦμε, νὰ τὸ καλλιεργοῦμε, νὰ τὸ ἐπαυξάνουμε, νὰ τὸ μοιραζόμεθα καὶ νὰ τὸ πολλαπλασιάζουμε.
Διότι βολευθήκαμε σὲ «περασμένα μεγαλεία ποὺ διηγῶντας τα νὰ κλαῖς…» παίζοντας ῥόλους πτωχῶν συγγενῶν καὶ ἀτυχησάντων…
Διότι ἀρκούμεθα στὰ ψίχουλα ποὺ θὰ μᾶς πετάξουν οἱ …ἐλεήμονες τοῦ κόσμου μας.
Διότι ἀν τί νὰ σταθοῦμε στὰ πόδια μας, ἀναζητοῦμε διαρκῶς μπαστουνάκια καὶ στηρίγματα καὶ «σωτῆτες»…
Διότι τελικῶς ἔχουμε παραιτηθῆ ἀπὸ τὰ δικαιώματα μά, κυρίως, ἀπὸ τὶς ὐποχρεώσεις μας…
Συνέχεια





Χριστουγεννιάτικα …ἀνοίγματα!!!

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν εἴχαμε τὸ Χειμερινὸ Ἡλιοστάσιον, τὸ ὁποῖον, κάποτε, ἦταν μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἑορτὲς γιὰ τὶς κοινωνίες τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἦταν σημαντικοτάτη ἑορτὴ διότι μετὰ τὶς 21 Δεκεμβρίου ἡ θέσις τῆς Γαίας μας ἀλλάζει, ἔναντι τοῦ Ἡλίου καί, ἐπὶ τέλους, οἱ ἡμέρες ἀρχίζουν σιγὰ σιγὰ νὰ μακραίνουν, γιὰ νὰ δώσουν μὲ τὴν σειρά τους τὴν σκυτάλη στὸν κύκλο τῆς Ἀνοίξεως.
Μὰ αὐτὰ κάποτε…

Γεννηθήτω Φῶς

Συνέχεια