Θάλασσα…


Εναι τ μάτια στέρευτα
σ
ν τ φουρτουνιασμένη θάλασσα
πο
μ`ρωτεύτηκε,
ταν μούστακο
μπαρκάρισα παιδ

λατρεύοντας μία μοῖρα
πο
σφαλλα
σ
ν νόμισα τι ρίζω. Συνέχεια

Στὸ κάλεσμά σου…

Στὸ κάλεσμά σου πάντοτε μαλάκων’ ἡ ψυχή μου
τὶ ἦταν ἀγάπης κάλεσμα στὰ χείλια σου ἡ φωνή,
καὶ λύνονταν τὰ σπλάγχνα σου στ’ ἀλόγιαστο φιλί μου Συνέχεια

Τὸ Παρίσι.

Ξέρω ἔναν κύριο παράξενο πολὺ

Ποὺ λόγια πάντ’ ἀλλόκοτα μιλεῖ

Γιὰ τὸ Παρίσι

Στὴν συντροφιά μας ὅταν ἔρθει νὰ καθίσῃ.

Λένε γι’ αὐτὸν Συνέχεια

Ἐλευθερία

Εἶχε περάσει τοῦ φωτὸς ἡ χάρις

 

κι ἐγὼ μονάχος,

 

κυκλωμένος ἀπὸ λευκὸν καθόλου τῆς χαρᾶς,

 

ἀπέναντι ἐστεκόμουν ἀπὸ τῆς νυκτὸς τὸν ἐρχομόν…

 

Ἤθελα τὴν ζωήν μου νὰ στολίσω, Συνέχεια