Μία συγκλονιστικὴ συνέντευξις τοῦ Δημητρίου Δεσποτάκη!

Συνέντευξις: Δεσποτάκης Δημήτριος – Γράφω με πολυτονικόν

Από την απόλυτη σιωπή… Στην πιο δυνατή κραυγή.. Μια κραυγή, ντυμένη στα γαλάζια, το χρώμα του Ουρανού, και με όλα της τα στολίδια.. Δασείες, περισπωμένες, απόστροφοι… Όπως τον παλιό, καλό καιρό.. (κάπως έτσι την φαντάζομαι….)

 

Σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, υπάρχουν Φωνές, λάμψεις φωτός που στηρίζουν τα θεμέλιά της.. Τη Γλώσσα της. Τις Αξίες της. Τα Ιδανικά της. Μια από αυτές, είναι η κραυγή – φωνή του Δημήτριου Δεσποτάκη της Δαμητρός, του Ηθικού Αυτουργού, όπως τον γνωρίζουμε οι περισσότεροι.

Συνέχεια

Ἀνεμώνη

Γλυκειὰ μου Ἀνεμώνα,
σὲ νοσταλγῶ τόσο πολύ,
μοῦ λείπεις μέσα εἰς τὸν χειμώνα,
μὰ θαρρῶ θὰ ξαναλθῇς.
 
 
Καλὴ μου Ἀνεμώνη,
σοῦ γράφω πίσω ἀπὸ τὸ στοιχειωμένον μου παραθύρι,
εἶμαι τόσον μόνη…
Συνέχεια

Χαμένον ξόρκι ποιητὴ

Θέλεις νὰ γράψῃς,
νὰ ζητήσῃς μὲ θέλω σεμνόν,
ἀπὸ τὴν Γλῶσσα της πρέπει·
νὰ πλανευτῇς εἰς τοῦ Αἰγαίου τὶς ἀκτές,
νὰ γευθῇς τὰ μπλὲ καὶ τὰ λευκά
καὶ τῶν γερασμένων ἀνύμφευτων φάρων,
τὴν ξασπρισμένην λιαστήν τους πέτρα.