Φθάνει ἡ στιγμὴ τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεώς μας…

Εἶναι πολὺς ὁ καιρὸς τώρα ποὺ προετοιμαζόμεθα, ὅλοι μας, πρὸ κειμένου νὰ φανοῦμε δυνατοὶ καὶ νὰ «προγυμνασθοῦμε» καταλλήλως, γιὰ τὰ ὅσα θὰ κληθοῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε. 
Κυρίως ὅμως, γιὰ κάποιους ἔφθασε ἡ στιγμὴ τοῦ νὰ ληφθοῦν ἄμεσα ἀποφάσεις τέτοιες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν θὰ μείνουν ἢ θὰ φύγουν. Συνέχεια

Νὰ ἀγαπᾷς τὴν εὐθύνη…

Ν’ ἀγαπᾷς τὴν εὐθύνη
νὰ λὲς ἐγώ, ἐγὼ μοναχός μου,
θὰ σώσω τὸν κόσμο.
Ἂν χαθῇ, ἐγὼ θὰ φταίω
Συνέχεια

Γιατί ἡ Ἑλλάς…

«Γιατί ἡ Ἑλλάδα ἔχει εἰσχωρήσει βαθειά μέσα μας;
Γιατί ξανά καί ξανά ὅλα τά μονοπάτια ὁδηγοῦν σέ αὐτήν;» Συνέχεια

Θὰ εἶναι μία στιγμή, μόνον…

…ποὺ θὰ ἀλλάξη, γιὰ πάντα, τὶς ζωές μας. 

 

Θὰ εἶναι τόσο βίαιο καὶ τόσο ἀναπάντεχο, ποὺ ἐκείνην ἀκριβῶς τὴν στιγμὴ θὰ ἔχουμε μόνον μία ἐπιλογή: ἢ θὰ παλέψουμε ἢ θὰ …παρασυρθοῦμε στὴν ἄβυσσο!!!

Θὰ εἶναι ἕνας ἀγὼν ἀτομικός, μακρύς, σκληρός…
…μὰ θὰ εἶναι καὶ ὁ πρῶτος, πραγματικός, ἔντιμος καὶ Κατὰ Φύσιν ἀγὼν τῆς ζωῆς μας. Συνέχεια

Ξεκινῶντας μὲ τὸ νὰ μετουσιωθοῦμε σὲ …«κύτταρα»!!!

Πῶς στά κομμάτια θά μπορούσαμε νά σώσουμε κάτι ἀπό τόν κόσμο μας ἐάν αἰσθανόμεθα ἀπεκομμένοι ἀπό αὐτόν; Πῶς θά μπορέσουμε νά λειτουργήσουμε ὡς δομικές μονάδες του ἐάν αἰσθανόμεθα μόνοι καί διαφορετικοί; Πῶς θά ἐπιτύχουμε νά δράσουμε ἐποικοδομητικῶς σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα τά …σημαντικά του χαρακτηριστικά καταῤῥέουν καί ὁ καθείς προσπαθεῖ νά σώσῃ τό …τομάρι του; Συνέχεια